III SA/Łd 720/14

Dnia 17 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant asystent sędziego Agata Brolik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2014 roku sprawy ze skargi A. spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. na pismo Urzędu Marszałkowskiego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Urzędowi Marszałkowskiemu w Ł.; 2. zasądza od Urzędu Marszałkowskiego w Ł. na rzecz A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 720/14 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest informacja zawarta w piśmie Urzędu Marszałkowskiego w Ł. z dnia [...] o negatywnym wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nr WND-POKL.08.01.10-113/14 "Moda to biznes, rola oferenta mody w kształtowaniu stylu życia" złożonego w ramach konkursu zamkniętego nr P0KL/l/8.1.1./14 w ramach Poddziałania 8.1.1. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W piśmie poinformowano, że wniosek skarżącego o dofinansowanie projektu uzyskał 69,5 punktów w ocenie ogółem, nie uzyskał wymaganego minimum punktowego w polach 3.1 i 3.4 (Uzasadnienie potrzeby realizacji projektu i cele projektu; Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu) oraz 3.3 (Zadania). Z dokumentów załączonych do skargi wynika, że: 1/ W dniu 5 lutego 2014 r. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej: skarżąca lub Spółka) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Moda to biznes, rola oferenta mody w kształtowaniu stylu życia." Wniosek przeszedł pozytywnie ocenę formalną i został skierowany do oceny merytorycznej. Celem ogólnym projektu miał być "Wzrost konkurencyjności 2 przedsiębiorstw branży odzieżowo-tekstylnej z woj. łódzkiego poprzez podniesienie kwalifikacji zawodowych min. 90% z 46 pracowników z tematyki prop. szkoleń w okresie 10.2014-06.2015". Wniosek w punkcie 3.2 wskazywał grupy docelowe do których został skierowany. Opisywał zadania przewidziane do wykonania (pkt 3.3), zakres oddziaływania projektu (pkt 3.5), potencjał i doświadczenie projektodawcy (pkt 3.6) oraz opis sposobu zarządzania projektem (pkt 3.7). Punkt IV wniosku przedstawiał budżet projektu. 2/ Pismem z dnia 13 maja 2014 r. skarżący został poinformowany, że w wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosek otrzymał 67,5 w ocenie ogółem i nie osiągnąwszy minimum punktowego w polach 3.1 i 3.4 oraz 3.3 Kary oceny merytorycznej nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej. Załączono też kopie Kart Oceny Merytorycznej ze szczegółową punktacją (w tabeli przedstawiono średnią ocen za każdą część oceny). 3/ Skarżący, zgodnie z pouczeniem, złożył protest od negatywnego wyniku oceny projektu, wnosząc o ponowne sprawdzenie złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektów. W proteście skarżący szczegółowo odniósł się ocen zawartych w przekazanych kopiach Kart Oceny Merytorycznej, nie zgadzając się z uwagami oceniających. 4/ Pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. skarżący został poinformowany, że protest został rozpatrzony pozytywnie i w związku z powyższym wniosek zostanie przekazany do ponownej oceny merytorycznej. 5/ Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. skarżący został poinformowany, że jego wniosek o dofinansowanie uzyskał w wyniku ponownej oceny merytorycznej 69,5 pkt w ocenie ogółem i nie osiągnąwszy minimum punktowego w polach 3.1 i 3.4 oraz 3.3 Kary oceny merytorycznej nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej. W piśmie przestawiono średnią ocen uzyskanych za poszczególne punkty wniosku i załączono Karty Oceny Merytorycznej. Skarżący w dniu 21 sierpnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę od wyników oceny projektu. Zdaniem skarżącego w sposób nieuzasadniony nie uznano jego argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu protestu, która potwierdzała spełnienie kryteriów merytorycznych projektu, przy ponownej ocenie wniosku, co w konsekwencji nie znalazło odzwierciedlenia w przyznanej punktacji. Dodatkowo