III SA/Wa 2202/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Aneta Lemiesz, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że sp. z o.o. M. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Strona" lub "Skarżąca") zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. 2. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, że Skarżąca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której 100% udziałów jest własnością Województwa M. Celem działania Spółki jest wspieranie rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw poprzez ułatwianie im dostępu do finansowania dłużnego w drodze udzielania im pożyczek. Pożyczki udzielane są m.in. ze środków pozyskiwanych poprzez udział Spółki w programach unijnych. Skarżąca wyjaśniła, że aktualnie realizuje następujące Projekty: 1) “M. Program Pożyczkowy dla Mikro, Małych i Średnich Przedsiębiorstw" na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2010r. zawartej z Województwem M. reprezentowanym przez M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych (tzw. Instytucją Pośredniczącą II Stopnia) wraz z aneksem z dnia [...] marca 2011 r., współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu 1, Działanie 1.4 R.PO WM 2007-2013, w ramach którego Spółka otrzymała dofinansowanie w kwocie 20 000 000 zł oraz 2) “Wzrost Potencjału M. Przedsiębiorstw" na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia [...] maja 2012 r. zawartej z Województwem M. reprezentowanym przez Zarząd Województwa, wraz z aneksem, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu 1. "Działanie 1.4 RPO WM 2007-2013", w ramach którego Spółka otrzymała dofinansowanie w kwocie 5.250.000 zł. Strona wyjaśniła ponadto, że zakończenie realizacji Projektu nr 1 nastąpi 30 czerwca 2015 r. Projekt nr 2 nie został rozpoczęły, ale środki na dofinansowanie wpłynęły do Spółki, a termin zakończenia projektu określono na 30 czerwca 2015 r. Środki na dofinansowanie obu Projektów zostały przekazane Skarżącej i umieszczone na lokatach (terminowych rachunkach) bankowych. 3. W związku z tak przedstawionym opisem stanu faktycznego Skarżąca zapytała Ministra Finansów, czy odsetki od środków otrzymanych przez Spółkę w ramach zawartych umów na dofinansowanie opisanych projektów i ulokowanych na terminowych rachunkach bankowych są zwolnione od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. 4. Zdaniem Spółki, zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) – dalej "u.p.d.o.p.", odsetki od środków z dotacji Unii Europejskiej są zwolnione od opodatkowania, gdyż pochodzą ze środków otrzymanych z zagranicznego budżetu (budżet Unii Europejskiej), pod warunkiem, że środki te zostały ulokowane na terminowych rachunkach bankowych. Podkreśliła, że w przedstawionym stanie faktycznym środki przez nią pozyskane na dofinansowanie opisanych projektów pochodzą z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i zostały umieszczone na lokatach bankowych. Zgodnie z generalną zasadą udzielania pomocy ze środków Unii Europejskiej wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez Unię Europejską są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym. Spółka podkreśliła, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., w którym mowa jest o pochodzeniu środków bezzwrotnej pomocy", chodzi o pierwotne źródło, z którego pochodzi dochód. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy środki wypłacane są bezpośrednio przez instytucje międzynarodowe, czy też następuje to za pośrednictwem podmiotów krajowych przy wykorzystaniu mechanizmu prefinansowania (wyrok NSA z 22 października 2010 r. II FSK 965/09, LEX nr 658382; wyrok NSA z 9 grudnia 2011 r. II FSK 1114/10). Technika finansowania zadań nie zmienia faktycznego źródła pokrycia wydatków - z funduszy strukturalnych pochodzących z Unii Europejskiej. Zatem bez znaczenia pozostaje okoliczność, że dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej przyznane Spółce z tytułu realizacji opisanych projektów na podstawie umów zostało przekazane za pośrednictwem instytucji pośredniczących, tj. Województwa M., reprezentowanego przez Zarząd Województwa oraz M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych. 5. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2012r. stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że dla zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. istotne jest określenie źródła, z którego Spółka otrzymuje dofinansowanie. Warunkiem jest otrzymanie dofinansowania bezpośrednio z zagranicy lub od podmiotu krajowego upoważnionego do ich rozdzielania. Analizując stan faktyczny, organ uznał, że Spółka otrzymała dofinansowanie na wskazane we wniosku Projekty ze środków publicznych na podstawie stosownych umów zawartych z Województwem M., reprezentowanym przez – odpowiedni: M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych (Projekt nr 1) i Zarząd Województwa (Projekt nr 2), pochodzące ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego przekazywanych w formie płatności z rachunku Ministra Finansów. Minister Finansów podkreślił, że z uwagi na obowiązujący sposób budżetowania opisane środki pomocowe mają swoje źródło finansowania w budżecie krajowym, w związku z czym nie mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 u.p.d.o.p. Podsumowując, Minister Finansów stwierdził, że w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa w niniejszej odsetki od środków otrzymanych przez Spółkę w ramach zawartych umów na dofinansowanie opisanych Projektów i ulokowanych na terminowych rachunkach bankowych nie podlegają zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.o.p. Wyjaśnił, że przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest - co do zasady - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 ustawy). Dochód ten stanowi, z zastrzeżeniem art. 10 i art. 11, osiągniętą w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p.). Zatem przychody w postaci odsetek od środków otrzymanych przez Wnioskodawcę w ramach zawartych umów na dofinansowanie opisanych Projektów i ulokowanych na terminowych rachunkach bankowych są - w myśl art. 12 ust. 4 pkt 2 u.p.d.o.p.- przychodami w dacie faktycznego otrzymania. 6. Spółka po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Spółka zarzucając naruszenie: 1) art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.o.p. poprzez błędne uznanie, że odsetki od dochodów Skarżącego, lokowanych na terminowych rachunkach bankowych, z tytułu dofinansowania projektów pt. "M. Program Pożyczkowy dla Mikro, Małych i Średnich Przedsiębiorstw" oraz "Wzrost Potencjału M. Przedsiębiorstw", współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu I. Działanie 1.4 "Wzmocnienie instytucji otoczenia biznesu" RPO WM 2007-2013, nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego, 2) art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej "ustawa Ord. pod.") poprzez niezawarcie w interpretacji prawidłowego i zrozumiałego uzasadnienia prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. W uzasadnieniu Skarżąca ponownie wskazała, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. Wskazała, że z literalnego brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem sformułowanego w nim zwolnienia podatkowego nie jest bezpośredniość pochodzenia dochodów uzyskanych przez podatnika z budżetu organizacji międzynarodowych. Co więcej, przepis ten przewiduje wprost możliwość przekazywania opisanych w nich dochodów za pośrednictwem uprawnionego podmiotu. Powtórzyła, że powyższa wykładnia znajduje wyraz w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów administracyjnych. 7. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł i oddalenie skargi, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga zasługiwała na uwzględnienie. 8. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwana dalej p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż narusza ona prawo. Celem postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej jest ocena stanu faktycznego i proponowanego przez podatnika we wniosku rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią art. 14b § 3 ustawy Ord. pod. - osoba składająca wniosek o wydanie interpretacji jest obowiązana do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanowiska albo zdarzenia przyszłego. W przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy rola organu ogranicza się do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 ustawy Ord. pod.) Stan faktyczny będący podstawą interpretacji, w całym niezbędnym dla oceny prawnej zakresie, winien być podany przez podatnika w treści wniosku. Organ podatkowy nie prowadzi postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez zebranie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego, czego wymaga art. 187 § 1 ustawy Ord. pod., jak i zasada ogólna wyrażona w art. 122 tej ustawy. Możliwość przedstawienia przez wnioskodawcę okoliczności dotyczących stanu faktycznego, kończy się w dacie wydania indywidualnej interpretacji. Z tym momentem wnioskodawca nie może już, czy to w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, a tym bardziej na etapie postępowania sądowego, skutecznie powoływać okoliczności faktyczne uprzednio nie podniesione. Organ podatkowy, czy też Sąd tych nowych okoliczności nie może brać pod uwagę przy załatwianiu sprawy. To we wniosku o udzielenie interpretacji (ewentualnie jego uzupełnieniu złożonym przed wydaniem indywidualnej interpretacji) ma być zawarte wyczerpujące (pełne) przedstawienie stanu faktycznego. Konsekwencje błędnie podanego stanu faktycznego ponosi wnioskodawca. 9. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do wykładni art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 u.p.d.o.p. Organ stoi na stanowisku, że pomoc, jaką otrzymują beneficjenci realizujący programy pochodzi ze środków pożyczonych z budżetu państwa na refinansowanie realizowanych projektów, a zwrot poniesionych nakładów następuje na etapie końcowym realizacji projektu w ramach rozliczeń między Polską a Unią Europejską. Zatem dofinansowanie otrzymane przez Spółkę dotyczące projektów realizowanych przez Skarżącą nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., a więc nie będzie miał również zastosowania przepis art. 17 ust. 1 pkt 24 tej ustawy na podstawie którego zwolnione są odsetki od tych środków lokowane na bankowych rachunkach terminowych. Z powyższym stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić. 10. Wskazać należy, że generalna zasada udzielania pomocy ze środków Unii Europejskiej stanowi, że wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez Unię Europejską są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym. Środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy w założeniu mają za zadanie finansowanie działań popieranych przez Wspólnotę w ramach programów pomocowych, a nie budżetów poszczególnych państw za pośrednictwem podatków. Ta sama zasada dotyczy również i pozostałych środków pomocowych, finansowanych przez inne instytucje pozarządowe lub gminy. Zatem zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów, tj. podmiotów bezpośrednio realizujących zadania i cele, na które przeznaczone zostały określone środki pomocowe. Wyrazem powyższej zasady jest art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. Z kolei wolne od podatku są także odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na bankowych rachunkach terminowych (art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.o.p.). 11. Z powyższej regulacji wynika, że aby podatnik mógł mieć prawo do tego zwolnienia musi spełniać jednocześnie dwa warunki: uzyskać środki od wskazanego w przepisie podmiotu zagranicznego, bezpośrednio lub za pośrednictwem krajowego podmiotu lub podmiotów upoważnionych do ich rozdzielania oraz środki te muszą mieć określony w tym przepisie charakter, tj. stanowić bezzwrotna pomoc zagraniczną. Brak spełnienia chociażby jednego z tych warunków pozbawia podatnika ustanowionego powołanym przepisem zwolnienia podatkowego. Zauważyć przy tym należy, iż przedstawione zwolnienie uregulowane jest całościowo, tzn. określa ono wszystkie warunki jakie musi spełnić podatnik, by móc skorzystać z ustanowionego w nim przywileju. Nie odwołuje się przy tym do innych przepisów i zawartych w nich warunków. Odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w ww. przepisach, lokowanych na bankowych rachunkach terminowych zostały objęte zwolnieniem od dnia 1 stycznia 1997 roku na podstawie art. 1 pkt 6 lit.a ustawy z dnia 21 listopada 1996 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 137, poz. 639). 12. Minister Finansów odmawiając podatnikowi prawa do zwolnienia z podatku uznały, iż stoi temu na przeszkodzie fakt, iż zwrot poniesionych nakładów następuje na etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń między Polską a Unią Europejską. Tak więc pomoc faktycznie pokrywana jest za pomocą środków pożyczonych przez instytucję wdrażającą z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanego projektu i dopiero po refundacji przez Unię kosztów danego projektu, publiczne środki wspólnotowe za pośrednictwem tejże instytucji wdrażającej wpływają z powrotem do budżetu państwa. Skoro zatem dofinansowanie nie zostało przez podatnika uzyskane bezpośrednio z bezzwrotnych pomocowych środków wspólnotowych, to – zdaniem organu – nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 u.p.d.o.p. W ocenie Sądu zaprezentowane stanowisko Ministra Finansów jest błędne. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie III SA/Wa 1755/07, że z treści analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. wynika, iż zwolniony od podatku, przy założeniu spełnienia pozostałych wymogów jest dochód wyłącznie tego podatnika, który realizuje cel programu finansowanego ze środków pochodzących z bezzwrotnej pomocy zagranicznej (pochodzących od wskazanych w nim podmiotów, tj. rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych organizacji finansowych). Sytuacji tej nie zmienia przyjęty w Polsce system prefinansowania. Jeżeli więc bezpośredni beneficjent pomocy otrzyma środki pomocowe za pośrednictwem podmiotu, który wcześniej uzyskał je od instytucji wdrażającej, którą jest zazwyczaj organ lub inna agenda rządowa, która przekazuje środki pozyskane z budżetu państwa i która następnie odzyskuje te środki po zrealizowaniu i rozliczeniu projektu, tj. po zrefundowaniu ich przez budżet Unii Europejskiej, tenże bezpośredni beneficjent nie będzie zobowiązany do uiszczenia podatku od tak otrzymanych środków (osiągniętego dochodu). W opinii Sądu przyjęcie prezentowanego przez organ interpretujący poglądu, zgodnie z którym samo prefinansowanie wydatków z budżetu państwa, a dopiero następujące później uzyskanie tych środków z Unii Europejskiej powoduje, iż zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. nie znajdzie zastosowania, byłoby równoczesną zgodą