II SA/Kr 447/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik – Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skarg A. K. i M. K. oraz A. P., K. P., M. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 31 stycznia 2024 r. znak: SKO.ZP/415/234/2023 w przedmiocie nakazu usunięcia materiałów budowlanych i maszyn służących do prowadzenia działalności gospodarczej i przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu oddala skargi. Przedmiotem skarg A. K. i M. K. oraz A. P., K. P., M. P. oraz A. P. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 31 stycznia 2024 roku, znak: SKO.ZP/415/234/2023 nakazująca A. P. i K. P. zam. [...], [...] oraz M. P. i A. P. zam. [...]- właścicielom nieruchomości w skład której wchodzą działki nr [...] i [...] w G. (Nr Księgi Wieczystej [...]), usunięcie materiałów budowalnych i maszyn służących do prowadzenia działalności gospodarczej i przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze mieszkalno- usługowym. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Podaniem z dnia 19 sierpnia 2021 r. M. i A. K. zwrócili się do Wójta Gminy G. o wszczęcie, na podstawie art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, postępowania w sprawie zmiany sposobu zagospodarowania terenu tj. naruszenia przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. przez M. P. i K. P. - Usługi [...] s.c. [...] w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Strony wniosły o nakazanie przedsiębiorcom doprowadzenie nieruchomości do stanu zgodnego z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawcy wskazali m.in.: "Na przedmiotowych działkach od długiego czasu jest jednak prowadzona działalność gospodarcza, która jest sprzeczna z przeznaczeniem terenu, a to poprzez zlokalizowanie budowli i budynków służących innemu celowi oraz urządzeń, a mianowicie na użytek składowania materiałów budowlanych, przetwarzania materiałów budowlanych oraz bazy transportowej maszyn budowlanych i środków transportu". Decyzją z dnia 29 listopada 2021 r. znak: IK.7013.19.2021 Wójt Gminy G. umorzył postępowanie dotyczące naruszenia przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. przez M. P. i K. P. - Usługi [...] s.c. [...] w G. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na działkach nr [...] i [...] w G. . W uzasadnieniu organ wskazał, że na działkach nr [...] i [...], położonych w miejscowości G. znajduje się baza transportowo-magazynowa firmy M. P. i [...]- Usługi [...] S.C. Wskazane działki są użytkowane jako miejsce składowania materiałów i sprzętu do prowadzenia działalności gospodarczej. Jak ustalono firma prowadzi działalność gospodarczą od 21.12.2011 r. Wskazane działki posiadają przeznaczenie oznaczone symbolem planu D7 U-S oznaczającym zabudowę usługową w strefie sanitarnej cmentarza parafialnego, D 101 MNU* oznaczającym zabudowę mieszkaniowo-usługową oraz D 318 ZC* oznaczającym jako podstawowe przeznaczenie usługi i zabudowa mieszkaniowo usługowa. W terenie oznaczonym symbolem U-S, MNU*, ZC* dopuszczalna jest zabudowa urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji. Wójt Gminy G. wyjaśnił, iż działki nr [...] i [...] uległy podziałowi i zgodnie z decyzją Wójta Gminy Gromnik z dnia 22.07.2021 r. działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...] i [...]. Natomiast działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...], [...] i [...]. Wobec tego organ ustalił, że baza transportowo magazynowa znajduje się na działkach nr [...] i [...]. Jak dalej wskazał organ w przedmiotowej sprawie drogą e-mailową zwrócono się do autora opracowania MPZP Gminy G. tj. do Firmy P. . Pracownia [...]. A. M., z prośbą o wydanie aktualnej interpretacji zapisów planu i możliwości prowadzenia działalności na działkach nr [...] i [...] w G. . W swojej opinii A. M. nie dopuszcza prowadzenia działalności związanej ze składowaniem, zbieraniem i przetwarzaniem odpadów (gruzu budowlanego). Na przedmiotowym terenie nie może być, w opinii A. M., prowadzone na otwartej przestrzeni w formie przemysłowej składowisko materiałów budowlanych, w tym żwiru itp., natomiast możliwe jest krótkotrwałe składowanie takich materiałów (z wyjątkiem odpadów i gruzu) z zapewnieniem zachowania ładu przestrzennego i Komfortu akustycznego (bez przekraczania dopuszczalnych standardów jakości środowiska dla terenów mieszkaniowych w otoczeniu terenu D7 U-S). Autorka opracowania zaleca wykonanie ekranu akustycznego w formie pełnego ogrodzenia o estetycznym wyrazie. Dalej Wójt Gminy G. stwierdził, że w/w opinia nie dała jednoznacznej odpowiedzi czy rowadzona na działkach nr [...] i [...] działalność gospodarcza jest niezgodna z MPZP Gminy G. i w związku tym Wójt Gminy G. zdecydował o powołaniu biegłego w tej sprawie tj. mgr inż. arch. J. G. W dniu 2 listopada 2021 r. została przedłożona wymagana opinia w sprawie ustalenia, czy prowadzenie działalności gospodarczej na działkach [...] i [...] w G. przez M. P. i K. P. jest zgodne z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. uchwalonym 17.10.2018 r. (Uchwała XXXIX/379/18) W opinii powołanego do sprawy biegłego J. G., obecne użytkowanie przedmiotowego terenu nie narusza zapisów planu, a sam teren oraz sposób jego użytkowania wraz z istniejącą zabudową garaźowo gospodarczą jest uporządkowany, ogrodzony i zabezpieczony, jak i nie stwarza zagrożenia dla jego użytkowników. W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę przepisów postępowania administracyjnego i nie uwzględnienie stanu faktycznego sprawy. Decyzją z dnia 1 marca 2022 r. sygn. akt: SKO.ZP/415/2/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Kolegium wskazało na konieczność ustalenia charakteru działalności prowadzonej przez właścicieli działek nr [...] i [...] w G. . Ponadto zwrócono uwagę na to, aby ustalić faktyczny charakter działalności prowadzonej na przedmiotowych działkach i po dokonaniu analizy zapisów planu miejscowego ustalić czy jest on zgodny z planem miejscowym. Dodatkowo Kolegium zauważyło, iż koniecznym jest ustalenie, jaki był legalny sposób zagospodarowania tych działek w momencie wejścia w życie planu miejscowego i czy obecny sposób zagospodarowania odpowiada temu sposobowi zagospodarowania, który istniał w momencie wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie organ I instancji przeprowadził postępowanie i decyzją z dnia 28 grudnia 2022 r. znak: IK.7013.19.2021.8.2022 umorzył postępowanie dotyczące naruszenia przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. przez M. P. i K. P. - Usługi [...] s.c. [...] w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na działkach nr [...] i [...] w G. . W obszernym i szczegółowym uzasadnieniu organ wskazał na podjęte czynności. Po wtóre w toku sprawy zwrócono się o dodatkową opinię do architekta J. G.. Opinia ta sporządzona została w dniu 18 listopada 2022 r. Organ I instancji wrócił uwagę, iż przed zakupem działek nr [...] i [...] przez państwa P. , działki te stanowiły pozostałości po zabudowie mieszkaniowo- gospodarczej i nie były wykorzystywane do celów działalności gospodarczej. Po zakupie tych działek obecni właściciele rozpoczęli proces dostosowywania działek do potrzeb użytkowania ich w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W tym celu uzyskali stosowne pozwolenie na budowę budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową oraz dokonali zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w Tarnowie remont budynku gospodarczego. Organ wskazał, że biegły J. G. stwierdził, że już samo uzyskanie pozwolenia na budowę budynku garażowego oraz wiaty garażowej potwierdza, że teren ten uznany jest, jako usługowy. Według oceny organu skoro plan miejscowy dopuszcza na tym terenie prowadzenie rzemiosła nieuciążliwego (działalność nieuciążliwa), to obecne zagospodarowanie działek jest zgodne z planem miejscowym, który przewiduje w tym terenie prowadzenie działalności usługowej. Organ stwierdził, że przedmiotowa firma działa na zasadzie pracy u klienta, a materiały przywożone na teren działek nr [...] i [...] są tam przetrzymywane krótkotrwale. Dodatkowo działki te są od strony zachodniej zabezpieczone przez ekrany akustyczne oraz wykonane nasadzenia. Organ wywiódł, że "Stworzony na w/w dziatkach plac magazynowo- transportowy sam w sobie nie stanowi miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jest to teren wykorzystywany tymczasowo do przeładunku materiałów stosownych u klienta podczas wykonywania działalności gospodarczej przez Firmę Państwa P. ". W odwołaniu od decyzji z 28 grudnia 2022 r. A. K. z dnia 23 stycznia 2023 r. zarzucił organowi obrazę przepisów prawa, polegającą na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów Prawa budowlanego. M. K. również zrzuciła organowi to, iż wydał decyzję wadliwą bez oparcia się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Skarżąca zwróciła uwagę, że utrzymywanie bazy składowej i magazynowej nie stanowi działalności rzemieślniczej. Po wtóre zwróciła uwagę na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczone są symbolem P. W konsekwencji oznaczenie w planie miejscowym terenu przedmiotowych działek symbolem MU wyklucza możliwość prowadzenia bazy transportowo- magazynowej. W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt: SKO.ZP/415/15/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji w dniu 20 kwietnia 2023 r. oraz 25 maja 2023 r. przeprowadził oględziny na działkach nr [...] i [...] w G. . Ponadto do akt sprawy włączona została decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie z 14 marca 2023 r. znak: OA-11.5160.1.26.2021 umarzająca w całości postępowanie administracyjne w sprawie budowy placu składowo-postojowego zlokalizowanego na terenie obejmującym działki [...] i [...] w G. . Decyzją z dnia z 25 lipca 2023 r. znak: IK.7013.19.2021.8.2022.15.2023 Wójt Gminy G. umorzył postępowanie dotyczące naruszenia przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. przez M. P. i K. P. - Usługi [...] s.c. ul. [...] w G. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na działkach nr [...] i [...] w G. . Organ wskazał, że postępowanie w tej sprawie jest wielowątkowe i powadzone przez różne organy. Na terenie działek nr [...] i [...] przeprowadzone zostały kontrole PINB w Tarnowie, WIOŚ w Krakowie Delegatura w Tarnowie, Starostwa Powiatowego w Tarnowie, Referatu Ochrony Środowiska Urzędu Gminy G. oraz Referatu Infrastruktury Komunalnej Urzędu Gminy G. . Całość akt sprawy pozwala stwierdzić, że obecny sposób zagospodarowania i wykorzystywania działek nr [...] i [...] nie narusza zapisów MPZP Gminy G. , ponieważ budynki i wiata są legalnie postawione. Teren działki nr [...] jest legalnie utwardzony co zostało stwierdzone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie znak Z dnia 14 marca 2023r. W chwili obecnej działka nr [...] nie jest utwardzona i nie służy jako skład materiałów budowlanych. Obecnie powadzona działalność na działce nr [...] ma krótkotrwały charakter, co zgodnie z opinią A. M. - autora opracowania MPZP Gminy G. oraz opiniami biegłego Pana J. G. jest dopuszczalne na tym terenie i nie stanowi naruszeń przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odwołaniu M. K. i A. K. zarzucili obrazę przepisów postępowania tj. art. 7, 77 §1 i 80 Kpa polegającą na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego poprzez uznanie, że na działkach nr [...] i [...] nie istnieje baza transportowo- magazynowa, podczas gdy w trakcie oględzin stwierdzono, że na w/w działkach znajdował się samochód ciężarowy i inne maszyny służące do działalności gospodarczej. Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 31 stycznia 2024 roku, nakazało A. P. i K. P. oraz M. P. i A. P. właścicielom nieruchomości w skład której wchodzą działki nr [...] i [...] w G. (Nr księgi wieczystej [...]), usunięcie materiałów budowalnych i maszyn służących do prowadzenia działalności gospodarczej i przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu jako nieruchomości o charakterze mieszkalno- usługowym. Organ podkreślił, że niniejsza sprawa dotyczy samowolnej zmiany zagospodarowania terenu. Biorąc pod uwagę treść art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, istotne jest zbadanie czy obecnie teren ten wykorzystywany jest zgodnie z przepisami planu miejscowego. Jak wskazano w jednym z wyroków sądu administracyjnego, przepis art. 59 ust. 2 i 3 literalnie dotyczy tylko zmiany sposobu zagospodarowania terenu, dla którego nie uchwalono planu miejscowego. Zastosowanie tego przepisu do przypadku zmiany sposobu zagospodarowania terenu niezgodnie z postanowieniami planu miejscowego, wymaga uwzględnienia odrębności z tym związanych. W takim przypadku nie chodzi o przywrócenie do stanu faktycznego sprzed zmiany, ale o doprowadzenie do stanu zgodnego z planem miejscowym (wyrok WSA w Warszawie z 20.04.2020 r., sygn. IV SA/Wa 3007/19). W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w aktach sprawy zalega adresowane do Wójta Gminy G. pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Tarnowie z 1 września 2021 r. (nr akt 114-115) gdzie stwierdzono: "Na podstawie ustaleń kontroli i wizji terenowej przeprowadzonej w dniu 26.07.2021 r. stwierdzono, że na działkach nr [...] i [...], [...] prowadzona jest działalność składowania materiałów budowlanych, oraz baza transportowa dla pojazdów i maszyn budowalnych. Ponadto, okresowo ma miejsce mieszanie cementu na zaprawę, malowanie kręgów betonowych (studni) środkiem uszczelniającym. W jednym z budynków umieszczony jest również zbiornik kontenerowy na paliwo o pojemności 2,5 m3, który jest wykorzystywany do tankowania własnej floty pojazdów. W ocenie Organu taki rodzaj działalności nie stanowi rzemiosła nieuciążliwego lub usług wielobranżowych o uciążliwości nie wykraczającej poza granice własności tj. przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego dla terenów oznaczonych symbolami U i MNU, zgodnie z obecnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G. , uchwalonym w dniu 17 października 2018 r. Uchwała Rady Gminy G. Nr XXXIX/379/18". Dalej wskazał, że w trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej przez Wójta Gminy G. w dniu 14 października 2021 r. stwierdzono, że na przedmiotowych działkach funkcjonuje plac manewrowy, znajdują się budynki gospodarcze, wiaty. Na terenie działki są składowane elementy betonowe, kanalizacyjne oraz elementy do odprowadzania wód opadowych- korytka, kręgi. Na terenie tym znajduje się też niewielka ilość gryzu oraz grubszego kamienia. Pod wiatami znajdują się dwa ciągniki, ładowarka, walec. W północnej części znajduje się wiata gdzie składowane jest drewno oraz deski. W trakcie oględzin K. P. oświadczył, że obecnie skład nie służy do magazynowania materiałów, a jedynie jako plac manewrowy dla znajdujących się maszyn. W aktach sprawy zalega ponadto protokół z oględzin przeprowadzonych przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Krakowie z 16 marca 2022 r. (nr akt 332-352). trakcie oględzin ustalono co następuje: "Teren działek ogrodzony (siatką oraz od strony zachodniej ogrodzenie pełne blaszane). Teren działki nr [...] jest od strony wschodniej częściowo utwardzony kostką brukową. Pozostała część działki oraz działka nr [...] posiadają częściowe utwardzenie za pomocą tłucznia. W środkowej części działki nr [...] znajduje się budynek garażowy dwustanowiskowy wraz z wiatą. W toku oględzin pod wiatą znajdowały się m.in: Ładowarka kołowa, bele drewniane ułożone w stosach. Obok wiaty znajdowały się łyżki do koparek i naczepa samochodowa. W zachodniej części działki nr [...] i [...], przy ogrodzeniu z działką sąsiednią- rury karbowane z tworzywa różnej średnicy w ilości kilkudziesięciu sztuk, pusty zbiornik typu Mauser, kręgi betonowe studzienne o różnej średnicy w ilości kilkunastu sztuk, kilka sztuk palet z kostką brukową, kilka sztuk palet z krawężnikami drogowymi, paleta z pustakami ceramicznymi betoniarka przenośna. Ok. 1 metr od granicy działki sąsiedniej studnia kopana, betonowa z przykrywą betonową. W centralnej części placu- dwie hałdy drobnego tłucznia kamiennego. We wschodniej części działek - deski i bele drewniane ułożone w stosach pod wiatą drewniana (o wymiarach ok 6x4m), pocięte pnie drewniane ułożone w kilu stosach, deski drewniane ułożone w stosie, palety drewniane kilka sztuk, gruby tłuczeń kamienny w hałdzie ok 3x3m, kilka rur karbowanych z tworzywa, pojazd ciężarowy tzw. wywrotka. Na działce nr [...] znajduje się krata wpustowa kanalizacji opadowej z terenu utwardzonego kostką brukową działki nr [...]". Do protokołu załączono dokumentację zdjęciową obrazującą przedmiotowy teren i jego zagospodarowanie. W przywołanej w uzasadnieniu decyzji opinii architekt A. M. (współautorki projektu planu) z dnia 7 września 2021 r. (nr akt 73), stwierdzono: "Na przedmiotowym terenie- ze wglądu na położenie w Strefie Ekspozycji Krajobrazowej- 5K-3 zabytkowych obiektów i obszarów w otoczeniu założenia dworsko- parkowego, cmentarza oraz kościoła parafialnego- nie może być prowadzone na otwartej przestrzeni w formie przemysłowej składowisko materiałów budowanych, w tym żwiru itp. (dla tego typu składowisk Rozporządzenie przewiduje symbol P tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów), natomiast możliwe jest krótkoterminowe składowanie takich materiałów (z wyjątkiem odpadów i gruzu) z zapewnieniem zachowania ładu przestrzennego i komfortu akustycznego bez przekraczania dopuszczalnych standardów jakości środowiska dla terenów mieszkaniowych w otoczeniu terenu D7 U-S, poprzez wykonanie ekranu akustycznego w formie pełnego ogrodzenia o estetycznym wyrazie oraz jednocześnie z wprowadzeniem zieleni izolacyjnej od strony zewnętrznej takiego ogrodzenia (np. tuje w formie okresowo przycinanego żywopłotu)- niezależnie docelowo wskazane jast składowanie żwiru i innych