III OSK 1044/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.W., S.W., T.L., M.Z. i D.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 17/25 w sprawie ze skargi M.W., S.W., T.L., M.Z. i D.Z. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 10 grudnia 2024 r., nr [...] w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną. M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na uchwałę Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 10 grudnia 2024 r. w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 22 października 2024 r. M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z., w trybie z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572; zwanej w skrócie: "k.p.a."), wystąpili do Rady Gminy [...] ze skargą na działalność Wójta Gminy [...]. Po zapoznaniu się z opinią Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1656 ze zm. - zwanej w skrócie "u.s.g."), oraz art. 228, art. 229 pkt 3, art. 231 § 1 i art. 238 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 pkt 1 i art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1135), Rada Gminy [...] 10 grudnia 2024 r. podjęła zaskarżoną uchwałę Nr [...] w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...], stwierdzając w § 1 tej uchwały, że uznaje się – w odniesieniu do części skargi dotyczącej wypowiedzi pracownika - [...] - za niewłaściwą do jej rozpatrzenia i postanowiła przekazać skargę w tej części do rozpatrzenia Wójtowi Gminy [...], natomiast w odniesieniu do części dotyczącej działalności Wójta Gminy [...] w zakresie realizacji inwestycji: "[...]" Rada Gminy [...] uznała skargę za bezzasadną. W odpowiedzi na skargę złożoną do tutejszego Sądu, reprezentujący organ Wójt Gminy [...], wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że przedmiotowa uchwała wydana została w trybie art. 238 k.p.a. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że stanowi ona, po pierwsze informację o przekazaniu skargi w części według właściwości (art. 231 § 1 k.p.a.), a w pozostałej części zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w rozumieniu art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 k.p.a. Wniesiona skarga dotyczy zatem uchwały wydanej w ramach instytucji skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII k.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski". Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. Organem właściwym do jej rozpatrzenia jest m.in. rada gminy (art. 229 pkt 3 k.p.a.). W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie jest rozstrzygana indywidualna sprawa administracyjna, a jedynie ocenia się zasadność skargi i informuje o sposobie jej załatwienia. Postępowanie skargowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, czy postanowienia, lecz zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 k.p.a.), czynnością materialno-techniczną niedającą podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2014). Nie wywołują bowiem skutków prawnych działania faktyczne ze strefy tzw. administracji oraz akty o charakterze wyłącznie informacyjnym (por. K. Klonowski, Kontrola sądowoadministracyjna innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, Przegląd Prawa Publicznego 2012, s. 52). Przepis art. 231 k.p.a., odnoszący się do tzw. trybu skargowego stanowi, że w przypadku kiedy organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Przepis ten nie przewiduje możliwości wydania przez organ jakiegokolwiek aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Również żaden inny przepis działu VIII k.p.a. nie przewiduje takiej możliwości. Oznacza to, że w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także w sprawie przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII k.p.a. nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04). Objęta skargą uchwała Rady Gminy [...] nie stanowi decyzji, postanowienia lub aktu, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do orzecznictwa sądów administracyjnych organ wskazał na stanowisko o niedopuszczalności skargi na akt (uchwałę, zarządzenie) wydany w wyniku rozpoznania tzw. skargi powszechnej, tj. skargi wnoszonej w trybie działu VIII k.p.a. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania te nie mają także formy aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.), albowiem nie dotyczą one uprawnień lub obowiązków podmiotu składającego skargę "powszechną", czyli skargę "w interesie ogólnym". Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a., pomimo specyficznej formy, wykazują cechy czynności informującej o sposobie załatwienia skargi, takiej samej jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., których nie przypisano uchwały jako prawnej formy działania. Uchwała organu samorządu terytorialnego podjęta w sprawie rozpatrzenia skargi powszechnej przybiera formę uchwały, ale nie staje się uchwałą, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Dodatkowo, w dziale VIII k.p.a. zawierającym regulacje odnoszące się do postępowania skargowego, brak jest również przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego, w tym także w sprawie uchwały podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała nie jest również aktem, ani czynnością, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akt lub czynność, o których mowa w ww. przepisie, muszą bowiem rodzić określone skutki po stronie adresata. Tymczasem załatwienie skargi przez radę gminy, nawet w formie uchwały, nie rodzi żadnych uprawnień ani obowiązków po stronie skarżącego, wynikających z przepisów prawa. Nie może być również uznana za akt prawa miejscowego lub inny akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjęty w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.). Przedmiotowa skarga na działalność Wójta nie została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skoro ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, to skargę należy uznać za niedopuszczalną. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył argumentację przemawiającą za oddaleniem skargi jako bezzasadnej. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 17/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 10 grudnia 2024 r., nr [...] w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...]: odrzucił skargę w stosunku do K.L. Orzeczenie jest prawomocne. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 17/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 10 grudnia 2024 r., nr [...] w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...]: odrzucił skargę w stosunku do skarżących M.W., S.W., T.L., M.Z. i D.Z. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wywiedli M.W., S.W., T.L., M.Z. i D.Z. zaskarżając je w całości i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu: I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a, naruszenie prawa materialnego, tj.: II.1. art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 227 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt. 3 k.p.a. w zw. z art. 18a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi wyrażające się w: 1. braku dokonania przez Sąd I instancji na etapie procedowania oraz orzekania w sprawie III SA/Gd 17/25 kumulatywnej subsumpcji wyszczególnionych w petitum zarzutu regulacji in ius, a mianowicie: A) regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, tj.: regulacji kreującej legitymację do wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji zaniechania przez Organ Gminy nakazanych prawem czynności lub niepodejmowania czynności prawnych lub faktycznych naruszających prawa osób trzecich; B) regulacji art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym , tj.: regulacji określającej, iż sprawy dotyczące dróg gminnych oraz organizacji ruchu drogowego należą do spraw objętych zakresem zadań własnych Gminy, w tym należą do spraw których realizacja mieści się w zakresie nakazanych prawem obowiązków prawnych Gminy, w tym jej Organów; C) regulacji art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawie o Samorządzie Gminnym kreującym upoważnienie prawne Rady Gminy do przyjmowania sprawozdań z działalności Wójta Gminy, w tym sprawozdań z realizacji czynności, stanowiących zdania własne Gminy oraz których realizacja należy do kompetencji Organów Gminy w szczególności: 1.2. braku dokonania przez Sąd I instancji kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym na etapie oceny charakteru prawnego wywiedzionej przez M.W., S.W., M.Z., D.Z. oraz K.L. skargi na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...], w tym na etapie oceny zakresu przedmiotowego wywiedzionej przez Skarżących kasacyjnie skargi na uchwałę Rady Gminy [...] oraz na etapie oceny intencji prawnych towarzyszących Skarżącym kasacyjnie w dacie wywiedzenia skargi na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...], skutkującego: 1.3. dokonaniem przez Sad I instancji błędnej kwalifikacji prawnej skargi skarżącego kasacyjnie wywiedzionej na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...], wyrażającej się w: A) zastosowaniu w stosunku do przedmiotowej skargi regulacji art. 227 k.p.a., w zw. z art. 229 pkt.3 k.p.a. oraz art. 18b ust.1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz dokonaniem oceny kwalifikacji charakteru prawnego skargi M.W., S.W., M.Z., D.Z. oraz K.L. na uchwałę Rady Gminy [...] przez pryzmat wyszczególnionych regulacji in ius, a w konsekwencji: 1.4 uznaniem przez Sąd I instancji w następstwie zastosowania do skargi Skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] regulacji art. 227 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. oraz art. 18b ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, iż rzeczona skarga stanowi skargę do Rady Gminy [...] na działanie Wójta Gminy [...], a więc skargę unormowana w Dziale VIII k.p.a., która nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej objętej hipoteza art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, a finalnie: 1.5. odrzuceniem skargi skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 k.p.a. jako skargi pozostającej poza zakresem kognicji Sadu, w sytuacji gdy: 1.6 kumulatywna subsumpcja regulacji art. 101 a ust.1 ustawy o Samorządzie Gminnym, oraz art. 18 ust.2 pkt.2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym do stanu zaistniałego in casu przedmiotowej sprawy, w szczególności do oceny rzeczywistego charakteru prawnego skargi wywiedzionej przez M.W., S.W., M.Z., D.Z. oraz K.L. skargi