II SAB/Wr 34/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek (sprawozdawca) Sędzia WSA Władysław Kulon Protokolant: Asystent sędziego Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. O. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy M. w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości zabudowanej dwoma budynkami I. stwierdza bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy M. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego złożonego w dniu [...] r. II. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy M. do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w pkt I w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. oddala skargę w pozostałej części; V. zasądza od Gminy M. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego; VI. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata L. R. kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu podatku VAT. Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. A. O. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w M. polegającą na zaniechaniu nadania numeru porządkowego dla działki zabudowanej dwoma budynkami. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 4 lutego 2015 r. złożył wniosek o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w N., zabudowanej dwoma budynkami gospodarczymi, do którego załączył: wypis i wyrys z mapy zasadniczej wraz z naniesionymi dwoma budynkami; wypis z rejestru gruntów z zaznaczeniem działki zabudowanej oraz wypis z kartoteki budynków o nr [...] i nr [...]; wniosek o załączenie decyzji o naliczeniu podatku od nieruchomości zabudowanej na rok 2015; odpis postanowienia WSA we Wrocławiu o sygn. akt II SAB/Wr 34/11 oraz pismo Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 kwietnia 2015 r. Pomimo przedstawionych dowodów organ odmówił mu nadania numeru porządkowego ww. nieruchomości. W związku z brakiem działań organu, w dniu 23 lutego 2015 r. skarżący wezwał Burmistrza do załatwienia sprawy. W piśmie z dnia 26 lutego 2015r. Burmistrz odpowiedział, że wnioskowany numer porządkowy zostanie nadany po uprzednim przedłożeniu pozwolenia na budowę. Z tym stanowiskiem skarżący się nie zgadza, gdyż uważa, że przedmiotowe obiekty nie wymagały pozwolenia na budowę a jedynie zgłoszenia. Stanowisko organu, jest jego zdaniem: "daleko posuniętą ingerencją w Prawo budowlane" i "nadużywaniem prawa przez urzędnika państwowego". W tych okolicznościach skarżący w dniu 4 marca 2015 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z zażaleniem na zaniechanie ustalenia numeru porządkowego dla działki nr [...]. Kolegium w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2015 r. pouczyło go co do zakresu i trybu zaskarżenia bezczynności organu wskazując na drogę sądową. Przedstawiając powyższe okoliczności autor skargi zawnioskował, między innymi, o: wyznaczenie przez Sąd terminu ostatecznego ustalenia przez organ numeru porządkowego nieruchomości zgodnie z jego wnioskiem; uwzględnienie przedłożonych przez niego dowodów załączonych do skargi; dopuszczenie jako dowodów wskazanych przez niego dokumentów; przesłuchanie pracownika odpowiedzialnego za zaniechanie ustalenia numeru porządkowego; wyjaśnienie, czy dokumenty, których żąda organ są niezbędne dla nadania numeru porządkowego. W skardze zawarto również wniosek o zwrot kosztów "postępowania sądowego oraz administracyjnego", w tym z postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 34/11. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy M. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że nie jest prawdziwe stwierdzenie, jakoby skarżącemu odmówiono nadania numeru porządkowego. Stwierdzając bowiem, że do wniosku nie zostały załączone wymagane prawem dokumenty, organ w dniu 23 lutego 2015 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o: 1/ w przypadku nieruchomości zabudowanej: - kserokopii pozwolenia na budowę wraz z kopią planu zagospodarowania terenu stanowiącego część tej decyzji, bądź zgłoszenia robót budowlanych lub kopii inwentaryzacji powykonawczej budynku; 2/ w przypadku samowoli budowlanej: - kserokopii decyzji wydanej przez PINB o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Skarżący do dnia dzisiejszego nie uzupełnił wniosku o ww. brakujące dokumenty dotyczące jego sytuacji budowlanej, natomiast przedstawił dokumenty mniej istotne w sprawie. Tymczasem, według organu, kwestia ta wymaga dokładnej analizy, gdyż nieruchomość dla której skarżący wnioskował o nadanie numeru porządkowego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym w dniu 31 października 2003 r. (uchwała Rady Miejskiej w M. nr [...]) oznaczona została jako tereny rolnicze, bez możliwości wprowadzenia zabudowy. Z tego też względu w przedmiotowej sprawie toczy się także osobne postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w O.. Wraz z odpowiedzią na skargę