przy ponownej ocenie popełniono szereg błędów, które ostatecznie skutkowały negatywną oceną projektu. Skarżący zwrócił uwagę, że projekt uzyskał wymagane łączne minimum punktowe (69,5 pkt) dla przyznania środków dofinansowania co potwierdza zasadność i potrzebę jego realizacji. Jedynie w zakresie ocen cząstkowych w pkt 3.1 i 3.4 oraz 3.3, poprzez błędną ocenę spełnienia wymogów merytorycznych wniosku, projekt uzyskał niewystarczającą liczbę punktów. Podkreślił, że w obu kategoriach do pozytywnej oceny zabrakło uzyskania zaledwie 1 pkt. W dalszej części uzasadnienia skargi przedstawił szczegółowy zakres błędnej jego zdaniem oceny projektu. Wskazał, że w zakresie części 3.1 i 3.4 karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie oceniający wskazał na brak informacji na temat obszarów problemowych dotyczących przedsiębiorstw z grupy docelowej. Niemniej jednak we wniosku o dofinansowanie skarżący zawarł informacje, że "wszystkie przedsiębiorstwa wskazują, iż niezbędnym w pracy kryterium oraz decydującym o wyborze pracownika jest znajomość proponowanej w szkoleniach tematyki; Główną barierą jest bariera finansowa oraz czasowa - często terminy szkoleń kolidują z czasem pracy w przedsiębiorstwie". Odnośnie wskazania braku informacji na temat wpływu projektu na podmiot/osoby inne niż docelowa zwrócił uwagę, że we wniosku o dofinansowanie wskazano klientów przedsiębiorstw jako grupę inną niż docelowa. Potwierdzeniem tego są zapisy we wniosku: "firmy będą mogły oferować swoim klientom wysokiej jakości usługę, która będzie nowoczesna i zorientowana na innowacyjność". Zdaniem skarżącego, podczas ponownej oceny merytorycznej dokonano również błędów, które skutkowały nieprzyjęciem wniosku do realizacji. Oceniający nr 1 wskazał na brak informacji na temat obszarów problemowych dotyczących przedsiębiorstw z grupy docelowej. Oceniający dodał, że nie wiadomo jakie braki kompetencji pracowników przedkładają się na funkcjonowanie przedsiębiorstw. Zdaniem skarżącego, we wniosku wyraźnie wskazano, że cyt.: "Projekt stanowi odpowiedź na niedostateczną wiedzę i umiejętności dwóch łódzkich firm z obszarów: trendy, społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstwa, innowacyjność przemysłu i rynku mody, wsparcie rozwoju młodych talentów, materiałoznawstwo, nowoczesny marketing, kształtowanie stylu i jakości codziennego życia. Obszary probl. zostały zgłoszone Wnioskodawcy przez przedstawicieli poniższych przedsiębiorstw". Oceniający nr 1 w punkcie 3.1 i 3.4 zarzucił również brak odniesienia analizy sytuacji kobiet i mężczyzn do konkretnych przedsiębiorstw. Wnioskodawca wskazał, że instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach POKL wskazuje na konieczność opisania sytuacji problemowej z uwzględnieniem sytuacji kobiet i mężczyzn (standard minimum). Wnioskodawca według określonej w Instrukcji zasady spełnił to kryterium, czego potwierdzeniem jest cytat z wniosku o dofinansowanie: ,,1. SDH C. - Salon [...], ul. A. -średnia firma zatrud. 123K i 9M. Firma zadeklarowała udział 39 osób w tym 1 mężczyzna." Oraz "2. K. Ł., ul. B. 12 jeden z dostawców SDH C. - Salon [...] - średnia firma zatrudniająca 240 osób w tym 24 M. Firma zadeklarowała udział 7 osób w tym 1 mężczyzna." oraz ,,Z badań wynika, że w branży tekstylno-odzieżowej przy maszynach jako szwaczki w większości zasiadają kobiety, przy prasowaniu również kobiety, częściej mężczyznę można spotkać choć to nie reguła na stanowisku krojczego, w związku z tym branża jest sfeminizowana. Jeżeli chodzi o personel wyższego szczebla (zarządzanie, projektowanie) tutaj udział kobiet i mężczyzn kształtuje się na równym poziomie - brak dysproporcji ze względu na płeć". Oceniający nr 1 i nr 2 wskazywali na brak możliwości weryfikacji, czy przeprowadzone badanie opisuje skalę rzeczywistych problemów wśród osób/przedsiębiorstw z grupy docelowej z uwagi na fakt, iż ankieta miała charakter zamknięty. Zdaniem skarżącego, ocena w tym zakresie jest błędna. Skoro wnioskodawca