na to, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia byłaby zależna nie od ustanowionych w nim warunków, ale od przyjętego w państwie członkowskim modelu dystrybucji środków pomocowych, który jest niezależny od podatnika i na ustanowienie którego ten ostatni nie ma jakiegokolwiek wpływu. Mając na uwadze treść analizowanego przepisu wydaje się więc, że dla prawidłowej jego wykładni takie rozumienie nie jest dopuszczalne. Przepisy organizacyjne, techniczne, nie mogą bowiem niweczyć zasady, iż środki pomocowe są wolne od podatku dochodowego. Zawarty w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy rozumieć należy w ten sposób, iż jest on zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie stoi na przeszkodzie takiemu rozumieniu tego pojęcia fakt, iż uprzednio są one wykładane przez budżet państwa członkowskiego, a następnie w zależności od przyjętego w danym kraju modelu rozdziału tych środków są one refundowane przez bezzwrotne publiczne środki Wspólnoty Europejskiej. Tylko takie rozumienie analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. jest zgodne z celem ustanowionego w tym przepisie zwolnienia, a jednocześnie, co na gruncie prawa podatkowego ma zasadnicze znaczenie, jest również zgodne z literalnym brzmieniem tego przepisu. Podkreślić zatem należy, iż omawiany przepis nie wymaga, by uzyskane przez podatnika środki pomocowe były uzyskane bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej czy innego wymienionego w tym przepisie podmiotu, tj. nie zakazuje on, by dany projekt nie mógł być sfinansowany poprzez zrefundowanie poniesionych uprzednio przez budżet państwa członkowskiego na ten cel środków. Zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. będzie zatem dochód tego podatnika, który bezpośrednio realizuje cel programu, na który przeznaczone zostały środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Przy czym skorzystaniu z przedmiotowego zwolnienia nie stoi na przeszkodzie ta okoliczność, że podatnik otrzymał te środki z budżetu państwa, które w ostatecznym rozrachunku zrefundowane zostaną z publicznych środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. W ocenie Sądu zagadnienie prefinansowania ma w niniejszej sprawie znaczenie techniczne i jako takie – marginalne z punktu widzenia zastosowania ulgi z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy u.p.d.o.p. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że zwolnienia jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania muszą być interpretowane ściśle zarówno bez dokonywania wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. W niniejszym przypadku organy skarbowe zastosowały wykładnię zwężającą poprzez zastosowanie przesłanki (bezpośredniego uzyskania środków pomocowych), której przepisy u.p.d.o.p., w omawianym zakresie, nie znają. Zatem metody prefinansowania lub refinansowania nie mogą bezpośrednio wpływać na możliwość zastosowania omawianego zwolnienia. Nie ma bowiem żadnych normatywnych podstaw do różnicowania sytuacji podmiotów w zależności od przyjętego sposobu wypłaty środków. Pogląd ten dominuje w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki: z 13 lutego 2008 r., II FSK 1720/06; z 15 października 2008 r., II FSK 1167/08; z 30 października 2008 r., II FSK 1071/07; z 14 stycznia 2009 r. II FSK 1457/07; z 5 maja 2010 r., II FSK 1579/09, z dnia 28.05.2010 r. II FSK 255/09, z 11.05.2011 r. II FSK 1354/10, z dnia 22.10.2010r. II FSK 985/09, z dnia 2.09.2011 r. II FSK 448/10) oraz wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyroki: z dnia 5 lutego 2009r. I SA/Wr 1223/08, z dnia 29 września 2010r. I SA/Po 595/10). 13. Reasumując wskazać trzeba, iż skoro dofinansowanie otrzymane przez skarżącą Spółkę korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie powołanego wyżej art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., to również będzie miał zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 24 tej ustawy, na podstawie którego wolne od podatku są także odsetki od dochodów lub środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych. Skoro zatem wydając zaskarżoną interpretację organ podatkowy naruszył wymienione wyżej przepisy prawa, sąd administracyjny sprawujący kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, obowiązany był uwzględnić skargę. 14. Rozpoznając sprawę ponownie organ interpretujący oceni stanowisko wnioskodawcy w oparciu o zaistniały i przedstawiony przez stronę skarżącą stan faktyczny dokonując wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa podatkowego zgodnie z oceną prawną Sądu wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. 15. W tym stanie rzeczy skarga zasługuje na uwzględnienie, natomiast zaskarżona interpretacja indywidualna, stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a. podlega uchyleniu. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Minister Finansów będzie zobligowany do uwzględnienia przedstawionej powyżej argumentacji.