przedłożono plik składający się z 12 dokumentów opisanych jako załączniki. W związku z treścią odpowiedzi na skargę A. O. w piśmie z dnia 20 sierpnia 2015 r. podtrzymał wniesioną skargę, wnioskując o: "odrzucenie w całości odpowiedzi na skargę jako bezprzedmiotowej". Skarżący stwierdził, że organ nie odniósł się w żaden sposób do złożonych przez niego dokumentów, w tym wypisu i wyrysu z mapy zasadniczej z naniesionymi budynkami, wypisu z rejestru budynków dla budynków nr [...] i nr [...], wypisu z księgi wieczystej w której oznaczono działkę jako grunt rolny zabudowany oraz do naliczeń podatku od gruntów rolnych zabudowanych za 2015 r. Zdaniem strony, stanowi to nadużycie prawa przez organ. Postanowieniem referendarza WSA we Wrocławiu z dnia 11 września 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 25 listopada 2015 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu uzupełnił skargę A. O. wnosząc, niezależnie od treści tej skargi, o: 1/ zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy M. do dokonania czynności polegającej na ustaleniu lub odmowie ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta o podanym wcześniej numerze; 2/ stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3/ wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 4/ zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, gdyż koszty te nie zostały uiszczone w całości. Pełnomocnik skarżącego wniósł także o zobowiązanie organu do: 1/ przedłożenia akt postępowań dotyczących ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości nr [...] oraz do przedłożenia informacji, czy skarżący przed wnioskiem z dnia 4 lutego 2015 r. o ustalenie numeru porządkowego ww. nieruchomości składał inne wnioski w tym zakresie a jeżeli tak, to kiedy, do jakiego organu i jaka jest ich treść i stanowisko organu; 2/ wyjaśnienie, czy skarżący zaskarżył do innego organu lub sądu czynności organu rozpoznającego wniosek i jakie były skutki tego zaskarżenia; czy skarżący przedkładał w ramach toczących się postępowań pisma stanowiące inwentaryzację budynków i jaka była treść tych pism. Wystąpił także o dołączenie do akt niniejszej sprawy, akt sądowych o sygn. II SAB/Wr 34/11 dotyczących skargi A. O. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia jego zażalenia na przewlekłość postępowania strony przeciwnej w sprawie nadania numeru porządkowego dla działki nr [...], oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów, tj: 1/ dokumentów załączonych do skargi oraz odpowiedzi na skargę; 2/ pisma skarżącego z dnia 26 stycznia 2011 r. oraz pisma organu z dnia 31 stycznia 2011 r. (załączniki do niniejszego pisma); 3/ dokumentów znajdujących się w aktach o których mowa w pkt V. 1 (akta organu dotyczące nadania numeru porządkowego dla działki nr [...] – przyp. Sądu) oraz w pkt VI (akta sądowe o sygn. II SAB/Wr 34/11 – przyp. Sądu) niniejszego pisma; 4/ informacji oraz dokumentów o których mowa w pkt V.2 niniejszego pisma - na okoliczność treści pism, dokumentów oraz informacji, a w szczególności na okoliczność bezczynności (przewlekłości postępowania) organu, a także na okoliczność przebiegu i wyniku postępowania w sprawie nadania numeru porządkowego dla działki nr [...] dla której Sąd Rejonowy w Oleśnicy prowadzi księgę wieczystą o nr [...]. Uzasadniając złożone wnioski pełnomocnik wywodził, że nie budzi wątpliwości bezczynność organu związana z rozpoznaniem wniosku skarżącego w sprawie ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o podanej wcześniej księdze wieczystej. Posiłkując się treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 34/11 stwierdził, że co najmniej od 2010 r. organ pozostaje w zwłoce w przedmiocie nadania numeru porządkowego dla ww. nieruchomości. Do dnia dzisiejszego Burmistrz nie podjął bowiem czynności polegającej na ustaleniu, bądź odmowie ustalenia numeru porządkowego dla tej nieruchomości – a więc nie rozpoznał wniosku merytorycznie. Wskazując na powyższe oraz na okoliczność, że od około 5 lat de facto ten sam wniosek skarżącego nie został rozpatrzony, pełnomocnik wniósł o uwzględnienie skargi. Oświadczył również, że skarga na bezczynność organu złożona osobiście przez skarżącego zawiera również skargę na przewlekłość postępowania. W piśmie z dnia 30 listopada 2015 r. A. O. ponowił wniosek o zobowiązanie Burmistrza do przedłożenia do akt inwentaryzacji budowlanej, którą złożył w dniu 26 stycznia 2011 r. (załączając jej kopię), gdyż organ opiera uzasadnienie dla odmowy nadania numeru na braku tejże inwentaryzacji. W piśmie z dnia 10 grudnia 2015 r. Burmistrz Miasta i Gminy M. odnosząc się do pisma pełnomocnika, stanowiącego uzupełnienie skargi, wniósł o oddalenie zawartych w nim wniosków. Organ ponownie wskazał na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące działki nr [...] i wyjaśnił, że ze względu na zapisy planu