przeprowadził ankiety a grupa docelowa wskazała jakie posiada braki - twierdzenie o braku możliwości weryfikacji jest błędne i niezasadne, gdyż we wniosku bardzo czytelnie można zweryfikować skalę problemów istotnych z punktu widzenia realizacji projektu. Na potwierdzenie powyższego wskazał cytat z projektu: ,,Problem niedostatecznej wiedzy (...) Projektodawca wyniósł z analizy własnego badania ilościowego i jakościowego, analizy dostępnych danych statystycznych GUS (...) oraz wł. działalności. Projektodawca przeprowadził ankiety wśród 2 wymienionych przedsiębiorstw z woj łódzkiego we wrześniu 2013 r., w wyniku których zdiagnozowano obszary problemowe. Oceniający 1 i 2 twierdzili, że podane dane nie odnoszą się do województwa. Skarżący stwierdził, że projekt obejmuje konkretne firmy i konkretne osoby, a nie całe województwo. Dlatego odnoszenie się do obszaru województwa byłoby błędne, gdyż nie odzwierciedlałoby faktycznych problemów z jakimi boryka się grupa docelowa. Oceniający nr 1 i 2 w pkt 3.1.1 b) obniżyli punktację ze względu na zbyt ogólną analizę obszarów problemowych. Zdaniem skarżącego, analiza została przeprowadzona prawidłowo i wyczerpująco, czego potwierdzeniem są tezy skargi. Ponadto wskazał, że oceniający uznał, że zakładane cele nie precyzują jaka jest skala zakładanych zmian w kontekście poziomu przyrostu wiedzy i umiejętności. Zdaniem skarżącego, oceniający myli się. We wniosku wyraźnie wskazano bowiem, że nastąpi wzrost konkurencyjności 2 przedsiębiorstw branży odzieżowo - tekstylnej z woj. łódzkiego. Oceniający 1 i 2 w części 3.3 wskazali na nieracjonalność harmonogramu. W ocenie skarżącego, projekt odpowiada ściśle na potrzeby, bariery i oczekiwania wskazane w pkt 3.1.1 gdzie zapisano, że cyt.: ,,Dlatego główną potrzebą było dostosowanie organizacji szkoleń do czasu pracy (nie częściej niż 1 dzień szkol, w m-cu)" oraz ,,Zakres szkoleń (1 i 2) jest zgodny ze zdiagnozowanymi potrzebami przedsiębiorstw i formie odpowiadającej możliwościom organizacyjno-technicznym przedsiębiorstwa". Wobec powyższego nie ma możliwości aby projekt został skrócony ani nie jest błędem zaplanowanie istniejących terminów, gdyż jak napisano we wniosku spowodowałoby to zaburzenia w funkcjonowaniu przedsiębiorstw. Ponadto niezasadnie zdaniem skarżącego, oceniający obniżył punktację ze względu na uchybienia dotyczące analizy problemu. Odnośnie źródeł weryfikacji, które zdaniem oceniających nie zostały przyporządkowane do każdego wskaźnika osobno skarżący wskazał, że sam oceniający wskazywał, że techniki i metody mierzenia wskaźników powinny zostać opisane o ile to możliwe przyporządkowane do każdego wskaźnika osobno. Zdaniem skarżącego, oceniający błędnie zinterpretował zapisy wniosku, gdyż w niniejszym przypadku nie było to możliwe. Wnioskodawca wskazał źródła weryfikacji łącznie, co nie jest błędem (jak wskazuje Instrukcja). Oceniający 2 zarzucił, że wnioski z przeprowadzonego badania nie zostały wykazane oddzielnie dla każdego przedsiębiorstwa. Zdaniem skarżącego, taki zarzut jest nadinterpretacją. Błędem jest twierdzenie, że skala problemów może być zróżnicowana. Skoro wnioskodawca podaje wyniki ankiet łącznie to skala problemów jest zbliżona. Dokumentacja Konkursowa oraz Instrukcja nie precyzują zakresu opisywania ankiet. Ankiety zostały opisane wyczerpująco i obrazują skalę problemów adekwatną do proponowanego projektu. Drugi Oceniający uważa w odniesieniu do sytuacji kobiet i mężczyzn nie wiadomo jakie badanie miał na myśli wnioskodawca. Odpowiadając na ten zarzut skarżący przedstawił cytat z wniosku: "Projektodawca wyniósł z analizy własnego badania ilościowego i jakościowego, analizy dostępnych danych statystycznych GUS (...) ,WUP w Ł. (...) oraz wł. działalności". Wobec czego zdaniem skarżącego nie ma problemów do jednoznacznego określenia źródeł danych przytoczonych badań. Oceniający nr 2 stwierdził, że w celach szczegółowych nie określono o ile nastąpi wzrost wiedzy i umiejętności. Zdaniem skarżącego oceniający