I SA/Bk 145/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant referent Mateusz Kownacki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 marca 2018 r. sprawy ze skargi I.- Sp. z o.o. w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę Wnioskiem z [...] października 2017 r., I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. (dalej powoływana jako "Spółka") zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem osobom niebędącym klientami firmy w ramach akcji promocyjnych nagród o wartości nieprzekraczającej 760 zł. We wniosku Spółka wskazała, że jest spółką dystrybucyjną należącą do grupy kapitałowej l. (dalej: Grupa). Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji żywności mrożonej w Polsce, w tym dostaw towarów nabywanych uprzednio u dostawców/producentów niezależnych, jak i dostawców/producentów organizacyjnie należących do Grupy. W toku prowadzonej działalności Spółka organizuje różnego rodzaju akcje wsparcia sprzedaży skierowane do osób fizycznych mających realny wpływ na decyzje zakupowe klientów Spółki. Co do zasady, klientami nabywającymi towary dystrybuowane przez Spółkę są sklepy, hurtownie, hotele i restauracje (dalej: Klienci). Zazwyczaj osobami mającymi realny wpływ na decyzje zakupowe danego Klienta są kierownicy sklepów/hurtowni bądź osoby na stanowiskach kupców, menedżerowie hoteli lub restauracji oraz kucharze. Z tego względu Spółka organizuje Akcje Promocyjne, w których wydaje tym osobom nagrody w zamian za obrót zrealizowany przez danego Klienta lub zakup przez danego Klienta określonego typu towarów (dalej: Akcje Promocyjne). Zatem w ramach Akcji Promocyjnych nagrody otrzymują osoby fizyczne niebędące Klientami Spółki, mające jednak znaczący wpływ na zakupy dokonywane przez Klientów. Przedmiotowy wniosek dotyczy sytuacji, gdy nagrody wydawane są przez Spółkę osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytanie: Czy nagrody przekazywane uczestnikom Akcji Promocyjnych niebędącym Klientami Spółki będą stanowić nagrody związane ze sprzedażą premiową które na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, dalej: u.p.d.o.f.) korzystają ze zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1 i 1a u.p.t.u. pod warunkiem, że jednorazowa wartość nagrody przekazywanej uczestnikowi Akcji Promocyjnej nie przekroczy 760 zł? Wyrażając własne stanowisko w tej kwestii Spółka stwierdziła, że nagrody przekazywane uczestnikom Akcji Promocyjnych niebędącym Klientami Spółki z tytułu realizacji poziomu obrotu bądź zakupu określonych towarów przez Klientów będą stanowić nagrody związane ze sprzedażą premiową. W rezultacie, nagrody o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 760 zł będą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT i w związku z tym, na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1 i 1a u.p.t.u. Natomiast w przypadku nagród o wartości jednostkowej przekraczającej 760 zł, Spółka zobowiązana będzie jako płatnik pobierać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wartości nagród i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego właściwego według siedziby Spółki w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, co wynika z art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.t.u.. W terminie do końca stycznia następnego roku podatkowego Wnioskodawca będzie obowiązany przekazać do urzędu skarbowego właściwego według siedziby Spółki roczną deklarację o zryczałtowanym podatku dochodowym na formularzu PIT-8AR (art. 42 ust. 1a u.p.t.u.). W wydanej w dniu [...] grudnia 2017 r. interpretacji indywidualnej nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ przywołał przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. i stwierdził, że chociaż ustawodawca posłużył się w powołanych przepisach wyrażeniem "sprzedaż premiowa", to jednak nie sformułował definicji tego pojęcia ani w ustawie o PIT, ani w żadnej innej ustawie podatkowej. Zdaniem organu wyrażenie "sprzedaż premiowa" nie zostało zdefiniowane w języku prawnym, co nie pozwala na jego definiowanie przy pomocy wykładni systemowej zewnętrznej, w tym za pomocą ustawy Kodeks cywilny. Skoro pojęcie "sprzedaż premiowa" zostało zaczerpnięte z języka potocznego, to jego znaczenie dla potrzeb wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. należy przyjąć w znaczeniu potocznym, co oznacza (...) sprzedaż towarów i usług związaną z otrzymaniem nagrody przez nabywającego". Organ wskazał, że z wniosku wynika, że w ramach akcji zorganizowanej przez Spółkę nagrody nie będą przyznawane podmiotom, które zakupują u niej towary (sklepom, hurtowniom, hotelom i restauracjom), lecz osobom mającym realny wpływ na decyzje zakupowe danego klienta, tj. kierownikom sklepów/hurtowni, osobom na stanowiskach kupców, menadżerów hoteli lub restauracji oraz kucharzom. Wobec powyższego - mając na uwadze treść art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. jak i orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ stwierdził, że nie są to nagrody związane ze sprzedażą premiową, a w konsekwencji nie ma do nich zastosowania omawiane zwolnienie przedmiotowe. Zdaniem organu interpretacyjnego, wartość nagród przekazywanych osobom niebędącym klientami Spółki należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. W konsekwencji na Spółce jako podmiocie przekazującym ww. nagrody - stosownie do art. 42a u.p.d.o.f. - ciąży obowiązek wystawienia informacji o wysokości przychodu (PIT-8C). W złożonej do Sądu skardze Spółka zarzuciła wydanej interpretacji naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. w zw. z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 613, dalej: "o.p.") poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że nagrody przyznawane przez Spółkę nie stanowią nagród związanych ze sprzedażą premiową i w związku z tym nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych jak również poprzez pominięcie stanowiska zajmowanego we wcześniej wydanych interpretacjach indywidualnych. Na tej podstawie Spółka zażądała uchylenia zaskarżonej interpretacji podatkowej i wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest możliwość zastosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2032 ze zm.), w sytuacji, gdy nagroda nie jest wydawana przez Spółkę Skarżącą swemu klientowi lecz pracownikom tego klienta, którzy mają realny wpływ na decyzje zakupowe dokonywane przez klienta. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą stanowiących przychód z tej działalności. Odnosząc się do stawianych przez Spółkę Skarżącą zarzutów, nie sposób zgodzić się z jej twierdzeniem, że w uzasadnieniu interpretacji organ zastosował zbyt wąskie pojęcie "sprzedaży premiowej", opierając się na definicji tego pojęcia zawartej w art. 535 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedającemu cenę. W zaskarżonej interpretacji wskazano bowiem, że dokonując wykładni pojęcia sprzedaży premiowej - wobec braku definicji legalnej - w pierwszej kolejności szukać należy podatkowego sensu badanego zwrotu, a dopiero po stwierdzeniu, że ustawodawca nie nadał mu odrębnej dla prawa podatkowego treści, można przyjąć wykładnię stosowaną w innej dziedzinie prawa. Jak słusznie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny - w wyroku sygn. akt II FSK 1618/13 z dnia 18 czerwca 2015 r. - w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wielokrotnie pojawia się pojęcie "sprzedaż". O sprzedaży mowa jest między innymi w art. 3 ust. 2b pkt 4, art. 5a pkt 20, art. 9 ust. 6 (sprzedaż krótka), w art. 14 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 28-30, pkt 72, pkt 101. Treść wskazanych wyżej przepisów wskazuje jednak, że ustawodawca pojęciem tym nie posługuje się konsekwentnie. Z kontekstu w jakim wyrażenie to zostało użyte można jedynie wnioskować, czy w przepisie posłużono się nim w znaczeniu potocznym czy też w znaczeniu jakim posługuje się inna ustawa podatkowa bądź kodeks cywilny, czy też w końcu w znaczeniu specyficznym tylko dla tej ustawy. W mającym zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. ustawodawca użył wyrażenia składającego się z dwóch słów - "sprzedaż premiowa", a zwolnieniem objął do pewnej wysokości nagrody związane z taką sprzedażą. W art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. określił natomiast stawkę podatku od nagród ze sprzedaży premiowej wyższej niż kwota zwolniona. Nie było objęte sporem, że nagroda, o której mowa w przywołanych przepisach stanowi dodatkowe świadczenie, przyznawane według reguł ustalonych przez nagradzającego bez ekwiwalentu ze strony nagrodzonego, a jej celem jest zachęcenie do dalszych zakupów. Istotnym jest, że wyrażenie to nie zostało zdefiniowane w języku prawnym, co nie pozwala na jego definiowanie przy pomocy wykładni systemowej zewnętrznej, w tym za pomocą ustawy Kodeks cywilny. Skoro zatem pojęcie "sprzedaż premiowa" zostało zaczerpnięte z języka potocznego, to jego znaczenie dla potrzeb wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.do.f. należy przyjąć w znaczeniu potocznym, co oznacza sprzedaż towarów i usług związaną z otrzymaniem nagrody przez nabywającego. Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało m. in. w następujących wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 1540/13, z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 1452/13, z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 1453/13, z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 1526/13, z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt II FSK 218/15, z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt II FSK 180/15, z dnia 27 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 2758/14. Z powołanych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego (w tym z wyroków powołanych przez Skarżącą) jednoznacznie wynika, że zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie tylko i wyłącznie do tych nagród, które zostały wydane nabywającemu (klientowi) w związku z dokonaną na jego rzecz sprzedażą towarów i usług. Natomiast Skarżąca wyraźnie wskazuje we wniosku o wydanie interpretacji, że nagrody otrzymują osoby fizyczne niebędące jej Klientami mające jednak znaczący wpływ na zakupy dokonywane przez Klientów, a zatem zasadnie w interpretacji wskazano, że przedmiotowe zwolnienie nie znajduje zastosowania w opisanym przez Skarżącą stanie faktycznym. Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa - zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową. Wskazać jednocześnie należy, że wykładnia językowa - dokonana w oparciu o definicje słownikowe przywołane przez Skarżącą, również przemawia za przyjęciem interpretacji dokonanej przez organ w zaskarżonej interpretacji. Zgodnie z Wielkim Słownikiem Języka Polskiego pojęcie "sprzedaż" oznacza oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy, z kolei "premia" nagrody za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś, często mające zachęcić do czegoś osobę nagrodzoną (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 25 czerwca 2007 r., sygn. akt II FPS 5/06). Innymi słowy, pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik "premiowy" należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanych premii. Z powyższego można wnioskować, że termin "nagrody związane ze sprzedażą premiową" zawarty w treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza nagrody przyznawane nabywcom (czyli inaczej: klientem, konsumentem, kontrahentem) towaru lub usługi. Nabywca bowiem zakupując dany towar/usługę za określoną kwotę zachował się w sposób określony przez podmiot przyznający premię. Przedmiotowym zwolnieniem nie mogą zatem zostać objęte nagrody wydawane osobom, które miały jakikolwiek pośredni związek z tą sprzedażą, np. nagrody wydawane pracownikom podmiotu sprzedającego, czy pracownikom podmiotu nabywającego dany towar lub daną usługę. Skarżąca prezentując pogląd, że nagrody przyznane osobom mającym realny wpływ na decyzje zakupowe danego klienta objęte są zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonała interpretacji ww. przepisu przy zastosowaniu wykładni rozszerzającej, która nie ma zastosowana przy interpretacji dotyczących ulg i zwolnień podatkowych. Ponadto wskazać należy, że powołane przez Skarżącą wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wbrew temu co twierdzi - nie potwierdzają jej stanowiska, albowiem wyroki te zapadły w sprawach, w których został przedstawiony odmienny stan faktyczny, a ponadto w wyrokach tych potwierdzono, że zwolnieniu podlegają nagrody wydawane klientom (w żadnym z tych wyroków Sąd nie przesądził, by nagrody wydawane przez sprzedawcę osobom, które nie są jego klientami objęte były zwolnieniem przedmiotowym). W stanie faktycznym sprawy, do której odnosi się powołany przez Skarżącą wyrok WSA z 20 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2248/12, akcja promocyjna miała dotyczyć produktu, którym jest lokata bankowa (rachunek oszczędnościowy). Sprzedaż premiowa polega na tym, iż każdy klient który zdecyduje się na założenie lokaty (rachunku oszczędnościowego) będzie uzyskiwał prawo do nagrody gwarantowanej, której wartość i rodzaj uzależniony jest od spełnienia określonych czynników. W tym przypadku Sąd rozstrzygał, czy przedmiotowemu zwolnieniu podlegają jedynie nagrody wydawane w związku ze sprzedażą premiową towarów, czy również nagrody wydawane w związku ze sprzedażą premiową usług. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w jego ocenie "w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawodawcy chodziło o objęcie zwolnieniem każdej nagrody otrzymywanej przez podatników — konsumentów w ramach wszelkich akcji promocyjnych, marketingowych, motywacyjnych, organizowanych przez profesjonalnych przedsiębiorców, o ile oczywiście zachodzą dalsze warunki zwolnienia. (...) Przyjąć bowiem należy, że ustawodawcy jest obojętne, czy akcja promocyjna, której towarzyszy wydawanie nagród, polega na sprzedaży towarów, czy na świadczeniu usług - ratio legis omawianego przepisu jest tak samo aktualne w jednym, jak i w drugim przypadku". Zatem w wyroku tym WSA w Warszawie przesądził, że w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawodawcy chodziło o objęcie zwolnieniem każdej nagrody otrzymanej przez kontrahenta, czyli klienta sprzedawcy (niezależnie od tego, czy nagroda wydana zostanie w związku ze sprzedażą temu klientowi towaru, czy usługi). Natomiast w stanie faktycznym sprawy, do której odnosi się - powołany przez Skarżącą - wyrok z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 