na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...], prowadzi do wniosku, iż: 1) skarga skarżących kasacyjnie w rzeczywistości nie stanowiła jak przyjął Sad I instancji skargi opartej na regulacjach art. 227 k.p.a" w zw. z art. 229 pkt.3 k.p.a oraz art. 18d ust.1 ustawy o Samorządzie Gminnej, wyłączonej spod zakresu kognicji i kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, lecz: 2) przedmiotowa skarga stanowiła: A) skargę wywiedziona przez Skarżących kasacyjnie na niewykonanie przez Radę Gminy [...] czynności przyjęcia przez Rade Gminy [...] sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]", w szczególności sprawozdania dotyczącego: * kwestii sposobu realizacji rzeczonej inwestycji, w tym kwestii wyjaśnienia czy na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji zachodzą nieprawidłowości wyrażające się w: - powstaniu istotnych niegodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na mapie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie, powodujących dla skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego * kwestii, czy w toku realizacji inwestycji doszło do niewłaściwych zachowań ze strony Urzędników Gminy [...], w szczególności [...] niewłaściwych zachowań względem mieszkańców miejscowości [...], w tym skarżących kasacyjnie, wyrażających się w sformułowaniu obraźliwego określenia pod adresem Skarżących kasacyjnie, w tym: * kwestii, czy Wójt Gminy [...] wdrożył stosowne postępowanie dyscyplinarne wobec [...] oraz zastosował przewidziane prawem sankcje przede wszystkim kary dyscyplinarne w związku z zachowaniem [...] * kwestii czy Wójt Gminy [...] w sposób prawidłowy i rzetelny umożliwił skarżącym kasacyjnie zapoznanie się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, a także wyjaśnienia przyczyn braku umożliwienia zapoznania się z rzeczona dokumentacją a więc: 1.7. kumulatywna subsumpcja regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym do stanu zaistniałego in casu przedmiotowej sprawy, w szczególności do oceny rzeczywistego charakteru prawnego skargi wywiedzionej przez M.W., S.W., M.Z., D.Z. oraz K.L. skargi na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] prowadzi do wniosku, iż skarga Skarżących kasacyjnie stanowiła w rzeczywistości skargę na niewykonanie przez Radę Gminy czynności nakazanej prawem, w tym należącej do wyłącznej kompetencji Rady Gminy określonej na kanwie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym. a finalnie: A) skargę, której cause prawna stanowi regulacja art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz w konsekwencji: B) skargę objęta hipoteza art. 101a ust.1 ustawy o Samorządzie Gminnym , objęta kognicją Sadów administracyjnych, a ponadto: 1.8. kumulatywna subsumpcja regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym do stanu zaistniałego in casu przedmiotowej sprawy, ujawnia, iż przedmiotowa skarga stanowiła również skargę na podjęcie przez Radę Gminy [...] czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa skarżących kasacyjnie, w szczególności: A) czynności nierzetelnego rozpoznania przez Radę Gminy [...] zastrzeżeń zgłoszonych przez Skarżących kasacyjnie w odniesieniu do sposobu realizacji przez Wójta Gminy [...] inwestycji drogowej "[...]", w szczególności zastrzeżeń dotyczących realizacji rzeczonej inwestycji, w tym w szczególności: - zastrzeżeń odnoszących się do powstania istotnych niedogodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - zastrzeżeń dotyczących braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na mapie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - zastrzeżeń dotyczących wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie, powodujących dla skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego, B) czynności zaniechania zapoznania się przez Rade Gminy [...], na etapie poprzedzających przyjęcie uchwały nr [...] z całokształtem dokumentacji przedłożonej przez skarżących kasacyjnie, w tym czynności uniemożliwienia przedłożenia przez skarżących kasacyjnie stosownych dokumentów potwierdzających zastrzeżenia skarżących kasacyjnie (przede wszystkim uniemożliwienia przedłożenia rzeczonych dokumentów na posiedzeniu Komisji) C) czynności uniemożliwienia skarżącym kasacyjnie przez Radę Gminy uzupełnienia pod względem argumentacji skargi na działanie Wójta Gminy [...] a także: D) czynności zaniechania realizacji przez Radę Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem skarżących kasacyjnie) sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]", w tym zażądania przedłożenia przez Wójta Gminy [...] stosownych dokumentów w postaci: - projektu zagospodarowania wraz z projektem budowlanym w/w inwestycji, - ewentualnych projektów zamiennych oraz dokumentacji powykonawczej, - dokumentacji związanej z wnioskiem o dopuszczenie do użytkowania w/w inwestycji, - dokumentacji obrazującej poniesione dotychczas koszty, jak również dokumentację obrazującą koszty planowane, a więc zaniechania czynności nakazanej prawem, w tym należącej do wyłącznej kompetencji Rady Gminy, której cause prawna stanowi regulacja art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym które to czynności naruszały prawo Skarżących kasacyjnie do rzetelnego wyjaśnienia sprawy oraz uzyskania ochrony prawnej