materiałów budowlanych pod zadaszoną wiatą otoczoną zielenią izolacyjną w granicach przedmiotowych działek [...] Na przedmiotowych działkach nie może być prowadzona działalność gospodarcza w formie przemysłowej o dużej zdolności przetwórczej i skali oraz stopniu uciążliwości wykraczającej poza usługi nieuciążliwe zdefiniowane w§ 5 ust. 1 pkt 13 (w słowniku dołączonym do treści uchwały Nr XXXIX/379/2018 Rady Gminy Gromnik z dnia 17 października 2018 r. w tym działalności zw. ze składowaniem wszelkich odpadów". W opinii architekta J. G. z 31 października 2021 r. (nr akt 156) obecne użytkowanie przedmiotowego terenu nie narusza postanowień planu miejscowego, a "sam teren oraz sposób jego użytkowania wraz z istniejącą zabudową garażowo- gospodarczą jest uporządkowany, ogrodzony i zabezpieczony i nie stwarza zagrożenia dla użytkowników". Następnie w Opinii z dnia 18 listopada 2022 r. (nr akt 506) biegły J. G. stwierdził, że teren (dz. nr [...] i dz. nr [...]) będącą własnością oraz użytkowany przez panów M. i K. P. są użytkowane jako miejsce składowania materiałów i sprzętu do prowadzenia swojej działalności gospodarczej tj. Usługi [...] S.C, i nie jest to miejsce produkcji czy przetwórstwa odpadów budowlanych, zagrażających środowisku naturalnemu. Ponadto należy stwierdzić iż zapisy PLANU, wytyczne i obostrzenia dotyczą głównie planowanych inwestycji, a nie istniejącego zagospodarowania i użytkowania terenu. Zapisy PLANU nie rozstrzygają również jakiego rodzaju materiałów nie należy składować, czy też jakie czynności uważa się za uciążliwe. W mojej opinii, obecne użytkowanie przedmiotowego terenu nie narusza zapisów PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, a sam teren oraz sposób jego użytkowania, wraz z istniejącą zabudową garażowo - gospodarczą jest uporządkowany, ogrodzony i zabezpieczony jak i nie stwarza zagrożenia dla jego użytkowników. Jednakże, działalność gospodarcza na przedmiotowym terenie nie może negatywnie wpływać na środowisko naturalne, oraz nie może uciążliwie oddziaływać na sąsiednie zabudowy mieszkaniowe". W dniu 20 kwietnia 2023 r. przeprowadzono dowód z oględzin działek nr [...] i [...] w G. . Ustalono, że działka nr [...] obecnie jest obsypana ziemią, brak śladów utwardzenia. Zachodnia część działki odgrodzona metalowymi elementami, przy których rosną tuje. Z kolei działka nr [...] w części północnej jest nasypana ziemią. W części środkowej znajdują się 2 blaszane garaże, rury karbonowe, niewielka ilość żwiru. Na działce znajduje się też garaż murowany i 5-cio stanowiskowa wiata. Na placu przed budynkiem na działce nr [...] znajduje się auto ciężarowe, traktor oraz dwie przyczepu i pojemnik na wodę. W części wschodniej zlokalizowany jest budynek garażowo- gospodarczy. W dniu 25 maja 2023r. ponownie przeprowadzono oględziny, w trakcie których ustalono że na teren działki nr [...] od strony północnej prowadzi utwardzony zjazd z drogi powiatowej, pozostała część, działki jest nieutwardzona, obsypana ziemią, częściowo porośnięta trawą. Na działce nr [...] w części wschodniej znajduje się wiata drewniana w formie zadaszenia na drewno budowlane. Teren w/w działki ogrodzony, przy zachodniej stronie rosną tuje. Na działce nr [...] nie stwierdzono obecności materiałów budowlanych, gruzu lub innych odpadów. Na działce nr [...] znajduje się garaż murowany oraz wiata garażowa legalnie wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę. Wiata zabezpiecza drewno budowlane oraz samochód dostawczy i sprzęt budowlany. Na działce nr [...] znajdują się niewielkie ilości materiałów budowlanych ułożone w sposób umożliwiający ich sprawny transport, co sugeruje, że materiały te są krótkotrwale przetrzymywane na działce. W części południowo-zachodniej działki nr [...] znajdują się dwa blaszane garaże, beczka na wodę oraz niewielkie ilości materiałów budowlanych. W części wschodniej dz. nr [...] znajduje się legalnie wyremontowany budynek gospodarczy. W toku postępowania organ I instancji włączył do akt sprawy wspomnianą wyżej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie z 14 marca 2023 r. znak: OA-II.5160.1.26.2021 (nr akt 698-701) umarzająca w całości postępowanie administracyjne w sprawie budowy placu składowo-postojowego zlokalizowanego na terenie obejmującym działki [...] i [...] w G. . Warto przytoczyć fragment uzasadnienia tejże decyzji. Organ nadzoru budowlanego wskazał: "W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z budową obiektu budowlanego- placu składowo - postojowego o nieregularnym kształcie i powierzchni wynoszącej 1388 m2. Utwardzenie terenu kruszywem kamiennym powstało w konkretnym celu, tj. placu składowo - postojowego na terenie działek nr [...], [...] w G. na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, co potwierdzili inwestorzy obiektu do protokołu kontroli. W dniu kontroli przeprowadzonych 09 listopada 2021r. oraz 25 listopada 2021r. stwierdzono, że na terenie obejmującym działki nr [...], [...] w G. znajdowały się pojazdy budowlane: koparka i samochód samowyładowczy skrzyniowy, 3 samochody osobowe, oraz materiały budowlane typu: kręgi betonowe, kostka brukowa, nakrywy betonowe, pustaki, kruszywa, rury przepustowe kanalizacyjne i maszyny budowlane typu: ubijarka, osprzęt do koparki. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 02 czerwca 2022 roku stwierdzono, te na placu tym składowane były materiały budowlane: od strony zachodniej- rury kanalizacyjne kanalizacji deszczowej, kręgi betonowe, pustaki ceramiczne i niewielkie ilości kostki brukowej, od strony wschodniej - drewno, palety z kostką brukową pryzma kamienia. Na placu znajdowały się zaparkowane pojazdy: samochody osobowe 5 szt, bus firmowy, jak również pojazdy i maszyny budowlane: ciężarówka, koparka, wozidło budowlane i laweta oraz drobny sprzęt budowlany. Według oświadczenia inwestorów ruchomości zgromadzone na placu służą w większej części prowadzonej przez nich działalności budowlanej. Zatem organ stwierdza, że na terenie obejmującym działki nr [...] i [...] w G. wykonano plac składowo-postojowy, na którego budowę inwestor nie posiadał wymaganego pozwolenia na budowę [...] W obliczu zaistniałej sytuacji, Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w Tarnowie stosownie do art.48 ust. 1 pkt 1 i ust.5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, postanowieniem z dnia 28 grudnia 2022 roku, znak: OA-II.5160.1.26.2021 wstrzymał inwestorom budowę przedmiotowego placu składowo -postojowego oraz, w oparciu o art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, poinformował inwestorów o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o jego legalizacji, a także o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. W dniu 18 stycznia 2023 roku, po telefonicznym zawiadomieniu stron postępowania o rozebraniu placu składowo-postojowego na działce nr [...] i [...] w G. i przywróceniu stanu poprzedniego, pracownicy organu przeprowadzili kolejne kontrole, w dniach 25 stycznia 2023 roku oraz 01 lutego 2023 roku, podczas których stwierdzono że plac składowo-postojowy został rozebrany. Biorąc powyższe pod uwagę, organ stwierdza, że w związku z rozebraniem przedmiotowego placu składowo-postojowego na działce nr [...] i [...] w G. stan niezgodności z przepisami został usunięty i tym samym przestał istnieć przedmiot postępowania". W dniu 3 stycznia 2023 r. do Kolegium wpłynęło pismo A. K. z 3 stycznia 2023 r. wraz z załączonym materiałem zdjęciowym z 24 sierpnia 2023 r. oraz 7 i 8 grudnia 2023 r. Na zdjęciach z grudnia 2023 r. widać, jak na działkach objętych postępowaniem znajdują się maszyny służące do prowadzenia działalności gospodarczej wraz z przyczepami, a także materiał budowlany. Ponadto w dniu 22 stycznia 2023 r. A. K. przesłał do Kolegium pismo Zespołu Parków Krajobrazowych z 19 stycznia 2024 r. adresowane do A. K. w związku ze skargą na zagospodarowanie działek nr [...], [...] i [...] w G. . W piśmie tym Zastępca Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego stwierdził: "W dniu 19 grudnia 2023 r. pracownicy Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego przeprowadzili wizje terenową, podczas której stwierdzono co następuje: "Działki nr: [...] i [...] stanowią jeden teren zagospodarowania - plac częściowo utwardzony na części dz. nr [...], ogrodzony (od strony zachodniej i częściowo wschodniej - blachą o wys. ok. 1,5 m- od strony sąsiednich działek z budynkami mieszkalnymi, z pozostałych stron ażurowe przęsła na podmurówce), z wjazdem z drogi głównej. Na ww. działkach realizowana jest działalność gospodarcza związana z budownictwem i/łub prace budowlane/terenowe, o czym świadczy ich zagospodarowanie: dwa budynki parterowe (murowane) nie mieszkalną, w tym jeden z dwiema wysokimi bramami wjazdowymi wraz z dostawioną wiatą (pod którą składowane są drewniane deski), blaszak, zadaszenie z blachy na drewnianych słupach, maszyny/sprzęty budowalne typu: mała wywrotka, mała koparka, samochód dostawczy, laweta, rury pcv, palety z kostką brukową, palety drewniane, kręgi betonowe, duże formy kamienne i in. materiały budowalne. Nie widać tablicy, która informowałaby o prowadzonej budowie [...]