VII SA/Wa 227/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. L. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015 r., wydaną w przedmiocie skierowania skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kat. B, C, BE, CE. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż zdawanie egzaminów wiąże się z obowiązkiem ponoszenia określonych kosztów tych egzaminów, a także wymaga poświęcenia czasu na udział w nich, wiąże się więc też z dezorganizacją pracy zawodowej oraz życia osobistego. P.L. wskazał, że pozostaje osobą czynną zawodowo, od której wymaga się dyspozycyjności, zaś konieczność przystąpienia do egzaminów sprawdzających na wszystkie kategorie prowadzenia pojazdów w istotny sposób zaburzy harmonogram pracy. We wniosku wskazano także, że konieczność ponownego przystępowania do egzaminów sprawdzających na kategorie BE i CE, które to skarżący dopiero co zdał, może odbić się negatywnie na psychice skarżącego - nikt bowiem nie lubi sytuacji, w których bez powodu musi ponownie dowodzić swoich umiejętności i wiedzy w określonym zakresie, które dopiero co potwierdził zdaniem egzaminu. Uzasadniając wniosek wskazano ponadto, że w sytuacji, w której skarżącemu odbiera się uprawnienia do prowadzenia pojazdów wszystkich kategorii oznacza w praktyce, że zostaje on pozbawiony prawa do prowadzenia czynności zarobkowych oraz uzyskiwania dochodów, a to nie pozostaje bez wpływu na aktualną sytuację rodzinną skarżącego. Zdaniem skarżącego świadomość ryzyka utraty źródła zarobkowania jest uzasadnioną okolicznością, która powinna zostać uwzględniona przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a zatem wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). Podkreślenia jednocześnie wymaga, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż P.L. nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy wiąże się z różnymi dolegliwościami, w tym m.in. z koniecznością poświęcenia czasu zarówno na przygotowanie się do egzaminu, jak również na samo przystąpienie do egzaminu, to jednak uciążliwości takie same z siebie nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 października 2015 r. sygn. akt I OZ 1348/15 LEX nr 1986153, z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. I OZ 1809/15 LEX nr 1968700). Również sama świadomość ryzyka utraty źródła zarobkowania na skutek cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w razie poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji i uzyskania negatywnego wyniku tego sprawdzenia nie stanowi okoliczności, która wskazywałaby na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ustawy. Skarżący nie wykazał także, aby poniesienie kosztów związanych z poddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na jego sytuację majątkową. W ocenie Sądu wniosek P. L. nie zasługuje zatem na uwzględnienie, bowiem skarżący nie przedstawił takich argumentów, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).