miejscowego, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wymienioną już wcześniej dokumentację budowlaną. Na skutek nie uzupełnienia tych braków we wskazanym terminie, wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia. Zdaniem organu, wobec zakazu zabudowy dla przedmiotowej działki, skarżący nie dysponuje wskazanymi dokumentami i celowo uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie wniosku wnosząc skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania. Organ poinformował także, że w sprawie ustalenia numeru porządkowego skarżący składał wnioski z dnia 22 października 2010 r. oraz z dnia 6 lutego 2015 r. które ostatecznie zostały rozstrzygnięte postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2014 r. i z dnia 13 kwietnia 2015r. odmawiającymi wyznaczenia dodatkowego terminu do nadania numeru porządkowego oraz postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 1 sierpnia 2011 r. (II SAB/Wr 34/11) o odrzuceniu skargi. Wyjaśniono również, że skarżący w ramach postępowania przedłożył sporządzoną przez siebie, w oparciu o art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego, inwentaryzację budowlaną budynku gospodarczo-mieszkalnego. W tym dokumencie wskazał wyłącznie na funkcję mieszkalną budynku na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę. Uzyskanie takiego pozwolenia jest zaś niemożliwie ze względu na postanowienia planu miejscowego. Z tego względu Burmistrz zawiadomił odpowiedni organ nadzoru budowlanego. W tych okolicznościach zarzuty bezczynności i przewlekłości są nieuzasadnione. Podobne stanowisko strona przeciwna zajęła w związku z wnioskiem procesowym skarżącego zawartym w piśmie z dnia 30 listopada 2015 r. (k-98 akt sądowych). Na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. organ administracji przekazał komplet akt administracyjnych obejmujących postępowania o nadanie numeru porządkowego prowadzone z wniosków skarżącego z dnia 22 października 2010 r. oraz z dnia 6 lutego 2015 r. . Na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę, zawarte w niej wnioski oraz twierdzenia i wnioski zawarte w jej uzupełnieniu. Podtrzymał także złożone wnioski dowodowe. Skarżący oświadczył natomiast, że w sprawie nie chodzi o nadanie numeru porządkowego ale o zakaz zabudowy jego nieruchomości który został wprowadzony przed jej podziałem. Podtrzymał także wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie, Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej w granicach, w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.". Przepis art. 149 § 1 u.p.p.s.a (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. i mającym w niniejszej sprawie zastosowanie z racji art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U z 2015 r, poz. 658) ), daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny, czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 u.p.p.s.a.). W sprawie poddanej kontroli sądowej skarżący zarzucił organowi bezczynność oraz przewlekłość (co podniósł wprost w uzupełnieniu skargi jego pełnomocnik) w załatwieniu wniosku o nadanie numeru porządkowego dla działki nr [...] w N., zabudowanej dwoma budynkami. Wskazać zatem należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 u.p.p.s.a. (tak np. NSA w postanowieniu z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, CBOSA, nsa. qov.pl). Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi na "bezczynność" oraz "przewlekłość" jest bowiem zasadniczo ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia określonej czynności. W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje tymi samymi środkami prawnymi, a ich zastosowanie jest obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej (por. wyroki NSA z 5 czerwca 2012 r., II OSK 709/12, z 24 lutego 2015 r., II OSK 2225/14, CBOSA). W przepisach kodeksu postępowania administracyjnego jak też w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie została zdefiniowana "bezczynność" jak też "przewlekłość" postępowania. Pojęcia te interpretuje się na podstawie ogólnych zasad postępowania administracyjnego oraz regulacji dotyczących terminów zakreślanych organom do załatwienia sprawy. Ocenie podlega zatem zachowanie terminów określonych w przepisie art. 35 k.p.a. oraz prowadzenie sprawy z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego - w tym zwraca się uwagę, że zgodnie z art. 12 k.p.a. organy administracji mają działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do jej załatwienia oraz, że powinny dążyć do ustalenia prawdy materialnej, podejmując z urzędu lub na wniosek stron wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a). W stanie prawnym obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie organ zasadniczo nie podejmuje żadnych istotnych czynności przez co nie dochodzi do zakończenia sprawy tj.: wydania decyzji lub postanowienia, względnie podjęcia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, podejmuje czynności procesowe które nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyroki NSA: z 5 lipca 2012 r., II OSK 1031/12; z 3 września 2013 r., II OSK 891/13; z 8 stycznia 2015 r., II OSK 2564/14; z 3 września 2013 r., II OSK 702/13; z 10 lutego 2015 r., II OSK 2104/14; Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, wyd. C.H. Beck 2014, s. 176). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPP 5/10 wskazał, że z przewlekłością postępowania, która narusza prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy". W piśmiennictwie podnosi się także, że za postępowanie przewlekłe uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. Stwierdzenie, że w określonej dacie - a tą będzie data orzekania przez sąd administracyjny - można zakwalifikować postępowanie organu jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymaga zatem zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania ( vide: J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydanie 11, Warszawa 2011, str. 238, także wyrok NSA z 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13 - baza orzeceń.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, na podstawie przedstawionych akt sprawy Sąd stwierdził, że skarżący dwukrotnie występował z wnioskami o nadanie numeru porządkowego. Pierwszym wnioskiem z dnia 22 października 2010 r. skarżący wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy M. o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości położonej w N. oznaczonej jako działka nr [...]. Według danych zawartych w ewidencji gruntów działka ta stanowiła jego własność i posiadała powierzchnię 7,45 ha obejmując użytki rolne (Ps, R V i VI, Ł oraz W). Pismem z dnia 17 listopada 2010 r. organ wezwał skarżącego na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. o uzupełnienie braków formalnych wniosku przez dostarczenie: pozwolenia na budowę, zgłoszenia robót budowlanych lub inwentaryzacji powykonawczej budynku, kopii tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ewentualnie w przypadku samowoli budowlanej - kopii decyzji PINB o pozwoleniu na użytkowane budynku. Na wezwania organu, skarżący przedłożył w efekcie dokumenty potwierdzające jego tytuł prawny do nieruchomości a przy piśmie z dnia 26 stycznia 2011 r. sporządzoną przez siebie (jako przez osobę legitymującą się uprawnieniami budowlanymi o specjalności konstrukcyjno-budowlanej) inwentaryzację budowlaną budynku mieszkalno-gospodarczego zlokalizowanego na działce rolnej nr [...] (budynek o pow. zabudowy 27,40 m2 i kubaturze 113,98 m3). Stwierdzając nieścisłości i rozbieżności pomiędzy wnioskiem a powyższym dokumentem, organ ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych na wstępie braków wniosku pod rygorem skutków z art. 64 § 2 k.p.a. (pismo z dnia 31 stycznia 2011). W dniu 31 marca 2011 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na bezczynność Burmistrza w sprawie nadania numeru porządkowego dla działki nr [...]. SKO we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. odmówiło wyznaczenia dodatkowego terminu dla nadania numeru porządkowego dla ww. nieruchomości, wyjaśniając, że zaniechanie dokonania przez organ czynności z zakresu administracji dotyczącej uprawnień lub obowiązków może być zaskarżone tylko do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 28 czerwca 2011 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ze skargą na przewlekłość Kolegium w rozpatrzeniu jego zażalenia na przewlekłość Burmistrza Miasta i Gminy M.. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 34/11 Sąd odrzucił powyższą skargę wskazując na jej niedopuszczalność. W dniu 29 września 2011 r. A. O. wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie nadania numeru porządkowego dla wskazanej wcześniej działki położonej w N.. Pismem z dnia 4 października 2011 r. organ wyjaśnił, że skarżący nie udzielił dotychczas odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 stycznia 2011 r. w zakresie stwierdzonych rozbieżności. Z wniosku z dnia 22 października 2010 r. wynikało bowiem, że numer porządkowy ma być nadany dla budynku sanitarnego oraz budynku gospodarczo-magazynowego, natomiast przedłożona inwentaryzacja budowlana dotyczy budynku mieszkalno-gospodarczego. Nadto dla działki obowiązuje zakaz zabudowy. Organ uznał, że brak wyjaśnień ze strony skarżącego uniemożliwia rozpatrzenie sprawy. Po tym piśmie skarżący nie podejmował już żadnych czynności procesowych dla uzyskania numeru porządkowego dla działki nr [...]