IV SA/Wr 330/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi U. K. na czynność Zarządu Powiatu K. w przedmiocie obliczenia wysokości dotacji na jednego ucznia niepublicznej szkoły policealnej w 2014 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z urzędu uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie dwieście złotych) Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. nr OSW.4331.1.2015.AF2 Zarząd Powiatu K. (dalej organ) poinformował U. K. prowadzącą niepubliczną Policealną Szkołę Kosmetyki i Rozwoju "[...]" w K. (dalej skarżąca) o ustaleniu wysokości dotacji dla szkół niepublicznych za 2014 r. Jak wynika z akt administracyjnych powyższe pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 13 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 25 lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uchwałą z dnia 23 marca 2015 r. nr [...] Zarząd Powiatu K. uznał za bezzasadne złożone przez skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpis powyższej uchwały został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 kwietnia 2015 r. Pismem z 21 kwietnia 2015r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższy akt. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV skarżąca w zakreślonym terminie uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tj. decyzje lub postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie przyjęto, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., charakteryzują się tym, że są podejmowane w sprawie indywidualnej, skierowane do oznaczonego podmiotu, dotyczą uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt lub czynność dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Nadto akty te muszą stanowić akty z zakresu administracji publicznej i musi je charakteryzować element władztwa administracyjnego, rozumiany jako jednostronność działania organu wykonującego administrację publiczną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Po 114/11, publ. Lex nr 1132363, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1608/10, publ. Lex nr 742299). W kontekście powyższych rozważań należy wskazać, że czynności organów samorządowych mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej oraz przekazanie ustalonej kwoty dotacji, są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. czynnościami z zakresu administracji publicznej, niebędącymi decyzjami, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 183/11, publ. Lex nr 1139243). Podobne stanowisko zostało zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 319/07, publ. Lex nr 357469 oraz sygn. akt II GSK 320/07, publ. Lex nr 365849, a takżew postanowieniu z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1634/14, publ. Lex nr 1485499 i postanowieniu z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 322/13, publ. Lex nr 1321419. Stanowisko takie zajmują również wojewódzkie sądy administracyjne: WSA w Opolu w wyroku z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Op 403/14, publ. Lex nr 1547126; WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 3 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 330/13, publ. Lex nr 1368479; WSA w Szczecinie w postanowieniu z dnia16 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 912/11, publ. Lex nr 1157044; WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt I SA/Po 392/11, publ. Lex nr 1101364. W świetle orzecznictwa udzielenie dotacji niepublicznym szkołom i placówkom nie następuje w formie decyzji administracyjnych, ale jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że artykuł ten stanowi podstawę kontroli czynności mających na celu ustalenie wysokości dotacji. Nie ulega zatem wątpliwości, że artykuł ten stanowi podstawę kontroli czynności mających na celu ustalenie wysokości dotacji. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi, jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero skuteczne dokonanie wezwania uprawnia do wniesienia skargi, co można uczynić w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Podkreślić jednak należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po terminie należy uznać za bezskuteczne, co oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa traktować bowiem należy na równi z brakiem wezwania. Wezwanie faktycznie dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu trzeba uznać za nieskuteczne. Upływ czternastodniowego terminu dla dokonania wezwania wyłącza więc możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (tak: NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1301/14, publ. Lex nr 1503365; WSA w Szczecinie w postanowieniu z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1102/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zob. też J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LexisNexis; Warszawa 2006, str. 149, teza 6). W niniejszej sprawie strona skarżąca uchybiła wskazanemu wyżej 14-dniowemu terminowi do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Poza sporem pozostaje, że strona pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. doręczonym jej w dniu 13 stycznia 2015 r. została poinformowana ustaleniu wysokości dotacji dla szkół niepublicznych. Należy zatem przyjąć, że w tym dniu strona dowiedziała się o wysokości stawki. Wobec powyższego czternastodniowy termin przewidziany na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem 27 stycznia 2014 r. Tymczasem skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem wniesionym w dniu 25 lutego 2014 r.W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że skoro strona skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to nie wyczerpała skutecznie środków zaskarżenia. W takiej zaś sytuacji skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Taka skarga z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na czynność Zarządu Powiatu K. polegającą ustaleniu wysokości dotacji dla szkół niepublicznych za 2014 r. jako na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4, tj. akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bez uprzedniego, skutecznego (złożonego w ustawowym terminie) wezwania właściwego organu w określonym terminie do usunięcia naruszenia prawa uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a w pkt II postanowienia.