IV SA/Gl 610/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek - Ciszewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na zarządzenie Wójta Gminy J. z dnia [...] r. w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr 4 w S. stwierdza, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Wojewoda[...] – działając na podstawie art. 93 ust. 1 w związku z art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm., dalej: u.s.g.) – wniósł o orzeczenie niezgodności z prawem wydanego przez Wójta Gminy J. aktu powierzenia R. D. stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...]w S. z dnia [...] w całości - jako niezgodnego z art. 36a ust. 2 w zw. z art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. poz. 256, poz. 2572 ze zm.- dalej w skrócie "u.s.o."). W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał, że Wójt Gminy J., (dalej także: "Wójt" lub "organ prowadzący") przytoczonym na wstępie aktem z dnia 1 lipca 2013 r. – działając m. in. na podstawie art. 36a ust. 4 u.s.o. – powierzył R. D. stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. W trakcie prowadzonych czynności badających jego legalność organ nadzoru uznał, że postępowanie konkursowe mające wyłonić kandydata na stanowisko dyrektora obarczone było istotną wadą prawną. Jak bowiem zauważył, akt został wydany na skutek działania komisji konkursowej, której powołany przez Wójta Gminy skład, był niezgodny z przepisami art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Podniósł, że Wójt uznając, że w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata powierzył stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. ustalonemu przez siebie kandydatowi. Zdaniem organu nadzoru akt powierzenia był nieważny już w momencie wydania, skutkiem niezgodnego z prawem powołania komisji konkursowej. Zaskarżony akt powierzenia nierozerwalnie wiąże się bowiem z zarządzeniem Wójta Gminy J. z dnia [...] Nr [...] w sprawie powołania komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora, którego nieważność stwierdzono rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] Zaznaczył także, że skarga na to rozstrzygnięcie nadzorcze wniesiona przez Wójta Gminy J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, została oddalona wyrokiem tego Sądu z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 1333/13. Wskazał, że w wyroku tym stwierdzono, że powołanie komisji konkursowej z pominięciem w jej składzie przedstawicieli związków zawodowych stanowi istotne naruszenie art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Stanowisko Wojewody [...] oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażone w przytoczonych wyżej rozstrzygnięciach podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 1599/14, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wójta Gminy J. Zdaniem organu nadzoru nie budzi wątpliwości, że akt powierzenia, który jest przedmiotem niniejszej skargi, został wydany w następstwie wcześniejszego zarządzenia Wójta Gminy J. w sprawie powołania Komisji Konkursowej do przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora, a zarządzenie to zostało unieważnione prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody [...]. Dokonując w tej sytuacji faktycznej i prawnej oceny legalności kwestionowanego aktu powierzenia organ nadzoru uznał, iż powierzenie stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. nastąpiło z istotnym naruszeniem prawa, bowiem doszło do tego w wyniku przeprowadzenia konkursu przez komisję, której skład był niezgodny ze składem komisji konkursowej określonym przez ustawę. Niespełnienie obligatoryjnego wymogu powołania prawidłowego składu komisji konkursowej spowodowało, że komisja ta nie mogła prowadzić procedury konkursowej. W dalszej kolejności stwierdził, że argumentem przesądzającym o wadliwości aktu powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. jest okoliczność, że nieważność Zarządzenia Wójta Gminy J. o powołaniu komisji konkursowej nastąpiła ze skutkiem ex tunc – to jest z mocą wsteczną od daty jego wydania. Zarządzenie to, jak dalej argumentował, jest nieważne od chwili jego podjęcia, a zatem prawnie bezskuteczne. Nie wywołuje ono żadnych skutków prawnych z niego wynikających. Rezultatem – jak podniósł – prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego wydanego przez organ nadzoru w stosunku do zarządzenia w sprawie powołania komisji konkursowej, jest uchylenie wszelkich prawnych skutków, które powstały w okresie od wejścia w życie zarządzenia do chwili stwierdzenia jego nieważności. Podsumowując Wojewoda [...] stanął na stanowisku, że wskazane w skardze naruszenia prawa przesądzają o sprzeczności z prawem kwestionowanego zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr[...] w S. Jednakże upływ ustawowego terminu określonego w art. 91 ust. 1 u.s.g. uniemożliwił mu wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność kwestionowanego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę organ prowadzący szkołę nie zgodził się z argumentacją zawartą w skardze. Na wstępie wyraził pogląd, że "orzecznictwo sądowe bardzo ostrożnie podchodzi do uchyleń aktów powierzenia jako wywołujących skutki w zakresie prawa pracy". W jego ocenie można kwestionować możliwość uchylenia aktu powierzenia w trybie art. 93 u.s.g., jak również interes prawny skarżącego oraz twierdzić, że wchodzi się tutaj w kognicję sądów pracy. Zdaniem Wójta organ nadzoru nie może "kwestionować aktu powierzenia, bowiem dotyczy on sfery uprawnień osoby której te obowiązki powierzono". W jego ocenie stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Na poparcie wyrażonego poglądu przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 683/10, w którym skład orzekający w pełni podzielił pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt I OSK 9591/07, że "zarządzenie o powierzeniu pełnienia obowiązków dyrektora szkoły dotyczy wprost sfery uprawnień osoby, której te obowiązki powierzono". Ponadto – jak dalej motywował – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 512/10 także podzielił ten pogląd. Jednocześnie wskazał, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II PK 273/05 stwierdził, że "organ nadzoru nie może ingerować w stosunki prawne które wywołują bezpośrednie skutki w stosunkach w zakresie kodeksu pracy". Zaznaczył także, że "w doktrynie prawnej można znaleźć stanowiska stwierdzające, że wadliwe przeprowadzenie procedury konkursowej nie stanowi przesłanki do uznania aktu powierzenia stanowiska za nieważny" – tak M. Pilch w Komentarzu do ustawy o systemie oświaty. W opinii organu prowadzącego, powierzenie wywołuje zatem skutki prawne, a uchwała bądź zarządzenie w tej sprawie mogą być uchylone wyłącznie z uwzględnieniem przesłanek odwołania z tego stanowiska określonych w art. 38 ustawy o systemie oświaty – tak też, na co zwrócił uwagę, wskazał NSA w wyroku z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt II SA 2070/00. Równocześnie zaznaczył, że stanowisko zbieżne z prezentowanym w odpowiedzi na skargę zostało także wyrażone w piśmiennictwie prawniczym, na poparcie przytoczył publikację pt. "Zarządzanie szkołami i placówkami publicznymi, powierzenie przez organ prowadzący funkcji dyrektora" zamieszczoną w Dzienniku z dnia 22 lipca 2013 r. wydawanym przez Związek Powiatów Polskich. Na zakończenie podał, że w wyroku z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 1373/05 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po zakończeniu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, który kończy się z chwilą wyłonienia kandydata, nie ma podstaw do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Mając powyższe na uwadze wniósł o oddalenie skargi, uznając ją za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kryterium sprawowania tej kontroli stanowi zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres działań administracji publicznej objętych kontrolą sądów administracyjnych wyznaczony został w treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. ustawodawca przewidział skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Tryb i przesłanki powierzenia stanowiska dyrektora szkoły uregulowane są przepisami ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (zwanej dalej w skrócie "u.s.o."). W przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego szkołę powierzone zostały trzem grupom podmiotów (radzie gminy, radzie powiatu, lub sejmikowi województwa). Kompetencja powierzania i odwoływania dyrektora szkoły lub placówki przyznana została natomiast organom wykonawczym tych podmiotów (art. 5c pkt 2 u.s.o.). Stosownie do art. 62 ust. 1 i 2 u.s.o. dyrektor zespołu jest dyrektorem szkoły lub placówki w rozumieniu tej ustawy (u.s.o.), a zatem stosuje się do niego również przepisy o powierzeniu tej funkcji. Zakres swobody przy powierzaniu funkcji dyrektora szkoły ograniczony został regulacją zawartą w art. 36a u.s.o. Ustawodawca określił sposób wyłaniania dyrektorów szkół i placówek w formie konkursów określając ściśle skład komisji konkursowej (art. 36a ust. 6 i 7 u.s.o.). Przedstawione powyżej regulacje pozwalają przyjąć jako bezsporne, iż organ prowadzący szkołę powierza stanowisko dyrektora szkoły kandydatowi, który spełnia przesłanki wynikające z przepisów prawa i gwarantuje najlepsze funkcjonowanie i organizację powierzonej mu placówki oświatowej. W przypadku wyłonienia kandydata przez komisję nie można takiej osobie odmówić powierzenia tego stanowiska, co powinno nastąpić generalnie na pięć lat szkolnych (art. 36a ust 2 zdanie drugie i ust. 13 u.s.o.). Przywołany przepis w zdaniu drugim dopuszcza, możliwość powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki na krótszy okres, (nie krótszy niż 1 rok szkolny), jednakże jest do wyjątek od reguły i może nastąpić tylko "w uzasadnionych przypadkach". Jednocześnie przepis art. 36a ust. 4 przewiduje możliwość powierzenia stanowiska dyrektora ustalonemu