. Na terenie działki [...] znajduje się się wysoki metalowy slup przygotowany pod montaż oświetlenia placu. Ponadto na terenie działki rośnie drzewo, które zostało zniszczone poprzez całkowite widoczne usunięcie gałęzi i tym samym pozbawienie go korony". Podobnie należy ocenić protokoły z oględzin z dnia 29 kwietnia 2023 r i 25 maja 2023 r. Z materiału zdjęciowego załączonego do protokołów z oględzin wynika, iż na działkach [...] i [...] w G. znajdują się materiały budowlane wraz z maszynami typu koparka, ciągnik, przyczepy. Zresztą to samo wynika z ustaleń organu zawartych w protokole z oględzin. Tymczasem w opinii organu I instancji w chwili obecnej działka nr [...] nie służy jako skład materiałowe budowlanych, a działalność prowadzona na działce nr [...] ma krótkotrwały charakter, co zgodnie z opinią A. M. - autora opracowania planu miejscowego Gminy G. oraz z ustaleniami biegłego J. G. jest dopuszczalne na tym terenie i nie stanowi naruszeń przepisów. Z tą argumentacją, wyrażoną w zaskarżonej decyzji, nie sposób się zgodzić. Jeżeli chodzi o opinię A. M. (z dnia 7 września 2021 r.), to trzeba zwrócić uwagę, że stwierdzenie w opinii, iż "możliwe jest krótkoterminowe składowanie takich materiałów", nie należy odczytywać tak, że na tym terenie zawsze można krótkoterminowo składować materiały. Można bowiem wyobrazić sobie sytuację, że w okresie kilku albo kilkunastu lat, co jakiś czas na tym terenie będą składowane materiały budowlane, co w istocie deprecjonowałoby postanowienia planu. Innymi słowy plan miejscowy w tym miejscu nie przewiduje wykorzystania tego terenu pod składowisko materiałów, bądź bazy i magazyny, bez względu na okres czasowy. Inny pogląd prowadziłby do obejścia przepisów prawa miejscowego. Kolegium też wskazało, że w poprzednio obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy G. , działki nr [...] i [...] w G. nie były przeznaczone pod realizację baz, składów i magazynów, wobec czego nie będzie tutaj miał zastosowania § 31 ust. 3 obecnie obowiązującego planuj miejscowego z 17 października 2018 r. (Uchwała XXXIX/379/18), zgodnie z którym dla terenów, o których mowa w ust. 1, (m.in. terenu MNU) dopuszcza się zachowanie stanu istniejącego, a przy dokonywaniu uzupełnień i przekształceń w obrębie istniejącej zabudowy, w szczególności przy realizacji dodatkowych obiektów budowlanych, dopuszcza się dostosowanie parametrów zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenów do projektowanej funkcji i wymagań technologicznych z uwzględnieniem warunków lokalizacji poprzez harmonijne wkomponowanie nowej zabudowy w istniejący układ urbanistyczno – architektoniczny. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie właściciele działek nr [...] i [...] w G. dokonali zmiany zagospodarowania terenu niezgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. uchwalonym 17.10.2018 r. (Uchwała XXXIX/379/18). Oprócz przytoczonych wyżej dowodów przedłożonych przez A. K., warto wskazać na protokół oględzin z dnia 25 maja 2023 r., gdzie stwierdzono: "Na działce nr [...] nie znajdują się elementy betonowe, przepusty, kostka, krawężniki, koryta ściekowe, które były pozostałością po prowadzonej działalności gospodarczej- opisane na poprzednich wizjach w terenie. Na dz. nr [...] w G. znajduje się w części północnej teren obsypany ziemią, ogrodzony od strony zachodniej ogrodzeniem metalowym, wzdłuż której rosną tuje. W części pd- zachodniej działki znajdują się. 2 budynki gosp.- blaszaki. Beczka na wodę, rury karbowane i przepusty betonowe oraz zgromadzony materiał sypki w ilości ok. 20 m3. Na działce znajduje się studnia, jak oświadcza właściciel- nieczynna. Na działce znajduje się wozidło, kręgi betonowe, przepusty, obrzeża. Pod wiatą znajduje się drewno opałowe, betoniarka, ciągnik rolniczy i koparka. Pod wiatą stoi przyczepa jednoosiowa, kultywator- sprzęt rolniczy. Obok wiaty stoi budynek garażowy dwustanowiskowy. W części wschodniej działki znajdują się kostka brukowa, płyty ażurowe typu Jumbo, korytka, palety z pustakami. Od strony wschodniej stoi króliczarnia [...] W dalszej części działki od wschodu znajduje się " Jj? budynek gospodarczy - odremontowany. Na działce znajduje się zbiornik na paliwo, jak oświadczają właściciele legalnie użytkowany". Powyższe ustalenia, dokonane przez organ w obecności stron postępowania, korespondują z dowodami przedstawianymi przez odwołujących. W konsekwencji zachodzą przesłanki do wydania decyzji w oparciu o art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Według treści księgi wieczystej Nr [...] właścicielami działek nr [...] i [...] w G. są K. P. i A. P. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej oraz M. P. i A. P. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej. W konsekwencji decyzję określającą obowiązek należało skierować do właścicieli w/w nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję złożyli A. K. i M. K. a ponadto niezależnie skargę złożyli A. P., K. P., M. P. oraz A. P.. A. K. i M. K. zaskarżyli wskazaną decyzją w części, to jest w zakresie pominięcia przez organ w w/w orzeczeniu wskazania konkretnego terminu w którym ma dojść do przywrócenia stanu poprzedniego przez A. P. i K. P., zam. [...], [...] oraz M. P. i A. P. zam. ul. [...]. [...], na działkach nr [...] i [...] w G. (nr KW [...]), jak też braku sprecyzowania przez organ w sposób szczegółowy na czym ma polegać "przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu" przez wymienione osoby, jak też braku wskazania w zaskarżonej decyzji - organu egzekucyjnego, który będzie prowadził nadzór nad właściwym przebiegiem realizacji nałożonego obowiązku na zobowiązanych i w tym zakresie zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.a. oraz 7 k.p.a. poprzez brak szczegółowego uzasadnienia nałożonego na Państwa P. obowiązku i wskazania w jaki sposób obowiązek ten ma być wykonany, a za czym idzie opisania na czym ma polegać "przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu" - przepisów prawa materialnego, tj. art. 59 ust. 3 pkt 2 PlanZagospU poprzez jego niewłaściwą wykładnię i uznanie, że przepis ten wyłącza możliwość ustalenia i wskazania konkretnego terminu przez organ, do którego ma nastąpić wykonanie decyzji administracyjnej - błąd w ustaleniach faktycznych poprzez pominięcie wskazania, organu odpowiedzialnego za przeprowadzenie nadzoru nad wykonaniem obowiązku, nałożonego zaskarżoną decyzją na Państwa P. Mając na uwadze powyższe, wnieśli o: - uwzględnienie skarg i zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez jego uzupełnienie wskazanie terminu do którego spełniony ma być określony w zaskarżonym orzeczeniu obowiązek oraz wskazanie na czym konkretnie ma polegać "przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu" na działkach [...] i [...] - jak też wskazanie organu odpowiedzialnego za nadzorowania wykonania obowiązku określonego w/w decyzją - oraz nadanie rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności. Natomiast w swojej skardze A. P., K. P., M. P. oraz A. P. podnieśli zarzuty: 1) Naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez dokonanie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżanej decyzji w sposób wybiórczy, dokonując nadinterpretacji faktów i przyjmując bezkrytycznie materiały przedstawione przez osoby trzecie w postaci dokumentacji fotograficznej bez weryfikacji z jakiego okresu pochodzą te zdjęcia i w jakiej sytuacji zostały wykonane; 2) Błędną interpretację sformułowania "zabudowa techniczno-produkcyjna" poprzez nieuprawnione przyjęcie, że wykorzystanie nieruchomości jako miejsca postojowego dla pojazdów wykorzystywanych w ramach działalności gospodarczej czy nawet incydentalne przeładowywanie produktów z jednego pojazdu na drugi stanowi o wykorzystaniu nieruchomości właśnie na cele techniczno-produkcyjne, w sytuacji, gdy nieruchomość, której dotyczy postępowanie znajduje się na terenach zabudowy mieszkaniowej i usługowej z dopuszczeniem budowy urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji, na co organ wydający zaskarżaną decyzję sam zwrócił uwagę (str. 12 przedostatni akapit uzasadnienie zaskarżanej decyzji). 3) Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie doszło do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o której mowa w wart. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sytuacji, w której Skarżący uzyskali pozwolenie na budowę budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową oraz dysponują zaświadczeniem PINB w Tarnowie o braku podstaw do wniesieni sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową. Sentencja zaskarżanej decyzji wyrażona w nakazie usunięcia materiałów budowlanych, których na działce de facto nie ma oraz maszyn służących prowadzeniu działalności gospodarczej, w sytuacji, w której garaż i wiata są przeznaczone właśnie na miejsca postojowe dla tych maszyn (pojazdów) jest zatem sprzeczna z wydanym w sprawie pozwoleniem na budowę i zezwoleniem na użytkowanie. Mając na uwadze powyższe wnoszę o uchylenie zaskarżanej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy G. z dnia 25.07.2023 r. znak IK.7013.19.2021.8.2022.15.2023. W uzasadnieniu skargi wskazali, że przedmiotowa decyzja jest dla Skarżących całkowicie niezrozumiała. Postępowanie dotyczy sposobu wykorzystania nieruchomości oznaczonej numerami ewidencyjnymi [...] i [...] położonych w G. . Istotnym dla sprawy jest fakt, że działania podjęte przez Skarżących realizowane były w oparciu o pozwolenie na budowę wydane przez Starostę Tarnowskiego, które obejmowało zgodę na posadowienie budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową. Co więcej Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Tarnowie zezwolił na użytkowanie przedmiotowego budynku. W ocenie Skarżących oczywistym jest, że w przypadku realizacji zamierzenia inwestycyjnego polegającego na posadowieniu garażu wraz z wiatą garażową o znacznych rozmiarach zabudowania te nie mają służyć tylko zapewnieniu miejsc postojowych dla samochodów osobowych, tym bardziej, że nieruchomość, której dotyczy postępowanie, nie sąsiaduje z budynkiem mieszkalnym. Z założenia celem zamierzenia inwestycyjnego było zapewnienie miejsc postojowych dla pojazdów wykorzystywanych przez Skarżących w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprofilowanej na działalność budowlaną. Zarzut, że garażowanie pojazdów budowlanych na danej działce świadczy o prowadzeniu na tej nieruchomości działalności produkcyjnej jest całkowicie nieuzasadniony i bezpodstawny. Ingerencja organów państwowych w sferę uprawnień właścicielskich polegająca na ustalaniu jakie pojazdy mają być garażowane pod wiatą garażową wydaje się być zdecydowanie za daleko idącą i nieakceptowalną w świetle ogólnych zasad prawa. Organ stwierdza także, że Skarżący prowadzą działalność w zakresie składowania towarów, ponieważ w trakcie prowadzonych wizji lokalnych, a przede wszystkim na dokumentacji fotograficznej przedstawionej przez osoby trzecie uwidocznione są materiały budowlane. Po pierwsze należy wskazać, że na działce były cały czas prowadzone działania inwestycyjne, zgodnie z pozwoleniem na budowę, w konsekwencji czego oczywistym jest, że znajdowały się tam materiały budowlane. Brak jest podstaw do jednoznacznego ustalenia z jakiego okresu pochodzą zdjęcia zalegające w aktach nie zostały one sporządzone w czasie, kiedy na działce prowadzone były roboty budowlane. Po drugie, samochody i inne pojazdy garażowane na nieruchomości niekiedy przewożą określone materiały. Okoliczność ta nie może jednak być oceniana przez pryzmat prowadzenia działalności gospodarczej (produkcyjnej?) na danej nieruchomości. Ustalenia organu zawarte w zaskarżanej decyzji mają charakter nadinterpretacyjny i są dalece krzywdzące dla Skarżących. Podsumowując wywody zawarte w niniejszej skardze warto odwołać się do treści orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2023 r., II OSK 541/22, w uzasadnieniu którego NSA trafnie wskazał, że: w świetle art. 59 ust 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym za zagospodarowanie terenu niezgodne z planem miejscowym należy uznać takie działania, które w sposób oczywisty doprowadzają do sytuacji, kiedy dochodzi do funkcjonalnego przekształcenia terenu, którego skutkiem jest niemożliwość wykorzystania go w sposób zgodny z obowiązującym plonem miejscowym. W przepisie tym chodzi zatem o sytuację, kiedy wbrew wynikającym z ustaleń planu miejscowego zakazom lub nakazom określonego rodzaju działań dochodzi do ich złamania i bezprawnego zagospodarowania terenu. Sankcja administracyjna przewidziana tym przepisem ma zatem w tej sytuacji charakter wyjątkowy, chroniąc ład przestrzenny przed bezprawnym ignorowaniem ustaleń planu. Przewidziana w tym przepisie sankcja nie może natomiast służyć rozwiązywaniu konfliktów sąsiedzkich czy rozstrzyganiu o immisjach sąsiedzkich. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Skarżących, organy administracji są poniekąd "wykorzystane'' przez uczestnika postępowania prowadzącego wieloletni konflikt z Skarżącymi. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło wypaczony obraz sytuacji, dalece odbiegający od faktów oraz ustaleń poczynionych przez inne organy, w tym organy gminy orzekające w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, wniesienie niniejszej skargi stało się konieczne, w związku z czym wnoszę i wywodzę jak w jej treści. W odpowiedziach na skargi Kolegium wniosło o oddalenie skarg z racji ich bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., II OSK 795/07). Skargi nie zawierają usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotowa sprawa dotyczy sposobu zagospodarowania działek nr [...] i [...] w miejscowości G.. Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 977 ze zm.) – dalej jako "uPlan": 1. Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z uwzględnieniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio. 2. Do jednorazowej, trwającej do roku, zmiany zagospodarowania terenu lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, przepisu ust. 1 nie stosuje się. 2a. Zmiana zagospodarowania terenu dotycząca obiektów budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4-6, 8-12, 17, 21-28 i 30 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. 2b. Przepisu ust. 2a nie stosuje się do zmiany zagospodarowania terenu dotyczącej obiektów budowlanych: 1) wpisanych do rejestru zabytków lub położonych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków; 2) sytuowanych na obszarze parków narodowych i rezerwatów i ich otulin; 3) o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5, 8, 10, 23 i 27 oraz ust. 2 pkt 1-3, 8, 14, 15, 17, 24, 29 i 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, sytuowanych na obszarach Natura 2000; 4) o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5, 8 i 22 oraz ust. 2 pkt 1-3, 8, 14, 15, 31 i 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, sytuowanych na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 6-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. 3. w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem zmian zagospodarowania terenu, o których mowa w ust. 2 i 2a, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Jak wynika z treści przytoczonego przepisu w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę (z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku), bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. W orzecznictwie wskazuje się, że bez względu na to, czy niezgodna z przepisami zmiana sposobu zagospodarowania przestrzennego terenu następuje na terenie nieobjętym planem, czy też na terenie, dla którego uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to takie zdarzenie, jako bezprawne, wymaga w państwie prawa odpowiedniego przeciwdziałania ze strony powołanych do tego organów państwa. Przepis art. 59 ust. 3 uPlan znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie również w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 59 ust. 2 uPlan dokonanej niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zob. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 8 września 2021 r. sygn. akt II OSK 3170/18). Ponadto podkreśla się też, że art. 59 ust. 3 uPlan reguluje instytucję samowoli urbanistycznej. Dokonując wykładni tego przepisu nie sposób założyć, aby racjonalnie działający ustawodawca - z jednej strony - wyłączył spod jakiejkolwiek kontroli sprawdzenie zgodności zmiany sposobu zagospodarowania terenu niewymagającej pozwolenia na budowę z ustaleniami planu miejscowego, z drugiej zaś strony stworzył prawną możliwość dokonania takiej kontroli w przypadku robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymagającej zgłoszenia, czy też tylko zmiany sposobu zagospodarowania terenu na terenie nieobjętym planem miejscowym. W świetle art. 59 ust. 3 uPlan za zagospodarowanie terenu niezgodne z planem miejscowym należy uznać takie działania, które w sposób oczywisty doprowadzają do sytuacji, kiedy dochodzi do funkcjonalnego przekształcenia terenu, którego skutkiem jest niemożliwość wykorzystania go w sposób zgodny z obowiązującym planem miejscowym. W przepisie tym chodzi zatem o sytuację, kiedy wbrew wynikającym z ustaleń planu miejscowego zakazom lub nakazom określonego rodzaju działań dochodzi do ich złamania i bezprawnego zagospodarowania terenu. (zob. np. wyroki NSA: z 21 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 6/08; z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1250/15; z 18 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2882/15; z 15 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1028/16, wyrok NSA z dnia 2 lutego 2022 roku, sygn. II OSK 432/19; por. również uchwałę NSA z 3 października 2016 r., sygn. akt II OPS 1/16). Przyjąć zatem należy, że art. 59 ust. 3 u.p.z.p. ma zastosowanie również w przypadkach zmiany sposobu zagospodarowania określonego terenu w inny sposób niż poprzez wykonywanie robót budowlanych, np. w wyniku urządzenia na danej nieruchomości składowiska, miejsc postojowych lub bazy transportowej bez realizacji obiektów budowlanych (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 października 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 333/21). Rozstrzygając w przypadku, o którym mowa w art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p., organ powinien ustalić jaki jest obecny sposób zagospodarowania nieruchomości oraz jakie jest przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jeśli taki plan został uchwalony (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 września 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 918/21). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zasadnicze znaczenie miało dokonanie przez organy ustaleń jakie obecny sposób zagospodarowania nieruchomości oraz jakie jest przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jeśli chodzi o ustalenie obecnego sposobu zagospodarowania nieruchomości, to w toku postępowania w oparciu o zgromadzone dowody ustalono, że "na działkach nr [...] i [...], [...] prowadzona jest działalność składowania materiałów budowlanych, oraz baza transportowa dla pojazdów i maszyn budowalnych. Ponadto, okresowo ma miejsce mieszanie cementu na zaprawę, malowanie kręgów betonowych (studni) środkiem uszczelniającym. W jednym z budynków umieszczony jest również zbiornik kontenerowy na paliwo o pojemności 2,5 m3, który jest wykorzystywany do tankowania własnej floty pojazdów" (por. adresowane do Wójta Gminy G. pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Tarnowie z 1 września 2021 r. (nr akt 114-115)). Ponadto w trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej przez Wójta Gminy G. w dniu 14 października 2021 r. stwierdzono, że na przedmiotowych działkach funkcjonuje plac manewrowy, znajdują się budynki gospodarcze, wiaty. Na terenie działki są składowane elementy betonowe, kanalizacyjne oraz elementy do odprowadzania wód opadowych- korytka, kręgi. Na terenie tym znajduje się też niewielka ilość gryzu oraz grubszego kamienia. Pod wiatami znajdują się dwa ciągniki, ładowarka, walec. W północnej części znajduje się wiata gdzie składowane jest drewno oraz deski. W trakcie oględzin K. P. oświadczył, że obecnie skład nie służy do magazynowania materiałów, a jedynie jako plac manewrowy dla znajdujących się maszyn. W aktach sprawy zalega ponadto protokół z oględzin przeprowadzonych przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Krakowie z 16 marca 2022 r. (nr akt 332-352). trakcie oględzin ustalono co następuje: "Teren działek ogrodzony (siatką oraz od strony zachodniej ogrodzenie pełne blaszane). Teren działki nr [...] jest od strony wschodniej częściowo utwardzony kostką brukową. Pozostała część działki oraz działka nr [...] posiadają częściowe utwardzenie za pomocą tłucznia. W środkowej części działki nr [...] znajduje się budynek garażowy dwustanowiskowy wraz z wiatą. W toku oględzin pod wiatą znajdowały się m.in: Ładowarka kołowa, bele drewniane ułożone w stosach. Obok wiaty znajdowały się łyżki do koparek i naczepa samochodowa. W zachodniej części działki nr [...] i [...], przy ogrodzeniu z działką sąsiednią- rury karbowane z tworzywa różnej średnicy w ilości kilkudziesięciu sztuk, pusty zbiornik typu Mauser, kręgi betonowe studzienne o różnej średnicy w ilości kilkunastu sztuk, kilka sztuk palet z kostką brukową, kilka sztuk palet z krawężnikami drogowymi, paleta z pustakami ceramicznymi betoniarka przenośna. Ok. 1 metr od granicy działki sąsiedniej studnia kopana, betonowa z przykrywą betonową. W centralnej części placu - dwie hałdy drobnego tłucznia kamiennego. We wschodniej części działek - deski i bele drewniane ułożone w stosach pod wiatą drewniana (o wymiarach ok 6x4m), pocięte pnie drewniane ułożone w kilu stosach, deski drewniane ułożone w stosie, palety drewniane kilka sztuk, gruby tłuczeń kamienny w hałdzie ok 3x3m, kilka rur karbowanych z tworzywa, pojazd ciężarowy tzw. wywrotka. Na działce nr [...] znajduje się krata wpustowa kanalizacji opadowej z terenu utwardzonego kostką brukową działki nr [...]". Do protokołu załączono dokumentację zdjęciową obrazującą przedmiotowy teren i jego zagospodarowanie. W dniu 20 kwietnia 2023 r. przeprowadzono dowód z oględzin działek nr [...] i [...] w G. . Ustalono, że działka nr [...] obecnie jest obsypana ziemią, brak śladów utwardzenia. Zachodnia część działki odgrodzona metalowymi elementami, przy których rosną tuje. Z kolei działka nr [...] w części północnej jest nasypana ziemią. W części środkowej znajdują się 2 blaszane garaże, rury karbonowe, niewielka ilość żwiru. Na działce znajduje się też garaż murowany i 5-cio stanowiskowa wiata. Na placu przed budynkiem na działce nr [...] znajduje się auto ciężarowe, traktor oraz dwie przyczepu i pojemnik na wodę. W części wschodniej zlokalizowany jest budynek garażowo- gospodarczy. W dniu 25 maja 2023r. ponownie przeprowadzono oględziny, w trakcie których ustalono że na teren działki nr [...] od strony północnej prowadzi utwardzony zjazd z drogi powiatowej, pozostała część, działki jest nieutwardzona, obsypana ziemią, częściowo porośnięta trawą. Na działce nr [...] w części wschodniej znajduje się wiata drewniana w formie zadaszenia na drewno budowlane. Teren w/w działki ogrodzony, przy zachodniej stronie rosną tuje. Na działce nr [...] nie stwierdzono obecności materiałów budowlanych, gruzu lub innych odpadów. Na działce nr [...] znajduje się garaż murowany oraz wiata garażowa legalnie wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę. Wiata zabezpiecza drewno budowlane oraz samochód dostawczy i sprzęt budowlany. Na działce nr [...] znajdują się niewielkie ilości materiałów budowlanych ułożone w sposób umożliwiający ich sprawny transport, co sugeruje, że materiały te są krótkotrwale przetrzymywane na działce. W części południowo-zachodniej działki nr [...] znajdują się dwa blaszane garaże, beczka na wodę oraz niewielkie ilości materiałów budowlanych. W części wschodniej dz. nr [...] znajduje się legalnie wyremontowany budynek gospodarczy. Powyższe ustalenia faktyczne zostały dokonane w oparciu o dokonane protokoły oględzin czy pisma Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie. W ocenie Sądu ustalenia te są prawidłowe i znajdują pełne odzwierciedlenie w aktach sprawy. Ponadto okoliczności te nie są także negowane przez strony postępowania, ani przez Skarżących. Celem oceny czy sposób zagospodarowania nieruchomości nie narusza zapisów art. 59 ust. 3 uPlan, powyższe należy odnieść do zapisów planu miejscowego. Na tym obszarze obowiązuje uchwała Nr XXXIX/379/2018 Rady Gminy G. z dnia 17 października 2018 roku w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. (opubl. w Dz. Urz. Woj. Małop. z 7 listopada 2018 roku, poz. 7522) – dalej jako m.in. "plan miejscowy" lub "mpzp". Zgodnie z zapisami planu miejscowego przedmiotowe działki posiadają przeznaczenie oznaczone symbolem planu D7 U-S oznaczającym zabudowę usługową w strefie sanitarnej cmentarza parafialnego, D 101 MNU* oznaczającym zabudowę mieszkaniowo-usługową oraz D 318 ZC* oznaczającym jako podstawowe przeznaczenie usługi i zabudowa mieszkaniowo usługowa. Stosownie do zapisów § 36 ust. 1 – 2 planu miejscowego: § 36. 1. Wyznacza się: 1) tereny o symbolu MNU – koncentracji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usługowej; 2) tereny o symbolu MNU oznaczone dodatkowymi symbolami: a) -S – w strefach ochronnych (bezpieczeństwa), na obszarach uciążliwości i przewidywanego zasięgu przekroczeń standardów jakości środowiska infrastruktury technicznej i komunikacji oraz w strefach sanitarnych cmentarzy czynnych – z ograniczeniami – Dział VII, b) -ZZ1 – na obszarach zagrożonych podtopieniem nr 12-ZZ1 – z ograniczeniami – § 146. c) -OS – na obszarach osuwiskowych nr 11A oraz nr 11B – z ograniczeniami – § 143, d) -ZO – na obszarach zagrożonych procesami denudacyjnymi nr 10 i na obszarach zagrożonych osuwiskami nr 11-ZO – z ograniczeniami – § 142 oraz nr 11C – z ograniczeniami – § 144. 