. W dniu 4 lutego 2015 r. sporządził natomiast nowy wniosek (data wpływu do organu 6 lutego 2015 r.) o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zabudowanej dwoma budynkami gospodarczymi o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Do wniosku załączył: dokumenty potwierdzające prawo władania nieruchomością; dane o położeniu obiektu wraz z naniesionym wejściem do budynku; wypis z rejestru gruntów; wypis z kartoteki budynków. Z załączonego wypisu z rejestru ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] ma powierzchnię 4,257 ha i obejmuje użytki rolne R V i RVI oraz Ł IV, W i B-RV – nie jest więc tożsama z działka nr [...] której dotyczyło żądanie z 2010 r. Do wniosku dołączono również wypis z kartoteki budynków według którego na działce nr [...] zlokalizowane są dwa budynki klasyfikowane jako "pozostałe budynki niezamieszkałe" nr ewid. [...] o pow. zabud. 37 m2 oraz nr ewid. [...] o pow. zabud. 31 m2. Pismem z dnia 23 lutego 2015 r. (doręczonym stronie 6 marca 2015 r.) Burmistrz poinformował skarżącego, że dla uzyskania numeru porządkowego "nieruchomości" niezbędne jest przedłożenie: 1/ w przypadku nieruchomości zabudowanej: kserokopii pozwolenia na budowę wraz z kopią planu zagospodarowania terenu bądź z kopią zgłoszenia robót budowlanych lub inwentaryzacji powykonawczej budynku; kserokopii tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 2/ w przypadku samowoli budowlanej: kserokopii decyzji wydanej przez PINB o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Nadto wskazano, że nieruchomość dla której wnioskowano o nadanie numeru porządkowego w planie miejscowym przeznczona została na cele rolne bez możliwości wprowadzenia zabudowy. Z tych względów, organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał do uzupełnienia wniosku o ww. dokumenty w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pouczając, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W dniu 23 lutego 2015 r. do Burmistrza wpłynęło "wezwanie dotyczące nadania numeru porządkowego" dla działki nr [...], a w dniu 25 marca 2015 r. skarżący złożył "drugie wezwanie" zawierające "skargę na opieszałe działanie urzędu w przedmiocie nadania numeru porządkowego". Pismem z dnia 26 lutego 2015 r. Burmistrz poinformował skarżącego, że: "podjęte zostały wszelkie czynności niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w celu załatwienia sprawy. W dniu 23 lutego 2015 r. wystosowane zostało pismo w sprawie uzupełniania wniosku o brakujące dokumenty." Organ poinformował także o terminach załatwienia spraw określonych w art. 35 § 3 k.p.a. W dniu 2 marca do organu wpłynęło "trzecie ostateczne wezwanie" skarżącego do nadania numeru porządkowego dla działki nr [...]. Pismem z dnia 6 marca 2015 r. – stanowiącym odpowiedź na wezwanie skarżącego z dnia 26 lutego 2015 r. – organ poinformował, że w piśmie z dnia 23 lutego 2015 r. jednoznacznie i precyzyjnie wymienił dokumenty niezbędne dla ustalenia numeru porządkowego. Podtrzymując stanowisko w tym zakresie wskazał, że brak wskazanych dokumentów uniemożliwia rozpatrzenie wniosku z dnia 4 lutego 2015 r. W dniu 6 marca 2015 r. wpłynęło – skierowane do SKO we Wrocławiu – zażalenie A. O. w sprawie zaniechania nadania numeru porządkowego dla działki zabudowanej nr [...]. W tym piśmie skarżący wskazał między innymi, że "złożono wniosek o włączenie do akt sprawy dokumentację z prowadzonego postępowania dla nadania numeru porządkowego w latach 2010 – 2011. które to postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z podziałem działki...". Przy piśmie z dnia 9 marca 2015 r. Burmistrz przekazał do Kolegium akta niniejszej sprawy. Natomiast w dniu 29 kwietnia 2015 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła opisana na wstępie skarga na bezczynność skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przedstawiona wyżej chronologia zdarzeń wynikająca z akt dostarczonych Sądowi przez organ (łącznie z aktami uzupełnionymi) wskazuje jednoznacznie, że wnioski skarżącego o nadanie numeru porządkowego z 2010 i z 2015 r. nie dotyczą tego samego przedmiotu. W ocenie Sądu nie można mówić o "de facto tym samym" wniosku z 2010 i 2015 r., gdyż nie mamy tożsamości spraw. W 2010 r. żądanie skarżącego dotyczyło działki nr [...] a w 2015 r. działki nr [...]. Inna była powierzchnia obu działek, inna klasyfikacja użytków (aczkolwiek działka nr [...] powstała jak wskazywał skarżący z podziału działki nr [...]). Istnieją także różnice jeżeli chodzi o budynki, które według wnioskodawcy zlokalizowane są na tych działkach. Wniosek z 2015r. wskazuje na dwa budynki gospodarcze o pow. 37 m2 i 31 m2, natomiast w przypadku wniosku z 2010 r. - według przedłożonej przez skarżącego inwentaryzacji - chodziło o budynek mieszkalno-gospodarczy o pow. 27 m2, a według organu o budynek gospodarczo-magazynowy (kwestia ta budziła wątpliwości i wymagała wyjaśnień). Okoliczność ta ma niewątpliwie znaczenie, jeżeli uwzględnić, że w aktualnym stanie prawnym numer porządkowy nadaje się budynkom. Istotne przy tym jest, że w skardze która zainicjowała obecne postępowania sądowe, A. O. wyraźnie domagał się kontroli terminowości i sprawności działania