przez organ kandydatowi, w przypadku niezgłoszenia się do konkursu żadnego kandydata, bądź gdy w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata na dyrektora szkoły. Zarządzenie o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły lub placówki, podejmowane na podstawie art. 36a ust. 1, 2 i 4 w związku z art. 5c pkt 2 u.s.o., jest zatem aktem z zakresu zadań administracji publicznej o władczym charakterze, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., dodatkowo wywołującym pewne skutki w sferze regulowanej prawem pracy (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996r. o sygn. akt OPS 6/96, publ. ONSA 1997/2/48). Pogląd ten został przyjęty również w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych (por. wyroki NSA: z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 41/10; 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11; oraz wyroki WSA: w Krakowie z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 625/13; w Warszawie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 158/1; w Kielcach z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 628/14; w Olsztynie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 822/13; w Krakowie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1062/12; w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Go 749/13; w Szczecinie z dnia 5 listopada 2011 r., sygn. akt II Sa/Sz 304/11; w Białymstoku z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 709/1 - wszystkie wyroki są dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA). W ocenie składu orzekającego, taki akt powierzenia ma charakter personalny, co automatycznie nie czyni go aktem prywatnoprawnym. Dodatkowo, skoro postępowanie konkursowe ma charakter publicznoprawny, to także wszelkie rozstrzygnięcia w związku z jego przebiegiem powinny podlegać kontroli sądów administracyjnych (np. w przedmiocie powołania komisji konkursowej i unieważnienia postępowania na stanowisko dyrektora szkoły). W tym stanie sprawy za chybiony należy uznać zarzut skargi, że akt powierzenia stanowiska dyrektora szkoły pozostaje poza kontrolą organu nadzoru. Akt ten, będący w istocie zarządzeniem organu monokratycznego, jest aktem władczym opartym na przepisach prawa administracyjnego, niezależnie od jego ewentualnych skutków w zakresie prawa pracy i podlega nadzorowi administracyjnemu oraz kontroli sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 11 października 2013 r. o sygn. akt I OSK 1577/13, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA). W orzecznictwie sądowym, ale także Trybunału Konstytucyjnego, ugruntowany jest pogląd, że w tego typu sprawach mamy do czynienia z aktem prawnym o podwójnym charakterze, tj. wywołującym skutki zarówno w sferze prawa pracy, jak również w sferze publicznoprawnej. Podwójny charakter tego aktu i wywoływanie przez niego dodatkowo skutków regulowanych prawem pracy nie oznacza, że przestaje być aktem z zakresu administracji publicznej. W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 2003 r., P 9/02, OTK-A 2003, Nr 9, poz. 100, orzekając o zgodności z Konstytucją art. 91 ust. 1 zdanie 2 ustawy o samorządzie gminnym, Trybunał opowiedział się za szerokimi uprawnieniami wojewody, który po dokonaniu analizy sprawy może w ciągu 30 dni od doręczenia orzec o nieważności każdej uchwały, którą uzna za sprzeczną z prawem, tym samym może skorzystać z uprawnień określonych w art. 93 ust. 1 usg – co także uczynił. Jednocześnie wskazać należy, że w przytoczonym powyżej wyroku Trybunał odnosząc się do wątpliwości dotyczących zakresu nadzoru nad działalnością samorządu gminnego w sprawie mającej charakter sprawy z zakresu prawa pracy (zmiana wynagrodzenia) stwierdził, że jeśli wola organu gminy otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to niezależnie od charakteru kształtowanych stosunków prawnych i ich skutków, akt ten podlega nadzorowi administracyjnemu. Nadzór ten służy badaniu aktów jednostek samorządu terytorialnego jako aktów administracji, w celu zapewnienia zgodności z prawem, w interesie zarówno państwa, jak i osób zainteresowanych. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej argumenty należy przyjąć, że zaskarżone zarządzenie jest aktem o administracyjnoprawnym charakterze i podlega kontroli organów nadzoru oraz kontroli sądów administracyjnych, niezależnie od ewentualnej ochrony stosunku pracy przysługującej dyrektorowi przed sądem pracy, (por. wyroki NSA z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1300/12; z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 2018/10, z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 525/10, a także wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 250/11 – wszystkie przywołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA). Podstawy prawne, przesłanki i kryteria sądowej kontroli w tych dwu różnych trybach są odmienne. Prowadzić to może do sytuacji, w której sąd administracyjny – badając legalność aktu