popełnił błąd, ponieważ we wniosku wyraźnie jest wskazane, że cyt.: ,,Wzrost wiedzy i umiejętności min. 90% z 39 pracowników firmy SDH C. - Salon [...] " oraz ,,Wzrost wiedzy i umiejętności min. 90% z 7 pracowników firmy K." co potwierdza słuszność wnioskodawcy o braku podstaw do obniżenia punktacji. Oceniający 2 wskazał na niespójność informacji na drodze treść celu i wartości docelowe. Taka ocena, zdaniem skarżącego jest błędna. Jak wskazał skarżący, oceniający założył, że minimum 90% uczestników zdobędzie wiedze i umiejętności. Zdaniem skarżącego, równie dobrze na koniec realizacji może okazać się, że będzie to np. 98 lub nawet 100% uczestników. Dlatego wartości docelowe są na poziomie 100% co nie jest błędem a założeniem. W związku z tym oceniający nie powinien obniżać punktacji. W odpowiedzi na skargę Urząd Marszałkowski w Ł. wnosił o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów podnoszonych w skardze organ szczegółowo odniósł się do zarzutów skarżącego. Organ podniósł, że stwierdzenie, na jakie powołuje się wnioskodawca dotyczy preferencji przedsiębiorstw w wyborze pracowników, gdzie czynnikiem decydującym jest znajomość wskazanej tematyki. Wnioskodawca powołuje się również na bariery: jakie wskazali badani pracownicy, jednakże powyższe kwestie nie odnoszą się do obszarów problemowych samych przedsiębiorstw. Wskazał, że wnioskodawca odniósł się do firm, w których pracują lub będą pracować beneficjenci ostateczni, a nie bezpośrednio do klientów tych firm. Wskazał, że wnioskodawca odniósł się w treści wniosku do problemu firm dotyczącego niedostatecznej wiedzy i umiejętności z zakresu konkretnych obszarów, jednakże nie wskazał - zgodnie z opinią eksperta - jak wskazane braki kompetencyjne wpływają na funkcjonowanie przedsiębiorstw, które de facto także stanowią grupę docelową. Wskazał, że informacje zawarte w treści wniosku odnoszą się jedynie do branży, również wskazanie jedynie struktury zatrudnienia nie stanowi prawidłowej analizy sytuacji kobiet i mężczyzn, która powinna odnosić się do zobrazowania istnienia ewentualnych problemów w niniejszej materii. Stwierdził, że zamknięty charakter ankiet uniemożliwia pełne zbadanie potrzeb uczestników projektu ze względu na istniejące ryzyko występowania problemów, których ankieta nie zawierała w swojej treści. Stwierdził, że w kontekście braku przedstawienia sytuacji problemowej w obrębie województwa, de facto takie informacje pozwalają stwierdzić, czy problemy występujące w danej firmie maja powszechny charakter czy też dotyczą tylko danej firmy, a co za tym idzie, pozwoliłyby w sposób bardziej precyzyjny zniwelować ich przyczyny poprzez dobór odpowiedniego rodzaju wsparcia." Stwierdził, że w związku z błędami popełnionymi w opisie sytuacji problemowej cele nie mogą zostać uznane za trafne. Ponadto, jednym z weryfikowanych kryteriów w niniejszej części wniosku jest zgodność z regułą SMART, której część dotyczy trafności celów, a więc ich adekwatności w stosunku do analizy problemowej. W przypadku udowodnienia błędów w przedmiotowej analizie jednocześnie występuje niezgodność celów z kryterium trafności, co miało miejsce w tym przypadku. Stwierdził, w przypadku konstrukcji celów ważne jest ich skonstruowanie zgodnie z kryteriami SMART, w niniejszym przypadku określenie jedynie we wskaźnikach poziomu przyrostu wiedzy jest niewystarczające, projektodawca powinien określić poziom stopnia nabycia wiedzy i umiejętności w określeniu celów projektu." Stwierdził, że w stosunku do zaplanowanej liczby godzin szkoleniowych do czasu trwania projektu zasadnym jest jego skrócenie do 7 miesięcy. Powyższe założenie uwzględnia ogólne możliwości przeprowadzenia szkolenia przez przedsiębiorstwa, natomiast należy także mieć na uwadze efektywność finansową przedsięwzięcia, na co ma wpływ długość trwania projektu. W niniejszym przypadku zasadnym jest skrócenie realizacji projektu. Stwierdził, że zostały wykazane błędy w części dotyczącej opisu sytuacji problemowej, a więc zasadna