I SA/Po 545/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-05-18

Skład orzekający: Dominik Mączyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Posiada znaczący majątek, w tym nieruchomości i środki trwałe, a także nie dostarczył wszystkich wymaganych dokumentów dotyczących swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Ponadto, istnieją rozbieżności w jego oświadczeniach dotyczących powiązań z firmą X. sp. z o.o., co podważa jego wiarygodność.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatku VAT. Wnioskodawca powołał się na trudną sytuację finansową wynikającą m.in. z zakończenia działalności gospodarczej i otrzymywania renty. Referendarz sądowy oddalił wniosek z powodu niewystarczających dowodów na brak możliwości poniesienia kosztów. Skarżący wniósł sprzeciw, podnosząc pogorszenie swojej sytuacji finansowej.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił oddalić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2013 r.; postanawia oddalić wniosek. W sporządzonym w dniu 25 marca 2016 r. na urzędowym formularzu wniosku skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał na brak znacznych dochodów, utrzymywanie się z przychodów ze stosunku pracy przy uprzednim funkcjonowaniu jako właściciel dobrze prosperującej firmy. Wnioskodawca zwrócił również uwagę na niemożność funkcjonowania w systemie sprzed wydania decyzji starosty kościańskiego zakazującej prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Z oświadczeń skarżącego wynika ponadto, że posiada On nieruchomość rolną o pow. [...] ha oraz nieruchomości związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jak też przedmioty o wartości powyżej [...] zł związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dochód żony skarżącego w 2015 r., wyniósł [...] zł. Wnioskodawca podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza opiera się obecnie na wynajmie części pomieszczeń, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą. Przychody z najmu są jednocześnie przychodami z działalności gospodarczej. Skarżący ze stosunku pracy uzyskuje dochód miesięczny brutto w wysokości [...] zł. Dochód wnioskodawcy z tytułu renty inwalidzkiej wynosi miesięcznie [...] zł, z czego po potrąceniach komorniczych pozostaje kwota [...] zł. W okresie do stycznia 2016 r. skarżący poniósł stratę w wysokości [...] zł. Koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą ok. [...] zł miesięcznie. Do wniosku załączono ewidencję środków trwałych oraz oświadczenie o wysokości kredytów oraz wysokości obciążeń. Pismem z dnia 05 kwietnia 2016 r. (k. [...] – [...] akt sądowych) referendarz sądowy tutejszego sądu wezwał skarżącego do przedłożenia wyszczególnionych w wezwaniu dokumentów odnośnie sytuacji majątkowej skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał. Odpis omawianego pisma doręczono skarżącemu dnia 11 kwietnia 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Z pisma skarżącego z dnia 15 kwietnia 2016 r. – złożonego w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego – wynika, że skarżący posiada rachunki bankowe w A. S.A. oraz w B.. Rachunek w A. S.A. od dłuższego czasu jest zajęty ze względu na prowadzone przeciwko wnioskodawcy postępowanie egzekucyjne. Wnioskodawca przedłożył natomiast potwierdzenie salda na rachunku prowadzonym przez B. z dnia [...] grudnia 2015 r., z którego wynika, że saldo na rachunku bieżącym wynosi [...] zł. Skarżący oświadczył, że posiada następujące pojazdy mechaniczne: – samochód V. [...], rok prod. [...] r., wartość rynkowa [...] zł, – samochód M. [...], rok prod. [...], wartość rynkowa [...] zł, – samochód V. [...], rok prod. [...], wartość rynkowa [...] zł, – ciągnik Z., – naczepa cysterna [...], rok prod. [...], wartość rynkowa [...] zł. Skarżący wskazał, że na dzień [...] marca 2016 r. zatrudniał jedną osobę, która od dłuższego czasu przebywa na urlopie wychowawczym oraz jedną osobę na umowę zlecenie. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że "X." sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w części budynków, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą i z tego tytułu wnioskodawca uzyskuje przychód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Skarżący podał, że nie posiada żadnych powiązań rodzinnych z właścicielem spółki "X.". Skarżący załączył kserokopie: deklaracji VAT-7 za miesiące od września 2015 r. do lutego 2016 r., odpisy z podatkowej książki przychodów i rozchodów za miesiące od stycznia 2015 r. do grudnia 2015 r. i za miesiące od stycznia do marca 2016 r., oraz odpisy zeznań rocznych podatkowych za 2013, 2014 i 2015 r. Skarżący podał, że małżonka nie pracuje, uzyskuje jedynie rentę wypłacaną kwartalnie, dochód jej w 2015 r. wyniósł [...] zł. Na tę okoliczność skarżący przedłożył kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy PIT-40A. Skarżący podał, że posiada nieruchomości: – w K.: grunt o pow. [...] m2, budynki o pow. [...] m2, budynki stacji paliw – nieruchomość nieużywana, pozostałe budynki dzierżawione przez "X." sp. z o.o., – nieruchomość rolną o pow. [...] ha pod uprawę roślinną oraz las o pow. [...] ha, – nieruchomość przy ul. T. [...] będąca w [...] jego własnością, przy czym pozostała część należy do jego rodzeństwa. Wnioskodawca podał, że na [...] ha uprawia pszenżyto, na [...] ha pszenicę. W 2015 r. poniósł koszty prowadzenia działalności rolniczej w wysokości [...] zł, uzyskując przychód w kwocie [...] zł. Wnioskodawca podał, że przebywał na zasiłku chorobowym od [...] listopada 2015 r. do [...] lutego 2016 r., obecnie zaś pracuje za wynagrodzeniem w wysokości [...] zł brutto. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 545/14 oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie referendarz sądowy wskazał, że skarżący nie wykazał przesłanek do zwolnienia go od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania wynoszą [...] zł. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie referendarz sądowy wskazał, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, pracuje, otrzymuje rentę inwalidzką oraz prowadzi gospodarstwo rolne, natomiast małżonka wnioskodawcy nie pracuje, uzyskuje rentę wypłacaną kwartalnie, a w 2015 r. uzyskała z tego tytułu dochód w wysokości [...] zł. Małżonkowie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący podał przy tym, że posiada nieruchomość rolną o łącznej pow. [...] ha i las o pow. [...] ha. Zaznaczono przy tym, że pomimo wezwania wnioskodawca nie wyjaśnił w jakiej wysokości uzyskał przychody z tytułu prowadzenia działalności rolniczej i w jakiej wysokości poniósł koszty tej działalności w 2014 i 2016 r. Mimo wezwania wnioskodawca nie wyjaśnił czy otrzymuje dopłaty do nieruchomości rolnej, a jeżeli tak to w jakiej wysokości. Skarżący uchylił się ponadto od złożenia oświadczenia o posiadanych urządzeniach i pojazdach, które są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej. Analizując przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty wskazano, że skarżący w 2013 r., 2014 r. i 2015 r. poniósł stratę z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wyjaśniono przy tym, że ponoszenie przez skarżącego przez dłuższy okres czasu straty z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej nie uzasadnia potrzeby kredytowania należnych opłat sądowych, związanych z wniesioną przez skarżącego skargą. Odnosząc się do faktu spłacania przez skarżącego rat pożyczki zaciągniętej w B. w kwocie [...] zł miesięcznie stwierdzono, że spłata kredytu nie uzasadnia twierdzenia, że jest to wydatek, którego ponoszeniu należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Stwierdzono przy tym, że prowadzenie wobec skarżącego postępowań egzekucyjnych nie jest równoznaczne z brakiem możliwości uzyskania środków pieniężnych. Zaznaczono przy tym, że skarżący może w dalszym ciągu kontynuować prowadzoną działalność gospodarczą, dzierżawić nieruchomości i korzystać z pojazdów mechanicznych. Odnosząc się do X. sp. z o.o. zaznaczono, że skarżący w innych sprawach prowadzonych w tut. sądzie wyjaśnił, że jest pracownikiem i prokurentem tego przedsiębiorcy, a 100% udziałów spółki należy do syna (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 05 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 780/13, z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 545/14 publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl ). W niniejszej sprawie z kolei wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych powiązań rodzinnych z właścicielem spółki "X.". Z oświadczeń wnioskodawcy wynika przy tym, że X. sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w części budynków, w których w przeszłości wykonywano działalność gospodarczą. Z tego tytułu wnioskodawca uzyskuje przychód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Zaznaczono, że wcześniej właścicielem w/w spółki był syn skarżącego. Stwierdzono również, że utworzenie podmiotu gospodarczego X. sp. z o.o. (porównując przychody za rok 2010 z przychodami za rok 2009), zbiega się z umniejszeniem przychodów osobistych skarżącego osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej o [...] zł (por. postanowienie dotyczące prawa pomocy wydane w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 33/11 publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpis omawianego postanowienia referendarza sądowego doręczono skarżącemu dnia 29 kwietnia 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia 05 maja 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od wskazanego powyżej postanowienia referendarza sądowego tutejszego sądu. W piśmie tym skarżący podniósł, że w swoim postanowieniu sąd dał dowód na to, że pokrzywdzony nie ma szans walczyć o swoje na legalnej drodze prawnej. Zaznaczono przy tym, że dochody skarżącego drastycznie spadły, w związku z czym skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. W ocenie skarżącego jego sytuacja finansowa znacznie dobiega od tej przedstawionej przez sąd. W kontekście powyższego zaznaczono, że sytuacja finansowa skarżącego uległa znacznemu pogorszeniu z powodu wypadku i związanego z tym przebywania na rencie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z postanowieniami