organu w przedmiocie nadania numeru porządkowego dla działki nr [...] - a więc w sprawie którą wszczął jego wniosek z dnia 4 lutego 2015r. Rozpoznając skargę Sąd nie jest związany zawartymi w niej wnioskami i zarzutami ale jest związany granicami sprawy (art. 134 u.p.p.s.a.), oznacza to, że Sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli innej sprawy niż ta w której wniesiono skargę. Mając zatem na uwadze poczynione wyżej ustalenia, Sąd nie podzielił stanowiska pełnomocnika skarżącego, że kontrolą należało objąć również działanie organu na wniosek skarżącego z 2010 r. gdyż jest to de facto ten sam wniosek co z 2015 r. Jak już wykazano wniosek skarżącego z 2015 r. nie stanowi kontynuacji jego żądania zawartego we wniosku z 2010 r. Wniosek z 2015 r. jest nowym żądaniem, kreującym przed organem nową sprawę. Wskazuje zresztą na to sam skarżący, który w sposób jednoznaczny określił w tym wniosku jego przedmiot a w zażaleniu skierowanym do SKO we W. (wpływ 6 marca 2015 r.) stwierdził, że postępowanie roku 2010 stało się bezprzedmiotowe w związku z podziałem działki. Tym samym kontrolą sądową – zgodnie zresztą z żądaniem skargi - objęto wyłącznie sprawę dotyczącą nadania numeru porządkowego dla działki nr [...] o co skarżący wnioskował w 2015 r. Badając skargę w tak określonym zakresie Sąd uznał jej zasadność. Analiza podejmowanych w sprawie czynności udokumentowanych w aktach sprawy wykazuje bowiem, że doszło do przewlekłości jak też do bezczynności postępowania. Mając zatem na uwadze, że niniejsza skarga dotyczy zaniechań organu prowadzących do przewlekłości i bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego o nadanie numeru porządkowego Sąd zauważa, że materia ta uregulowana została w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Przepis art. 47 a ust. 1 ww. ustawy ustalanie numerów porządkowych zalicza do zadań gminy, zaś ust. 5 tego przepisu przewiduje, że numery porządkowe ustala wójt (burmistrz, prezydent miasta) z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nadanie numeru porządkowego jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. m.in. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011r., I OSK 30/11). Pewną rozbieżność można natomiast odnotować co do formy w jakiej powinna nastąpić odmowa dokonania tej czynności. Nie jest jednak sporne, że czynność nadania numeru porządkowego stanowi jedną z prawnych form działania administracji, mających wyraźną podstawę prawną wynikającą z aktu normatywnego i wywołującą określone skutki prawne. W wyroku z dnia 1 lutego 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt OSK 6/07 wypowiedział pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym, dlatego też postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości w oparciu m.in. o aktualny stan faktyczny i prawny nieruchomości, wynikający z odrębnych dokumentów (publ. System informacji prawnej; Lex nr 447879). Należy także zgodzić się ze stanowiskiem, że postępowanie w sprawie numeracji porządkowej budynków nie jest wprawdzie klasycznym jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym, nie znajdują zatem do tego postępowania wprost zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, niemniej postępowanie takie stanowi rodzaj postępowania administracyjnego a więc zapewnione w nim powinny być podstawowe standardy takiego postępowania, konieczne dla zagwarantowania praw stronom tego postępowania (por. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 18 stycznia 2016 r. III SA/Kr 974/15, CBOSA). Uwzględniając powyższe, Sąd po analizie czynności dokonanych przez organ po złożeniu przez stronę wniosku o nadanie numeru porządkowego stwierdził, że organ ten pozostawał w bezczynności. Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażona w art. 12 k.p.a. zasada szybkości i wnikliwości postępowania, została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś § 3 określa terminy załatwiania spraw. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a. ). W badanej sprawie wniosek wraz z załącznikami, wpłynął do organu w dniu 6 lutego 2015 r. Sąd nie podziela stanowiska organu, że przedmiotowa sprawa należy do szczególnie skomplikowanych - zatem w świetle powyższych regulacji - powinien być załatwiony do dnia 6 marca 2015 r. Organ w tym terminie nie wypowiedział się w sprawie w sposób merytoryczny (dokonując czynności lub odmawiając jej dokonania) lecz pismem z dnia 23 lutego 2015r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o dokumentację potwierdzającą legalność wybudowanych budynków, wskazując jako podstawę wezwania przepis art. 64 § 2 k.p.a. i pouczając, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W związku z powyższym należy zauważyć, że faza wstępna wszczęcia postępowania (również mającego charakter uproszczony w podanym wyżej znaczeniu), obejmuje między innymi ocenę formalną i