jest uwaga eksperta o nie w pełni trafnych i adekwatnych zadaniach w stosunku do uzasadnienia realizacji projektu. Ponadto w przedmiotowej części wniosku badana jest trafność przewidzianych zadań w stosunku do zaplanowanych celów w projekcie, a co za tym idzie w przypadku stwierdzenia błędów w konstrukcji celów, które z kolei muszą wynikać z prawidłowo przeprowadzonej analizy problemowej całkowicie zasadna jest uwaga eksperta w tej materii. Stwierdził, że dla zbadania właściwych potrzeb pracowników danego przedsiębiorstwa wnioskodawca powinien przedstawić zindywidualizowane wyniki w stosunku do danego podmiotu, co ukazałoby skalę problemów w danej firmie. Stwierdził, że zawarty w treści skargi cytat z wniosku odnosi się de facto do innych informacji wskazanych w projekcie, przez co nie można stwierdzić, iż wskazane źródła dotyczyły także sytuacji kobiet i mężczyzn. Stwierdził, że w przypadku konstrukcji celów ważne jest ich skonstruowanie zgodnie z kryteriami SMART, w niniejszym przypadku określenie jedynie we wskaźnikach poziomu przyrostu wiedzy jest niewystarczające, projektodawca powinien określić poziom stopnia nabycia wiedzy i umiejętności w określeniu celów projektu. Ponadto w treści skargi wnioskodawca odnosi się do wartości procentowej uczestników, którzy nabędą wiedzę oraz umiejętności, natomiast uwaga eksperta dotyczy braku zawarcia informacji o stopniu nabycia wiedzy i umiejętności. Stwierdził, że w przypadku założenia, że u minimum 90% uczestników zostaną podniesione kwalifikacje, to założenie wartości docelowej w 100% stanowi niespójność, ponieważ poprzez niniejsze założenie wnioskodawca zobligowany jest do pełnego osiągnięcia założonego celu; który w takim kształcie powinien zostać zaplanowany na poziomie 100%. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik Urzędu Marszałkowskiego w Ł. wnosił o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że uzasadnieniem rozstrzygnięcia są karty oceny merytorycznej wniosku dofinansowanie projektu konkursowego. Innego uzasadniania projektu strona nie uzyskała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu, jednakże nie z przyczyn w niej podniesionych, lecz ze względu na inne wady jakimi obarczony jest zaskarżony akt oraz poprzedzającego go postępowanie, a które Sąd miał obowiązek uwzględnić z urzędu, co spowodowało, iż przedwczesne było odnoszenie się do zarzutów natury merytorycznej. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U z 2012 r., Nr 270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 ustawy p.p.s.a.). Oznacza to, iż kontrola sądowa sprawowana jest w granicach sprawy administracyjnej zakończonej zaskarżoną decyzją, a sąd administracyjny ma obowiązek uwzględnić każde dostrzeżone naruszenie prawa, o ile miało lub mogło mieć wpływ na treść wydanej decyzji. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było pismo Urzędu Marszałkowskiego w Ł. z dnia [...] zawierające informacje o ponownej negatywnej ocenie projektu skarżącej spółki w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w konkursie zamkniętym nr POKL/8.1.1/14 o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego - VIII Priorytetu Regionalne kadry gospodarki, Działania 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie, Poddziałania 8.1.1 Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw. Do tego postępowania zastosowanie ma ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz.U z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) [dalej: ustawa o polityce rozwoju) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U z 2013 r., poz. 714) [dalej: ustawa zmieniająca), obowiązującym od dnia 28 czerwca 2013 r. (art. 5 ustawy zmieniającej). W myśl art. 30a ust. 3 ustawy o polityce rozwoju, właściwa instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub wdrażająca pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b tej ustawy, zawierające wskazanie: 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest; 2) terminu wniesienia protestu; 3) formy i trybu wniesienia protestu; 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6 ustawy o polityce rozwoju. Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o polityce rozwoju wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. W przypadku niniejszej sprawy protest złożony przez skarżącą spółkę podlegał rozpoznaniu przez instytucję pośredniczącą, tj. Urząd Marszałkowski Województwa [...]. Zgodnie z art. 30b ust. 9 ustawy o polityce rozwoju, właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c. W niniejszej sprawie protest złożony przez skarżącą spółkę został uwzględniony, jednakże nie wszystkie zarzuty zostały uznane za zasadne i przekazano wniosek do ponownej oceny. Z analizy procedury odwoławczej opisanej w punkcie 6.16 "Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki" (dalej: ZDWP) wynika, iż odwołanie przysługuje do Ministra Rozwoju Regionalnego, jedynie w przypadku nieuwzględnienia złożonego protestu. Natomiast ponowna negatywna ocena projektu wydana w następstwie uwzględnienia protestu kończy procedurę i wówczas wnioskodawca uprawniony jest do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy o polityce rozwoju. Zważyć należy, iż zarówno pismo Urzędu Marszałkowskiego w Ł. z dnia 13 maja 2014 r. zawierające informację o pierwszej negatywnej ocenie projektu skarżącej spółki, jak i pismo tegoż samego organu z dnia 6 sierpnia 2014 r. informujące o ponownej negatywnej ocenie projektu nie zawierają uzasadnienia wbrew powołanym powyżej przepisom. Sprowadzają się bowiem do lakonicznego poinformowania o nieuzyskaniu wymaganej liczby punktów i odrzucenia z tego powodu projektu oraz pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia. Ponadto do tych pism załączone zostały karty ocen merytorycznych i zestawienia ocen wraz z wyprowadzeniem średniej arytmetycznej. Kwestia co powinna zawierać informacja o wynikach procedury konkursowej była wielokrotnie przedmiotem rozważań w orzecznictwie sądów administracyjnych, które sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Mianowicie w judykaturze podkreśla się niemal jednomyślnie, iż w wyniku ponownego rozpoznania sprawy beneficjent winien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu ze szczegółową analizą dokonanych ocen, przeprowadzoną z uwzględnieniem zarzutów i uwag podniesionych zarówno przez wnioskodawcę, jak i oceniających, a nie "mechanicznie" odwoływać się do tego co zawarto w ramach ocen. Informacja o wyniku ponownej oceny merytorycznej przeprowadzonej w wyniku uwzględnienie protestu, podlegająca ocenie sądu administracyjnego, musi zawierać powody, które zadecydowały o podjętym rozstrzygnięciu z ich uzasadnieniem. Tylko wówczas sąd administracyjny może odnieść się do zarzutów skargi, poznać stanowisko instytucji ponownie oceniającej projekt i ocenić, czy tak przeprowadzona ocena jest zgodna z prawem (por. np. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 169/12, wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 658/10, wyrok NSA z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 788/11, wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2011 r, sygn. akt II GSK 908/11, wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2002 r., sygn. akt II GSK 1192/11). Powyższe stanowisko znajduje zastosowanie również w odniesieniu do oceny projektów dokonywanych w ramach "Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki". W orzecznictwie wskazywano bowiem na tle tego programu, iż niedopuszczalna jest sytuacja, iż zaskarżone pismo informujące o wynikach ponownego badania wniosku jest pozbawione uzasadnienia przedstawiającego analizę ocen merytorycznych i stanowiska organu, który po pozytywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego skierował projekt do ponownej oceny merytorycznej - w kontekście zarzutów skarżącego. Nie jest przy tym wystarczające załączenie jedynie karty oceny merytorycznej dwóch niezależnych oceniających. Judykatura nie podzieliła stanowiska wyrażanego przez instytucje