381/13, Spółka występuje w roli koordynatora akcji promocyjnych, działając w imieniu i na rzecz swoich klientów. Akcje sprzedaży premiowej realizowane są na zlecenie dużych podmiotów gospodarczych, klientów Wnioskodawcy (dalej: Kontrahenci), zaś podstawą ich realizacji jest każdorazowo zlecenie zawarte między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin określający prawa i obowiązki Spółki oraz uczestników akcji - osób fizycznych, konsumentów w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16. póz. 93 ze zm.), oraz działania Koordynatora. W wyroku tym Sąd przesądził, że "z treści powyższego przepisu (art. 21 ust. 1 pkt 68), jak i art.30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie wynika że ze sprzedażą premiową mamy do czynienia tylko wtedy, gdy wypłacają sprzedający". Zatem w wyroku tym Sąd przesądził jedynie o tym, że wydającym/wypłacającym nagrodę, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może być zarówno sprzedający, jak i inny podmiot działający w jego imieniu (podmiot pośredniczący). Wobec powyższego - wbrew argumentacji przedstawianej przez Skarżącą -wyrok ten również nie potwierdza jej stanowiska. Natomiast z tego wyroku można wywnioskować, że zwolnieniem przedmiotowym objęte są nagrody przyznawane nabywcy (niezależnie od tego, czy nagroda zostanie mu wydana przez sprzedającego, czy przez podmiot pośredniczący). Zaznaczyć należy, że rolą sprzedaży premiowej jest motywowanie kontrahenta do dokonywania zwiększonych zakupów, intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty przedsiębiorcy, wyrobienie określonych, korzystnych z punktu widzenia sprzedaży przyzwyczajeń klienta, zwiększenie jego lojalności i zainteresowania oferowanymi produktami, jednakże zwolnienie przedmiotowe ma zastosowanie tylko i wyłącznie do nagród wydawanych kupującemu - tj. klientowi, kontrahentowi, konsumentowi i to pod warunkiem, że nagrody nie są wydawane w związku z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej, stanowiących przychód z tej działalności. Wobec powyższego nie sposób zaakceptować stanowiska Skarżącej, że istotne z punktu widzenia zastosowania zwolnienia dla nagród związanych ze sprzedażą premiową nie są cechy podmiotu wydającego i otrzymującego nagrodę, a jedynie to, czy istnieje związek pomiędzy przyznaną nagroda, a sprzedażą. Nie sposób również zgodzić się ze stwierdzeniem Skarżącej, że analogiczny do jej stanowiska punkt widzenia został przyjęty przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej we wcześniej wydawanych interpretacjach indywidualnych, w tym w przywołanej przez Spółkę we wniosku interpretacji z dnia [...] czerwca 2017 r., znak [...], a także w innych interpretacjach, tj. z dnia [...] maja 2017 r., znak [...], z dnia [...] lutego 2017 r., znak [...]. W powołanych przez Skarżącą interpretacjach wyjaśniono bowiem, że nagrody, które przyznawane są klientowi (czyli osobie, która wcześniej nabywała określone usługi) za polecenie nowego klienta i nowemu klientowi (pod warunkiem nabycia przez niego konkretnej usługi) stanowią nagrody związane ze sprzedażą premiową, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sytuacja przedstawiona przez Skarżącą jest całkowicie odmienna, albowiem - jak wskazano powyżej - z opisu stanu faktycznego wynika, że nagrody nie otrzyma klient, tj. podmiot nabywający towar lecz pracownik klienta mający realny wpływ na decyzje zakupowe tego klienta, a zatem nie sposób uznać, że jest to sytuacja analogiczna do przedstawionej w powołanych przez Skarżącą interpretacjach. Wobec powyższego zarzut Skarżącej odnoszący się do naruszenia przez organ wydający zaskarżoną interpretację art. 121 Ordynacji podatkowej (stanowiącego o zasadzie zaufania do organów skarbowych) należy uznać za bezpodstawny i nieuzasadniony. W wydanej interpretacji - w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny oraz mające zastosowanie w sprawie przepisy - stanowisko przedstawione we wniosku uznano za nieprawidłowe, w związku z czym w uzasadnieniu interpretacji przytoczono mające zastosowanie przepisy prawa i wyczerpująco - z uwzględnieniem orzecznictwa Sądów Administracyjnych -przedstawiono pogląd dotyczący ich rozumienia i zastosowania bezpośrednio do zadanego przez Skarżącą pytania. Działanie organu było zatem konsekwentne, a stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji - wbrew opinii Skarżącej - nie jest sprzeczne ze stanowiskiem prezentowanym we wcześniej wydawanych przez organ interpretacjach indywidualnych. Postępowanie takie niewątpliwie odpowiada wymogom wynikającym żart. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych nakłada na nie obowiązek prawidłowego stosowania przepisów prawa materialnego, a te w ocenie tutejszego organu nie zostały naruszone. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.