art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") – w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie – w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z powołanego przepisu wynika, że zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy skutkuje tym, że Sąd rozpoznaje ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy należy dokonać w oparciu o przepisy art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W świetle ostatniego z powołanych przepisów osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym miejscu, należy zauważyć, że instytucja prawa pomocy na którą to składa się także zwolnienie strony od kosztów sądowych jest wyjątkiem od zasady wynikającej z postanowień art. 199 p.p.s.a., gdzie mowa o tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Prawo pomocy jest wyjątkiem od zasady zgodnie z którą każda ze stron postępowania sądowoadministracyjnego ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkowy charakter przepisów regulujących przesłanki przyznawania prawa pomocy oznacza, że nie można ich interpretować według zasad wykładni rozszerzającej. Zwolnienie strony od kosztów sądowych jest bowiem przerzuceniem ciężaru ich ponoszenia na Skarb Państwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 468/11 oraz postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 504/11 - publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceniając zasadność wniosku, Sąd musi rozważyć z jednej strony – interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzygnięcie sprawy, a z drugiej – interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między nimi. Zaznaczyć jednak należy, że z przepisów regulujących instytucję prawa pomocy wynika jednoznacznie, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów sądowych spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Należy ponadto wskazać, że skarżący wszczynając spór na drodze sądowej powinien liczyć się z koniecznością przeznaczenia na ten cel środków finansowych, a wydatki z tym związane traktować na równi z innymi zobowiązaniami. W orzecznictwie przyjmuje się, iż dopiero uznanie, że ani samodzielnie, ani przy pomocy rodziny nie jest w stanie ponieść się kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, pozwala rozstrzygnąć o możliwości przyznania pomocy z budżetu państwa [tak: postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 979/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe rozważania do realiów zawisłem przed Sądem sprawy należy wskazać, że z oświadczenia zawartego we wniosku skarżącego z dnia 25 marca 2016 r. wynika jedynie, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, wnioskodawca posiada ponadto nieruchomość rolną o powierzchni przeszło [...] ha oraz nieruchomości związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skarżący osiąga przy tym dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie [...] zł brutto, dochód z tytułu renty inwalidzkiej w kwocie [...] zł przy czym po potrąceniach komorniczych skarżący otrzymuje kwotę [...] zł. Z oświadczenia skarżącego wynika również, że za miesiąc styczeń 2016 r. poniósł on stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie [...] zł. Koszty utrzymania skarżącego wynoszą przy tym ok. [...] zł. Dochód małżonki skarżącego za 2015 r. wyniósł [...] zł. Z oświadczenia o wysokości kredytów wynika z kolei, że wnioskodawcę obciąża obowiązek spłaty trzech kredytów. W oparciu o powyższe dane nie było możliwym rozstrzygnięcie wniosku skarżącego zgodnie z jego żądaniami bowiem zawarte we wniosku dane były niewystarczające dla kompleksowej oceny sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego. Zasadnie zatem referendarz sądowy kierując się dyspozycją art. 255 p.p.s.a., wezwał pismem z dnia 05 kwietnia 2016 r. wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów pozwalających na wnikliwą ocenę sytuacji skarżącego. W tym kontekście podkreślić należy, że skarżący nie wywiązał się z skierowanego do niego wezwania i nie udzielił informacji odnoście przychodów i kosztów związanych z działalnością rolniczą w 2014 i 2016 r. Wnioskodawca nie wyjaśnił również, czy w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego otrzymuje dochody z tytułu dopłat do nieruchomości rolnej. W kontekście omawianego zaniechania należy zwrócić uwagę, że w przypadku, gdy Sąd, w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji wnioskodawcy, wzywa go do złożenia dodatkowych oświadczeń czy dokumentów źródłowych, tj. korzysta z trybu przewidzianego w art. 255 p.p.s.a., wnioskodawca powinien uczynić zadość takiemu wezwaniu, a nie może go realizować wybiórczo czy w sposób niedokładny, a tym bardziej ignorować. Uchylając się od pełnej współpracy z sądem w wyjaśnianiu niejasności związanych z rzeczywistymi możliwościami finansowymi, wnioskodawca powinien mieć świadomość, że ponosi w ten sposób ryzyko stwierdzenia przez sąd, że nie wykazał spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy wskazanych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. [tak: postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt II GZ 393/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Raz jeszcze podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od wynikającej z art. 199 p.p.s.a. zasady, zgodnie z którą to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Powyższe oznacza, że to skarżący ponosi ciężar udowodnienia przesłanek uzasadniających udzielenie mu prawa pomocy, a zaniechania w tym względzie obciążają skarżącego. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że konstrukcja art. 255 p.p.s.a. zakłada obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie tego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania [tak: postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 391/14, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skarżący nie wykazał, że w jego sytuacji zachodzą przesłanki warunkujące przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od kosztów. Skarżący nie wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądowym trafnie podnosi się, że posiadanie przez stronę majątku o dużej wartości, co do zasady wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy, przykładowo w jednym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości (domu jednorodzinnego, mieszkania), wyklucza w zasadzie możliwość zwolnienia od kosztów sądowych [por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GZ 379/11, postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 399/11 dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. W tym miejscu przypomnieć należy, że skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni ponad [...] ha, lasu o powierzchni [...] ha oraz zabudowanej nieruchomości w K., która w chwili obecnej jest dzierżawiona przez "X." sp. z o.o. Skarżący posiada również udział o wielkości [...] we własności nieruchomości mieszczącej się przy ul. T. [...]. Ze znajdującej się w aktach sądowych ewidencji środków trwałych wynika ponadto, że skarżący dysponuje majątkiem trwałym o znacznej wartości, którego wartość nawet z uwzględnieniem dokonanym odpisów amortyzacyjnych wynosi [...] zł W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę należy również zaaprobować wyrażony w zaskarżonym postanowieniu referendarza sądowego pogląd, w świetle którego to ponoszenie przez skarżącego wydatków z tytułu spłaty zaciągniętych zobowiązań, nie uzasadnia twierdzenia, że wydatkom tego rodzaju należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodzić się również należy z twierdzeniem, że prowadzenie wobec skarżącego postępowań egzekucyjnych nie jest równoznaczne z brakiem możliwości uzyskania środków pieniężnych, zasadność powyższego rozumowania w realiach niniejszej sprawy znajduje dodatkowo potwierdzenie w wielkości majątku skarżącego, na który składają się nieruchomości oraz środki trwałe związane z działalnością gospodarczą. Trafnie ponadto referendarz sądowy zwrócił uwagę na rozbieżności w wyjaśnieniach skarżącego co do jego związków z X. sp. z o.o. Przykładowo w zawisłych przez tutejszym Sądem sprawach I SA/Po 780/13 i I SA/Po 545/14 skarżący wskazał, że X. sp. z o.o. należy do jego syna [por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 05 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 780/13 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 545/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Co więcej utworzenie X. sp. z o.o. (porównując przychody za rok 2010 z przychodami za rok 2009), zbiega się z umniejszeniem przychodów osobistych skarżącego osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej o [...] zł [por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Po 33/11, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika przy tym, że X. sp. z o.o. w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystuje należące do skarżącego, a uprzednio wykorzystywane przez niego w działalności gospodarczej nieruchomości. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał wystąpienia po jego stronie przesłanek warunkujących przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Z wyjaśnień wnioskodawcy nie wnika bowiem aby sytuacja majątkowa i finansowa w której się znajduje uniemożliwiała poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Na marginesie należy podkreślić, że niniejsze orzeczenie jest czwartym orzeczeniem tutejszego Sądu wydanym w niniejszej sprawie dotyczącym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wcześniej postanowieniami tutejszego Sądu z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt I SA/Po 545/14, z dnia 18 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 545/14 oraz postanowieniem z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt I SA/Po 545/14 – oddalono wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wszystkie z wyżej wymienionych postanowień tutejszego Sądu zostały utrzymane w mocy kolejno postanowieniami NSA z dnia 28 listopada 2014 r. sygn. akt II FZ 1576/14, z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt II FZ 384/15, oraz postanowieniem NSA z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 843/15. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 260 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło