IV SA/Wa 949/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 19 lutego 2018 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: spółka, skarżąca) złożyły skargę na opisaną w sentencji decyzję w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Po otrzymaniu odpisu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 19 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.500,00 zł spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a postanowieniem z 29 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 949/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Zarządzeniem z dnia 6 marca 2019 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 5 kwietnia 2019 r. (k. 36 akt sądowych). W dniu 11 kwietnia 2019 r. – w odpowiedzi na wezwanie – spółka złożyła kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek o zmianę postanowienia referendarza z dnia 4 grudnia 2018 r. odmawiającego jej przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to Sąd utrzymał w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.– dalej P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca spółka w piśmie z dnia 19 marca 2019 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 19 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono spółce w dniu 5 kwietnia 2019 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej sprawy. W dniu 11 kwietnia 2019 r. spółka ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, że z ugruntowanego w orzecznictwie sądowym poglądu wynika, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego: z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 122/11, z 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12, z 29 listopada 2018 r., II OZ 1244/18, z 11 kwietnia 2019 r., II OZ 304/19. Prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002r. III RN 144/02, LEX 81387). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Jak wynika z powyższego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do wykonania zarządzenia oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 15 lutego 2010r. sygn. akt II FSK 706/09, z 20 lipca 2011r. II OSK 1380/11, z dnia 25 marca 2014r. sygn. akt II GSK 578/14, z dnia 20 grudnia 2016r. sygn. akt I OZ 1899/16, z dnia 30 stycznia 2017r. sygn. akt II FZ 879/16, z dnia 27 kwietnia 2017r. sygn. akt II FZ 113, z dnia 18 stycznia 2019r. sygn. akt I GZ 493/18). Odmienne postępowanie Sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 328/17, z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 125/17 oraz powołane w nim postanowienia tego Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16, oraz z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14). Wniosek o prawo pomocy wywołuje określone skutki procesowe tylko w sytuacji gdy został złożony w terminie na wykonanie pierwotnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie może uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej prawomocnego zarządzenia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 § 1 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 19 marca 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie skutecznie doręczono spółce w dniu 5 kwietnia 2019 r., mimo to spółka nie uiściła wymaganego wpisu, złożyła za to kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono również, że do dnia 20 sierpnia 2019 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego od skargi. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że mimo złożenia przez spółkę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że ewentualne uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że nie wnioskodawca – spółka nie będzie zobowiązana do ponoszenia kosztów na dalszym etapie postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.