powierzenia – uznaje dany akt za zgodny lub niezgodny z prawem, a sąd powszechny, orzekając stwierdza, że zachowano lub nie zachowano rygorów określonych w sferze prawa pracy (odpowiednio – cz. III p. 6 uzasadnienia wyroku P 9/02). W przedmiotowej sprawie badaniu Sądu nie są jednak poddane ewentualne roszczenia pracownicze dyrektora, do rozpatrzenia których właściwy jest sąd pracy, lecz zachowanie organu prowadzącego przewidziane w przepisach publicznoprawnych regulujących wymogi dotyczące aktu powierzenia stanowiska dyrektora jednostki samorządowej, jako formy realizacji zadań publicznoprawnych. Zasadniczy problem występujący w niniejszej sprawie został natomiast prawidłowo przedstawiony w skardze. Zasadą wyrażoną w art. 36a ust. 3 u.s.o. jest, że kandydata na stanowisko dyrektora szkoły wyłania się w drodze konkursu. Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, wówczas zgodnie z ust. 4 art. 36a u.s.o. organ prowadzący (wójt) powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi, po spełnieniu wymogów wynikających z tego przepisu. Wreszcie organ prowadzący szkołę może bez przeprowadzenia konkursu w sytuacji określonej w ust. 9 art. 36a u.s.o., przedłużyć powierzenie stanowiska dyrektora na kolejne okresy wymienione w ust. 8 osobie, która już takie stanowisko zajmuje. Tymczasem rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] Nr [...] stwierdzono nieważność zarządzenia Wójta Gminy J. z dnia [...] Nr [...] w sprawie powołania Komisji Konkursowej do przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Nr[...] w S. Stanowisko to jako prawidłowe podzielił tut. Sąd w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. IV SA/Gl 1333/13 oddalającym skargę Gminy J. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] który następnie został utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2014 r. o sygn. akt I OSK 1599/14, oddalającym skargę kasacyjną Wójta Gminy J. Fakt prawomocności tego wyroku oznacza obowiązek podporządkowania się dokonanej w nim przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny prawnej zarządzenia nr [...] z dnia [...] Skoro, zatem nie został przeprowadzony konkurs, to powierzenie stanowiska nastąpiło z rażącym (istotnym) naruszeniem prawa w świetle jednoznacznego brzmienia art. 36a ust. 4 u.s.o. Zarządzenie wydane na podstawie zarządzenia uznanego za nieważne, lub też bezpośrednio z nim powiązane, również uznane powinno być za nieważne, a tym samym prawnie bezskuteczne. Nieważność ex tunc (łac. "od wtedy"), to nieważność czynności prawnej od momentu jej dokonania, wskutek czego nie wywołuje ona żadnych skutków, a te, które powstały, muszą zostać unieważnione. Reasumując należało stwierdzić, że nie spełnia przesłanek określonych w art. 36a ust. 4 u.s.o. kandydat, któremu powierzono stanowisko dyrektora w sytuacji, gdy do konkursu nie zgłosił się żaden kandydat, czy, jak ma to miejsce w sprawie, kandydata takiego w wyniku konkursu nie wyłoniono, jeżeli taki konkurs nie został przeprowadzony. Brak de facto komisji konkursowej skutkuje brakiem podstaw do przeprowadzenia konkursu. Wada taka nie może skutkować w dalszej konsekwencji konwalidacją wadliwego wyboru kandydata, dokonanego wbrew przepisom prawa. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że na podstawie art. 36a ust. 4 u.s.o. może być wobec takiego kandydata podjęta czynność powierzenia mu stanowiska dyrektora. Podjęcie zaskarżonego zarządzenia w oparciu o art. 36a ust. 4 u.s.o. nastąpiło zatem bez podstawy prawnej, stąd też skarga organu nadzoru jest w pełni uzasadniona. Stanowisko zbieżne z zaprezentowanym wyraził tut. Sąd w wyrokach: z dnia 21 stycznia 2010 r. o sygn. akt IV SA/Gl 510/09 oraz z dnia 12 sierpnia 2015 r. o sygn. akt IV SA/Gl 1059/14 i IV SA/Gl 45/15 oraz z dnia 3 lutego 2016 sygn. akt IV SA/Gl 612/15 (wszystkie są dostępne w internetowej bazie orzeczeń - CBOSA). Wniesienie skargi w trybie art. 93 u.s.g. nie przewiduje obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia przez organ nadzoru i nie jest ograniczone żadnym terminem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 26 czerwca 2007 r. o sygn. akt I OSK 273/07, dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka stwierdzenia nieważności zarządzenia, o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym "nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego". Z art. 90 u.s.g. wynika, że przedłożeniu wojewodzie jako organowi nadzoru podlegają jedynie zarządzenia stanowiące przepisy porządkowe, a więc nie każde zarządzenie. Zaskarżone zarządzenie nie jest aktem prawa miejscowego (także nie jest przepisem porządkowym), ani też żaden odrębny przepis nie nakładał obowiązku przekazania go organowi nadzoru, zatem nie może mieć do niego zastosowania wyjątek określony w art. 94 ust. 1 u.s.g. Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty, Sąd, na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. w związku z 94 ust. 2 u.s.g. orzekł, jak w sentencji