oceniające projekty, że takie postępowanie jest zgodne z ZDWP. Fakt, załączenia do pisma informującego tylko kart oceny merytorycznej, bez żadnego uzasadnienia dokonanego przez instytucję pośredniczącą oznaczałoby, że to de facto oceniający zadecydowali o losach projektu, tymczasem takie prawo posiada jedynie instytucja zarządzająca albo pośredniczącą, jeśli na podstawie porozumienia takie upoważnienie uzyskała od instytucji zarządzającej (por. wyrok NSA z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1366/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1070/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 327/13). Wynika to bowiem z art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o polityce rozwoju, który stanowi, iż do zadań instytucji zarządzającej należy wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3 projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Przepis ten ma zastosowanie do instytucji pośredniczącej. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy o polityce rozwoju, instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, w szczególności dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Wprawdzie w postępowaniu toczącym się na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – zgodnie z art. 37 ustawy o polityce rozwoju - nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ukierunkowane na realizację zasady prawdy obiektywnej (m.in. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), ani też nie jest konieczne, aby pismo zawierające informacje o dokonanej ocenie podlegało uzasadnieniu w stopniu odpowiadającym decyzji administracyjnej (art. 107 § 3 k.p.a.), jednakże nie może to zwalniać instytucji zarządzającej lub pośredniczącej, dokonującej wyboru projektu do dofinansowania w ramach programu operacyjnego, od obowiązku rzetelnej i bezstronnej oceny każdego projektu zgłoszonego do konkursu, według obiektywnych kryteriów przyjętych w systemie realizacji danego programu. Rozstrzygnięcia organu winny być należycie uzasadnione, tylko wtedy w rzeczywistości zagwarantowana zostanie realizacja wymogów równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również rzetelności i bezstronności oceny projektów - art. 31 ust. 1 ustawy o polityce rozwoju (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 668/12, wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1286/12). Zważyć należy, iż powyższe uzasadnienie, którego brak było w zaskarżonym piśmie, było szczególnie istotne w niniejszej sprawie. Skarżącej spółce zabrakło bowiem zaledwie 1 punkt, aby jej projekt został oceniony pozytywnie. Ponadto zaznaczyć należy, ze projekt uzyskał co do zasady wymagane łączne minimum punktowe (69,5 pkt) dla przyznania środków dofinansowania, a jedynie oceny cząstkowe wykluczyły go z realizacji i dofinansowania. Warto również zwrócić uwagę, iż większość zarzutów podniesionych przez skarżącą spółkę została uznane za zasadne w następstwie rozpoznania protestu przez instytucję pośredniczącą. Stąd też skarżąca spółka powinna w piśmie podającym wyniki ponownej oceny uzyskać od instytucji pośredniczącej szczegółowe stanowisko dlaczego pomimo pozytywnego rozpoznania protestu, ponowna ocena projektu jest negatywna. Sąd nie był natomiast uprawniony do szczegółowego odnoszenia się do merytorycznych zarzutów skargi wobec braku uzasadnienia informacji o ponownej negatywnej ocenie projektu, a tym bardziej udzielania wskazówek co do dalszego toku postępowania w tym zakresie. Jak trafnie wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 268/11, w sytuacji, gdy w wyniku m.in. stwierdzenia przez sąd I instancji, że ostatecznie stanowisko organu na tym etapie nie jest precyzyjnie znane, formułowanie przez ten sąd ocen co do przyczyn odrzucenia i ewentualnych zaleceń stanowiłoby niedopuszczalne zastępowanie właściwych organów w realizacji ich zadań własnych i nie ma nic wspólnego z oceną prawną, o której mowa w art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy. R.A.