procesową podania. Ocena formalna polega na sprawdzeniu, czy podanie odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego (art. 63 § 1, § 2, § 3). Ocena procesowa zmierzać winna do ustalenia, czy istnieją podstawy dla podjęcia przez organ czynności z zakresu administracji publicznej i w jakiej formie (czy to decyzji, czy też innej czynności dotyczącej uprawień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W przypadku oceny negatywnej organ podejmuje odpowiednie czynności procesowe przewidziane w kodeksie, np. wzywa do usunięcia braków podania (art. 64 § 2 k.p.a., pozostawia podanie bez rozpoznania (art. 64 § 1 i § 2), przekazuje podanie organowi właściwemu (art. 65 k.p.a.), zwraca podanie z odpowiednim pouczeniem ( art. 66 § 1 i § 3 k.p.a.). Co istotne, zastosowany w niniejszej sprawie art. 64 § 2 k.p.a. dotyczy – jak przyjmuje judykatura - wyłącznie formalnych braków wniosku, wynikających ze ściśle określonych przepisów, których nieusunięcie nie pozwala na nadanie mu biegu. Nie dotyczy natomiast okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy i nie może zmierzać do merytorycznej oceny wniosku (tak np. WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 20.02.2013r., sygn. II SA/Sz 1078/12, WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 14.02.2013r., sygn. II SAB/Po 88/12 i WSA w Łodzi w wyroku z dnia 14.10.2015r., sygn. II SAB/Łd 137/15,publ. CBOSA). Pismo z dnia 23 lutego 2015 r. którym organ wezwał skarżącego do przedłożenia kserokopii pozwolenia na budowę wraz z kopią planu zagospodarowania terenu bądź z kopią zgłoszenia robót budowlanych lub inwentaryzacji powykonawczej budynku oraz kserokopii tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w przypadku nieruchomości zabudowanej) lub też kserokopii decyzji wydanej przez PINB o pozwoleniu na użytkowanie budynku (w przypadku samowoli budowlanej) pouczając, że nieusunięcie braków wniosku w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania w trybie art.64 § 2 k.p.a., nie dotyczyło usunięcia braków formalnych wniosku. Analiza treści powyższego wezwania prowadzi do jednoznacznego wniosku, że uzyskanie wymienionych w nim dokumentów miało w zamyśle organu służyć do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku, a nie usunięcia jego braków formalnych. Istotne również jest, że żądanie to nie miało wsparcia w przepisach prawa materialnego. Przepis art. 47 a ust.6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego precyzuje bowiem wymogi wniosku o nadanie numeru porządkowego. Obowiązek załączenia dokumentów wymienionych w piśmie z dnia 23 lutego 2015 r. nie wynika zaś z tego przepisu jak też z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 (Dz.U 2012, poz. 125) określającego wzór wniosku o ustalenie numeru porządkowego budynku. W świetle powyższego uznać należy, że organ wadliwie zastosował art. 64 § 2 k.p.a., gdyż faktycznie pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania pomimo, że uprzednio nie wzywał skarżącego do usunięcia braków formalnych, których zresztą nie stwierdził. Innymi słowy, nie zaistniała przesłanka do pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania. Tym samym Burmistrz Miasta i Gminy M. pozostawał w bezczynności co najmniej od dnia 6 marca 2015 r. Jak bowiem stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 3 września 2013 r. w sprawie I OPS 2/13: "jeżeli [...] organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki uzależniające podjęcie tej czynności materialno-technicznej (np. wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. było wadliwe - wyrok NSA z 22 lutego 2012 r., II GSK 3/11), to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji". Działanie organu będzie wywoływało konsekwencje prawne wyłącznie wtedy, gdy rzeczywiście będą spełnione przesłanki wymienione w art. 64 k.p.a. do pozostawienia podania bez rozpoznania. W innym przypadku pozostawienie podania bez rozpoznania jest bezskuteczne, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności. Tak sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż wprawdzie organ w prawnie ustalonym terminie podjął czynności w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku - w ustawowym terminie nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art.3 § 2 pkt 1-4a u.p.p.s.a. Akta sprawy wskazują także, że organ nie określił – zgodnie z wymogiem art. 36 k.p.a. - nowego terminu załatwienia spawy i nie poinformował o tym skarżącego. Organ nie poinformował również w sposób jednoznaczny i wyraźny skarżącego, że pozostawia jego wniosek bez rozpoznania pomimo, że faktycznie to uczynił. Takiej wyraźnej informacji nie zawiera zwłaszcza pismo z dnia 6 marca 2015 r. w którym ograniczono się do pouczenia, że niedostarczenie dokumentów uniemożliwia rozpatrzenie wniosku. W aktach brak także notatki służbowej, czy też adnotacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Tym samym strona nie miała wiedzy - czy organ zastosował czy też nie – skutki wskazane w art. 64 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu w sprawie wystąpiła także przewlekłość postępowania, gdyż podejmowane przez organ czynności procesowe miały charakter czynności pozornych, nieistotnych dla załatwienia sprawy. Organ wezwał bowiem skarżącego do podania danych merytorycznych, a ich nieuzyskanie potraktował jako nieusunięcie braków formalnych. Tym samym – podejmując w istocie czynności pozorne - nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, w sposób zgodny z prawem. Stan bezczynności i przewlekłości istniał w dniu wniesienia skargi. Do dnia rozpoznania skargi przez Sąd, Burmistrz nie załatwił sprawy z wniosku skarżącego o nadanie numeru porządkowego dla działki nr [...] w sposób zgodny z prawem – a więc przez dokonanie czynności materialno-technicznej albo odmowę jej dokonania. Organ nie ocenił nawet, czy wniosek odpowiada formalnym wymogom określonym w przywołanych wcześniej przepisach prawa materialnego a skupił się na kwestiach – niewątpliwie istotnych – ale nie dla rozpoznania wniosku o nadanie numeru porządkowego w sposób zgodny z przepisami, które znajdują w tego rodzaju sprawach zastosowanie. Wbrew bowiem temu co twierdzi skarżący sprawa niniejsza nie dotyczy zakazu zabudowy, czy też samowoli budowalnej. Dla rozstrzygnięcia tej problematyki właściwy jest bowiem organ nadzoru budowlanego działający w oparciu o przepisy ustawy – Prawo budowlane. Natomiast stosowane przez organ gminy normy Prawa geodezyjnego nie znajdują w tym zakresie zastosowania. Sama czynność nadania numeru porządkowego nie przesądza też o legalności zabudowy. W zaistniałym stanie rzeczy, stwierdzając wystąpienie w sprawie bezczynności i przewlekłości organu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego złożonego w dniu 6 lutego 2015 r. Sąd mając na uwadze art. 149 § 1 u.p.p.s.a (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność i przewlekłość aczkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa – czego wyrazem jest pkt III sentencji wyroku. W niniejszej sprawie organ nie wykazał się bowiem całkowitą biernością i pomimo, że wadliwe, to jednak podjął czynności procesowe które w jego ocenie miały doprowadzić do rozpatrzenia wniosku. W konsekwencji, wobec nieprzedłożenia żądanych dokumentów (które organ uznał za istotne) zastosował przepis art. 64 § 2 k.p.a. dokonując również jego błędnej interpretacji. Zatem to nie zamierzona opieszałość organu ale wadliwa interpretacja przepisów - która mogła budzić wątpliwości (o czym świadczy choćby uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 dotycząca art. 64 § 2 k.p.a.) doprowadziła w efekcie do zaniechań powodujących stan bezczynności i przewlekłości. Sąd wziął również pod uwagę, że rażące naruszenie prawa w kontekście przewlekłości czy bezczynności ma miejsce w sytuacjach, gdy przekroczenie terminu do rozpoznania sprawy jest znaczące, co biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie i niewielki upływ czasu do dnia wniesienia skargi (tj. do dnia 29 kwietnia 2015 r.) miejsca w niniejszej sprawie nie miało. W konsekwencji również, Sąd stwierdził brak podstaw do wymierzenia organowi wnioskowanej grzywny, tak jak wnosił skarżący (pkt IV sentencji wyroku). Wyjaśnić nadto miejsca w niniejszej sprawie nie miało, należy, że Sąd nie uwzględnił zgłoszonych wniosków dowodowych, gdyż nie spełniały one przesłanek z art. 106 § 3 u.p.p.s.a. Przede wszystkim dokumenty przywołane w tych wnioskach stanowiły część przekazanych sądowi akt administracyjnych i nie było potrzeby przeprowadzania z nich dowodu. Akta sądowe w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 34/11 nie miały natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż dotyczyły przewlekłości innego organu i w innej sprawie (skarga na przewlekłość SKO we W. w rozpatrzeniu zażalenia na przewlekłość organu w nadaniu numeru porządkowego dla działki nr [...]) - nie wyjaśniały istotnych w sprawie wątpliwości. Sąd nie uwzględnił także wniosku o przeprowadzenie dowodu przesłuchania pracownika organu, gdyż przepis art. 106 § 3 u.p.p.s.a nie przewiduje możliwości przeprowadzenia przez sąd administracyjny innych dowodów, niż dowody z dokumentów. O kosztach postępowania (pkt V sentencji wyroku ) orzeczono na podstawie art. 200 u.p.p.s.a. Za tak określone koszty Sąd uznał kwotę wpisu od skargi z dnia 29 kwietnia 2015 r. uiszczonego przez skarżącego. W tym postępowaniu Sąd nie może zaś rozstrzygać co do zwrotu kosztów sądowych w innej sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 34/11 zakończonej postanowieniem o odrzuceniu skargi. Treść pkt VI sentencji zawierające orzeczenie w przedmiocie wynagrodzenia adwokata uzasadnia art. 250 ww. ustawy oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).