2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1., ustala się: 1) przeznaczenie podstawowe: a) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (max 100 % pow. terenu przeznaczenia podstawowego), b) usługi wielobranżowe (publiczne, niepubliczne, turystyczne) o uciążliwości nie wykraczającej poza granice własności (max 100% pow. terenu przeznaczenia podstawowego); 2) przeznaczenie dopuszczalne z ograniczeniami, o których mowa w Dziale VII: a) zabudowa mieszkaniowo-usługowa, b) zabudowa gospodarcza (garaże, pracownie przydomowe), c) obiekty i urządzenia rekreacyjno-sportowe (place gier i zabaw, miejsca integracji społecznej, d) zieleń urządzona, e) wody powierzchniowe (naturalne – cieki, stawy, zbiorniki i oczka wodne), f) urządzenia regulacyjne i zabezpieczające w korytach cieków wodnych, g) urządzenia infrastruktury technicznej zw. z przeznaczeniem terenów, h) urządzenia komunikacji zw. z przeznaczeniem terenów; 3) wskaźniki zagospodarowania terenów: a) powierzchnia zabudowy – max 50% pow. terenu inwestycji, b) powierzchnia biologicznie czynna – min 30% pow. terenu inwestycji, c) intensywność zabudowy – 0,1 - 0,6; 4) zasady i warunki zagospodarowania – § 31; 5) szczególne warunki zagospodarowania – Dział VII. W myśl § 38 ust. 1 – 2 planu: 1. Wyznacza się: 1) tereny o symbolu UO,US – usług oświaty oraz sportowe; 2) tereny o symbolu UO,US oznaczone dodatkowym symbolem: -OS – na obszarach osuwiskowych nr 11A oraz nr 11B – z ograniczeniami – § 143. 2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1., ustala się: 1) przeznaczenie podstawowe: a) usługi oświaty (max 100 % pow. terenu przeznaczenia podstawowego), b) usługi sportowe, w tym obiekty i urządzenia sportowe (m. in. sale gimnastyczne, boiska sportowe) (max 100 % pow. terenu przeznaczenia podstawowego); 2) przeznaczenie dopuszczalne z ograniczeniami, o których mowa w Dziale VII: a) funkcje mieszkaniowe w obiektach przeznaczenia podstawowego, b) zabudowa gospodarcza (garaże, pracownie, obiekty zaplecza), c) urządzenia rekreacyjne (miejsca integracji społecznej, miejsca wypoczynkowe), d) zieleń urządzona – parkowa i rekreacyjna, e) wody powierzchniowe (naturalne – cieki, stawy, zbiorniki i oczka wodne), f) urządzenia regulacyjne i zabezpieczające w korytach cieków wodnych, g) funkcje mieszkaniowe w obiektach przeznaczenia podstawowego, h) urządzenia infrastruktury technicznej zw. z przeznaczeniem terenów, i) urządzenia komunikacji zw. z przeznaczeniem terenów; 3) wskaźniki zagospodarowania terenów: a) powierzchnia zabudowy – max 60% pow. terenu inwestycji, b) powierzchnia biologicznie czynna – min 30% pow. terenu inwestycji, c) intensywność zabudowy – 0,1 - 0,7; 4) zasady i warunki zagospodarowania – § 31; 5) szczególne warunki zagospodarowania – Dział VII. Zgodnie z § 41 ust. 1 – 2 planu miejscowego: § 41. 1. Wyznacza się tereny UKS,ZC – kultury sakralnej oraz cmentarzy parafialnych. 2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1., ustala się: 1) przeznaczenie podstawowe: a) ośrodki kultury sakralnej (kościoły, kaplice, plebanie, domy parafialne), b) cmentarze parafialne; 2) przeznaczenie dopuszczalne dla ośrodków sakralnych współczesnych z ograniczeniami, o których mowa w Dziale VII: a) usługi niepubliczne, b) zabudowa mieszkaniowo-usługowa, c) zabudowa gospodarcza (garaże, pracownie, obiekty zaplecza), d) zieleń urządzona – parkowa, tradycyjna, e) urządzenia infrastruktury technicznej zw. z przeznaczeniem terenów, f) urządzenia komunikacji zw. z przeznaczeniem terenów; 3) przeznaczenie dopuszczalne dla ośrodków sakralnych zabytkowych z ograniczeniami, o których mowa w Dziale VII: - prace remontowe, ochronne, adaptacyjne oraz rekonstrukcyjne. 4) wskaźniki zagospodarowania dla terenów UKS,ZC – ośrodków sakralnych współczesnych: a) powierzchnia zabudowy – max 40% pow. terenu inwestycji, b) powierzchnia biologicznie czynna – min 20% pow. terenu inwestycji, c) intensywność zabudowy – 0,1 - 0,7; 5) wskaźniki zagospodarowania dla terenów UKS,ZC – ośrodków sakralnych zabytkowych: - w nawiązaniu do historycznego zagospodarowania terenów; 6) zasady i warunki zagospodarowania – § 31; 7) szczególne warunki zagospodarowania – Dział VII. Natomiast zgodnie z § 5 pkt 13) planu przez działalność nieuciążliwą - należy rozumieć działalność nie wymienioną w przepisach w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a ponadto działalność nie wywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów itp. - przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływań (standardy jakości środowiska), które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska oraz zawierają się w granicach działki lub terenu inwestycji, do której użytkownik posiada tytuł prawny - z wyjątkiem działalności inwestycyjnej z zakresu infrastruktury technicznej i komunikacji. Zgodnie z § 5 pkt 21) planu miejscowego jeżeli jest mowa o usługach lub usługach wielobranżowych, należy przez to rozumieć usługi publiczne, niepubliczne oraz turystyczne. W świetle przytoczonych opisów stanu zagospodarowania działki oraz zapisów planu miejscowego trafne jest stanowisko Kolegium, że zgodnie z planem wskazane działki znajdują się w terenach zabudowy mieszkaniowej i usługowej z dopuszczeniem budowy urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji. Natomiast zapis planu dopuszczający realizację zabudowy usługowej nie może zostać rozciągnięty na sposób wykorzystywania terenu pod składy czy magazyny, albowiem ustawodawca wyraźnie rozróżnił terenu usługowe od terenów zabudowy techniczno-produkcyjnej. Ponadto zabudowa usługowa, która na tym obszarze jest dopuszczalna, stanowi usługi wielobranżowe, to jest usługi publiczne, niepubliczne oraz turystyczne (por. § 5 pkt 21) planu miejscowego). Co do natomiast działki nr [...] należy wskazać, że w terenach U-S stanowiących tereny usług wielobranżowych w strefie sanitarnej cmentarza parafialnego dopuszcza się usługi publiczne (administracji, oświaty, kultury, sakralne, zdrowia, łączności, opieki społecznej i zamieszkania zbiorowego oraz inne) oraz usługi niepubliczne (handlu, rzemiosła nieuciążliwego, gastronomii i inne). Natomiast dopuszczalne urządzenia infrastruktury technicznej muszą mieć związek z przeznaczeniem terenów (por. § 46 mpzp). Tym samym faktyczne wykorzystywanie przedmiotowej nieruchomości na skład materiałów budowlanych oraz maszyn i sprzętów budowlanych typu: mała wywrotka, mała koparka, samochód dostawczy, laweta, rury pcv, palety z kostką brukową, palety drewniane, kręgi betonowe, duże formy kamienne i in. materiały budowalne stanowi o jej zagospodarowaniu niezgodnie z planem miejscowym. Bezzasadne jest przy tym stanowisko, czy argumentacja (por. opinia A. M. z dnia 7 września 2021 roku) przyjmująca, że możliwe jest krótkoterminowe składowanie takich materiałów na działce. Słusznie w tym kontekście zauważa Kolegium, że nie należy planu miejscowego odczytywać tak, że na tym terenie zawsze można krótkoterminowo składować materiały budowlane. Można bowiem wyobrazić sobie sytuację, że w okresie kilku albo kilkunastu lat, co jakiś czas na tym terenie będą składowane materiały inne materiały budowlane, co w istocie deprecjonowałoby postanowienia planu. Innymi słowy skoro plan miejscowy nie przewiduje wykorzystania tego terenu pod składowisko materiałów, bądź bazy i magazyny i to bez względu na okres czasowy, a inny pogląd prowadziłby do obejścia przepisów prawa miejscowego. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ustalenia faktyczne dokonane przez Kolegium, ocena zapisów planu miejscowego oraz wyciągnięte wnioski o zagospodarowaniu przedmiotowej nieruchomości niezgodnie z treścią planu miejscowego są trafne. To z kolei w świetle przytoczonego powyżej zapisów art. 59 ust. 3 uPlan uzasadniało wydanie decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Odnosząc się jeszcze do zarzutów podniesionych w skardze A. P., K. P., M. P. oraz A. P. należy wskazać, że nie jest słuszny zarzut "błędnej interpretacji sformułowania "zabudowa techniczno-produkcyjna" poprzez nieuprawnione przyjęcie, że wykorzystanie nieruchomości jako miejsca postojowego dla pojazdów wykorzystywanych w ramach działalności gospodarczej czy nawet incydentalne przeładowywanie produktów z jednego pojazdu na drugi stanowi o wykorzystaniu nieruchomości właśnie na cele techniczno-produkcyjne, w sytuacji, gdy nieruchomość, której dotyczy postępowanie znajduje się na terenach zabudowy mieszkaniowej i usługowej z dopuszczeniem budowy urządzeń infrastruktury technicznej i komunikacji, na co organ wydający zaskarżaną decyzję sam zwrócił uwagę (str. 12 przedostatni akapit uzasadnienie zaskarżanej decyzji)", to trzeba wskazać, że przede wszystkim powołana argumentacja nie koresponduje z ustalonym przez organy stanem faktycznym, którego prawidłowość nie została przez Skarżących zanegowana. Powoływanie się zatem na incydentalne przeładowywanie produktów z jednego pojazdu na drugi stanowi o wykorzystaniu nieruchomości właśnie na cele techniczno-produkcyjne jest pozbawione podstaw, albowiem składowanie materiałów budowlanych i ich przeładowywanie ma charakter stały a nie incydentalny. Odnosząc się natomiast do błędnej interpretacji sformułowania "zabudowa techniczno-produkcyjna", to trzeba wskazać, że plan miejscowy nie przewiduje na tym obszarze w ogóle takiego przeznaczenia. O zabudowie "techniczno – produkcyjnej" wskazało natomiast Kolegium niejako dodatkowo i to w kontekście załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), wskazując, że normodawca wyraźnie rozróżnił w tym rozporządzeniu tereny usługowe od terenów zabudowy techniczno-produkcyjnej (są to tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczone są symbolem P – zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 roku). To stanowisko Kolegium jest prawidłowe i nie budzi wątpliwości Sądu. Podobnie bezzasadny jest także zarzut Skarżących (A. P., K. P., M. P. oraz A. P.), że uzyskali pozwolenie na budowę budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową oraz dysponują zaświadczeniem PINB w Tarnowie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą garażową. Zarzut ten o tyle jest nietrafny, że ustalone przez Kolegium niezgodne z planem miejscowym zagospodarowanie nie dotyczy budynku garażowego czy wiaty, lecz dotyczy składowania na przedmiotowych nieruchomościach materiałów budowlanych i prowadzenia m.in. przeładunków tych materiałów. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że składowanie materiałów budowlanych i ich przeładowywanie – nie mieści się w pojęciu tereny usług wielobranżowych w strefie sanitarnej cmentarza parafialnego dopuszcza się usługi publiczne (administracji, oświaty, kultury, sakralne, zdrowia, łączności, opieki społecznej i zamieszkania zbiorowego oraz inne) oraz usługi niepubliczne (handlu, rzemiosła nieuciążliwego, gastronomii i inne). Co do zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez dokonanie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżanej decyzji w sposób wybiórczy, dokonując nadinterpretacji faktów i przyjmując bezkrytycznie materiały przedstawione przez osoby trzecie w postaci dokumentacji fotograficznej bez weryfikacji z jakiego okresu pochodzą te zdjęcia i w jakiej sytuacji zostały wykonane, to trzeba wskazać, że ustalenia faktyczne organu nie opierały się wyłącznie na "przedstawionych przez osoby trzecie dokumentacji fotograficznej bez weryfikacji z jakiego okresu pochodzą te zdjęcia i w jakiej sytuacji zostały wykonane", lecz na licznych źródłach w tym przeprowadzanych wizjach terenowych (w 2021, 2022 i 2023 roku) przeprowadzonych przez różne organy, których ustalenia były zbieżne, co pozwoliło w istocie na jednoznaczne ustalenie sposobu zagospodarowania nieruchomości Skarżących. W kontekście natomiast zarzutów naruszenia art. 7 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a., to trzeba wskazać, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ) dalej jako – "K.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że wszystkim tym wymaganiom organy uczyniły zadość. Zebrany materiał dowodowy jest możliwie pełny, pochodzi z różnych źródeł i różnych okresów czasowych, co pozwoliło na organowi na jednoznaczne i precyzyjne ustalenie jaki jest sposób zagospodarowania nieruchomości. W tym zakresie należy zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn odmówienia innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu faktycznym organ administracji publicznej powinien zatem dokładnie wskazać podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności uzasadnić, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe. Uzasadnienie prawne decyzji polega na wyjaśnieniu podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Analiza treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że zawiera ono wszystkie konieczne elementy. Nie budzą wątpliwości ustalenia organu, dotyczące okoliczności faktycznych (uzasadnienie faktyczne). Są one jasne i przejrzyste. Podobnie uzasadnienie prawne, zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Z tych względów zarzuty skargi A. P., K. P., M. P. oraz A. P. są pozbawione uzasadnionych podstaw. Nie są także trafne zarzuty skargi A. K. i M. K.. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewskazania w zaskarżonej decyzji terminu wykonania nałożonego obowiązku, to trzeba zauważyć, że jak wskazuje w orzecznictwie i piśmiennictwie decyzja administracyjna - poza elementami określonymi w art. 107 § 1 k.p.a. - może zawierać również klauzule dodatkowe, zwane także postanowieniami dodatkowymi, takie jak: termin, warunek i zlecenie. Mogą jednak być one składnikami decyzji tylko wówczas, gdy przepisy szczególne przewidują możliwość ich włączenia do decyzji. Termin jako dodatkowy element decyzji zgodnie z poglądami piśmiennictwa może być traktowany wyłącznie jako termin ważności decyzji, to znaczy może ograniczać czasowo uprawnienia lub obowiązki wypływające z decyzji. Podnosi się, że dodanie do decyzji administracyjnej postanowienia określającego okres (termin) jej obowiązywania stanowi ograniczenie mocy wiążącej decyzji, która bez tego dodatkowego postanowienia stanowiłaby podstawę do nie ograniczonych w czasie zachowań się jej adresata. Przydanie terminu ogranicza moc wiążącą decyzji w ten sposób, że albo zaczyna ona obowiązywać po upływie określonego czasu (termin początkowy), albo też przestaje wiązać po upływie ustalonego okresu (termin końcowy) - zob. T. Woś: "Termin, warunek i zlecenie w prawie administracyjnym", publ.: PiP z 1994 r., nr 6, s. 22 i n. Przyjmując takie znaczenie analizowanego pojęcia, W. Chróścielewski stwierdza, iż nie mieści się w nim określenie daty wykonania obowiązku. Określenie terminu wykonania decyzji nie mieści się także w pozostałych klauzulach dodatkowych decyzji. Tym samym należy dojść do wniosku, iż klauzula określająca termin wykonania obowiązku nałożonego na stronę na mocy tej decyzji stanowi element osnowy decyzji. Określenie takiej granicznej daty wykonania obowiązku będzie dopuszczalne jedynie wtedy, gdy przepis prawa materialnego, stanowiący podstawę prawną decyzji administracyjnej, będzie przewidywał możliwość określenia w tej decyzji daty wykonania obowiązku. Jeżeli przepisy nie przewidują działania administracji, oznacza to, iż nie może ona działać w sposób legalny. Wynika to z zasad legalności i praworządności określonych w art. 6 i 7 k.p.a. (por.: W. Chróścielewski: Akt administracyjny generalny, Łódź 1994, s. 43, J. Świątkiewicz: Przedmiotowy zakres sądowej kontroli legalności decyzji administracyjnych, publ.: PiP z 1980 r., nr 3, s. 9 i nast.). W piśmiennictwie i orzecznictwie NSA ugruntowane jest jednoznaczne stanowisko, iż podstawą prawną każdej decyzji administracyjnej, zarówno nakładającej obowiązki, jak i przyznającej uprawnienia, mogą być wyłącznie przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Treść decyzji administracyjnej jest zdeterminowana przepisami prawa administracyjnego materialnego. Przepisy te przewidują niekiedy termin wykonania decyzji ustalającej obowiązek strony. Przepis prawa administracyjnego materialnego może również uznać za część składową decyzji administracyjnej termin wykonania tej decyzji, pozostawiając organowi administracji określenie stosownego terminu z uwzględnieniem zwłaszcza zasad określonych w rozdziale 2 działu l k.p.a., jak również możliwości wykonania decyzji przez stronę bez potrzeby stosowania środków przymusu. Art. 59 ust. 3 uPlan stanowi, że w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem zmian zagospodarowania terenu, o których mowa w ust. 2 i 2a, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. W przepisie tym nie określono więc ustawowo terminu wykonania tego obowiązku, nie przewidziano też możliwości orzeczenia o terminie wykonania obowiązku w decyzji administracyjnej. Pogląd, iż określenie w decyzji administracyjnej daty wykonania obowiązku jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy przepis prawa materialnego, stanowiący podstawę prawną decyzji administracyjnej, przewiduje możliwość określenia w tej decyzji daty wykonania obowiązku prezentowany jest również w orzecznictwie NSA (por. uchwała NSA z dnia 1 czerwca 1998 r., OPS 2/98, publ.: ONSA z 1998 r., nr 4, poz. 108, uzasadnienie wyroku NSA z dnia 17 marca 1999 r., SA/Bk 1672/97 – por. też uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 listopada 2003 roku, sygn. II SA/Kr 2595/02). Podobnie bezzasadny jest również zarzut niewskazania w zaskarżonej decyzji organu egzekucyjnego, który będzie prowadził nadzór nad właściwym przebiegiem realizacji nałożonego obowiązku na zobowiązanych. W kontekście tego zarzutu należy wskazać, że o tym jaki organ właściwy jest do nadzoru nad wykonaniem decyzji decyduje ustawa i organ wydający decyzję nie jest uprawniony do wskazywania takiego organu. Na marginesie można tylko wskazać, że stosownie do zapisów § 20 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 2505 ze zm.) organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych, zadań zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków wynikających z decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej wydawanych przez samorządowe jednostki organizacyjne – czyli na gruncie niniejszej sprawy Wójt Gminy G. Z powyższych względów skargi na zasadzie art. 151 p.p.s.a. zostały oddalone.