przed ujemnymi skutkami związanymi z realizacją inwestycji drogowej w sposób naruszający prawo, a w rezultacie: 1.9 w świetle kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym do stanu zaistniałego in casu przedmiotowej sprawy, w szczególności do oceny rzeczywistego charakteru prawnego skargi wywiedzionej przez Skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...]: A) skarga skarżących kasacyjnie stanowiła w opozycji do stanowiska ocennego Sądu I instancji skargę objęta zakresem hipotezy art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminny, a wiec skargę, której kontrola merytoryczna objęta jest zakresem kognicji Sadu, a finalnie: 1.10 w świetle kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym, zastosowana przez Sąd I instancji instytucja odrzucenia skargi skarżących kasacyjnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi oraz wydane przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie w materii odrzucenia skargi mają charakter contra legem, oraz 1.11 w świetle kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym zachodzi podstawa do uchylenia wyroku Sadu I instancji w następstwie przeprowadzonej kontroli kasacyjnej. 2. naruszenie art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. art. 11a pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych oraz art. 227 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 18a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art 58 § 1 pkt 1, w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrażające się w: 2.1 braku dokonania przez Sąd I instancji na etapie procedowania oraz orzekania w sprawie III SA/Gd 17/25 kumulatywnej subsumpcji wyszczególnionych w petitum zarzutu regulacji in ius, a mianowicie: A) regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, tj.: regulacji kreującej legitymacje do wywiedzenia skargi do sadu administracyjnego w sytuacji zaniechania przez Organ Gminy, w tym także Wójta Gminy nakazanych prawem czynności, lub przez podejmowanie czynności prawnych lub faktycznych naruszających prawa osób trzecich B) regulacji art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, nakładających na Gminę, w tym Wójta Gminy jako Organ wykonawczy obowiązków w zakresie zarządu drogami gminnymi, w tym obowiązku w zakresie dbania o prawidłowy stan dróg, w tym realizacji inwestycji związanych z budowa oraz przebudową dróg gminnych zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi, w tym zgodnie z przewidzianymi rozwiązaniami technicznymi, w tym realizacji inwestycji drogowych przy uwzględnieniu zasad i parametrów wynikających z norm techniczno-budowlanych szczególności: 2.2 braku dokonania przez Sąd I instancji kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych na etapie oceny charakteru prawnego wywiedzionej przez Skarżących kasacyjnie skargi na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...], w tym na etapie oceny zakresu przedmiotowego wywiedzionej przez Skarżącego kasacyjnie skargi na uchwałę Rady Gminy [...] oraz na etapie oceny intencji prawnych towarzyszących Skarżącym kasacyjnie na etapie wywiedzenia skargi na uchwałę Rady Gminy [...], skutkującego: 2.3 dokonaniem przez Sąd I instancji błędnej kwalifikacji prawnej skargi Skarżących kasacyjnie wywiedzionej na uchwałę Rady Gminy [...], wyrażającej się w: A) zastosowaniu w stosunku do przedmiotowej skargi regulacji art. 227 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. oraz art. 18b ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz dokonaniem oceny kwalifikacji charakteru prawnego skargi Skarżącej kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] przez pryzmat wyszczególnionych regulacji in ius, a w konsekwencji: 2.4 uznaniem przez Sad I instancji w następstwie zastosowania do skargi Skarżących kasacyjnie regulacji art, 227 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. oraz art 18b ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, iż rzeczona skarga stanowi skargę do Rady Gminy [...] na działanie Wójta Gminy [...], a więc skargę unormowana w Dziale VIII k.p.a., która nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej objętej hipoteza art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a finalnie: 2.6 odrzuceniem skargi Skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 k.p.a. jako skargi pozostającej poza zakresem kognicji Sadu, w sytuacji gdy: 2.7 kumulatywna subsumcja regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych w szczególności do oceny rzeczywistego charakteru prawnego skargi wywiedzionej przez Skarżącej kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] prowadzi do wniosku, iż: A) skarga Skarżących kasacyjnie stanowiła (oprócz skargi na niewykonywanie przez Rade Gminy [...] czynności zaniechania realizacji przez Rade Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem Skarżącego kasacyjnie sprawozdania Wójta Gminy [...] realizacji inwestycji drogowej pn. [...]) ,także skargę Skarżących kasacyjnie na realizację przez Wójta Gminy [...] stosownych czynności faktycznych i prawnych związanych z realizacją inwestycji drogowej "[...]", a więc czynności mieszczących się w zakresie prawnych obowiązków i kompetencji Wójta Gminy przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w sposób naruszający prawa Skarżących kasacyjnie w szczególności: * Czynności naruszających możliwość Skarżących kasacyjnie w zakresie niezakłóconego wyjazdu i dojazdu z nieruchomości objętych własnością Skarżących kasacyjnie na realizowaną drogę gminna w miejscowości [...] oraz bezpiecznego, niezakłóconego korzystania z rzeczonej drogi, w związku ze zwiększonym pochyleniem wjazdu na skrzyżowanie, a finalnie: 2.8 w świetle kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych do stanu zaistniałego in casu przedmiotowej sprawy, w szczególności do oceny rzeczywistego charakteru prawnego skargi wywiedzionej przez Skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...], zachodziły podstawy do rozważenia zakwalifikowania skargi Skarżących (obok skargi na niewykonanie przez Rade Gminy [...] czynności nakazanych prawem oraz podjęcia czynności prawnych i faktycznych w sposób naruszający prawa osób trzecich), również jako skargi na realizację przez Wójta Gminy [...] nakazanych prawem czynności w sposób naruszający prawa Skarżących kasacyjnie a finalnie jako skarga objęta zakresem kognicji Sądu administracyjnego zgodnie z dyspozycją art 101a ustawy o Samorządzie Gminnym a finalnie: 2.9 w świetle kumulatywnej subsumpcji regulacji art 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 59 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, zastosowana przez Sąd I instancji instytucja odrzucenia skargi Skarżących kasacyjnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wydane przez Sad I instancji rozstrzygnięcie w materii odrzucenia skarci mają charakter contra legem, a także zachodzi podstawa do uchylenia wyroku Sadu I instancji w następstwie przeprowadzonej kontroli kasacyjnej. II.2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy (w szczególności na treść i kierunek wydanego w sprawie III SA/Gd 15/25 rozstrzygnięcia w materii odrzucenia skargi Skarżącego kasacyjnie) wyrażające się w: 1. naruszeniu art. 54 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, wyrażające się w: 1.1 wydaniu przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia w materii odrzucenia skargi Skarżących kasacyjnie w tym w szczególności: A) sformułowaniu przez Sad I instancji oceny dotyczącej charakteru i zakresu przedmiotowego skargi Skarżących kasacyjnie na uchwałę Rady Gminy [...] w tym oceny, iż rzeczona skarga stanowi skargę wywiedzioną w trybie art. 227 k.p.a., w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 18b ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym , a więc skargę nie objętą zakresem kontroli sądowoadministracyjnej w oparciu o niekompletna dokumentację Rady Gminy [...] w tym w szczególności w oparciu o dokumentację Rady Gminy [...] nie zawierającej istotnych dokumentów, które Skarżący kasacyjnie zamierzali uprzednio przedłożyć, a na których to dokumentów przedłożenie Skarżący kasacyjnie nie uzyskali uprzedniej zgody, w szczególności dokumentów potwierdzających rzeczywisty charakter skargi Skarżących kasacyjnie, przede wszystkim ujawniających, iż: A) skarga Skarżących kasacyjnie w rzeczywistości stanowiła skargę wywiedziona przez Skarżących kasacyjnie na niewykonanie przez Rade Gminy [...] czynności przyjęcia przez Radę Gminy [...] sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]" w szczególności sprawozdania dotyczącego: * kwestii sposobu realizacji rzeczonej inwestycji, w tym kwestii, wyjaśnienia czy na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji zachodzą nieprawidłowości wyrażające się w: - powstaniu istotnych niegodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na mapie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie, powodujących dla Skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego * kwestii, czy w toku realizacji inwestycji doszło do niewłaściwych zachowań ze strony Urzędników Gminy [...], w szczególności [...] niewłaściwych zachowań względem mieszkańców miejscowości [...], w tym Skarżących kasacyjnie, wyrażających się w sformułowaniu obraźliwego określenia pod adresem Skarżących kasacyjnie, w tym: * kwestii, czy Wójt Gminy [...] wdrożył stosowne postępowanie dyscyplinarne wobec [...] oraz zastosował przewidziane prawem sankcje przede wszystkim kary dyscyplinarne w związku z zachowaniem [...] * kwestii czy Wójt Gminy [...] w sposób prawidłowy i rzetelny umożliwił Skarżącym kasacyjnie zapoznanie się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, a także wyjaśnienia przyczyn braku umożliwienia zapoznania się z rzeczona dokumentacją a więc potwierdzających, iż: B) skarga Skarżących kasacyjnie stanowiła w rzeczywistości skargę na niewykonanie przez Radę Gminy czynności nakazanej prawem, w tym należącej do wyłącznej kompetencji Rady Gminy określonej na kanwie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym, a wiec skargę objętą zgodnie z dyspozycją art. 101a ustawy o Samorządzie Gminnym zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, a ponadto potwierdzających, iż: C) skarga Skarżących kasacyjnie stanowiła także skargę na podjęcie przez Rade Gminy [...] czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa Skarżących kasacyjnie, w szczególności: * czynności nierzetelnego rozpoznania przez Rade Gminy [...] zastrzeżeń zgłoszonych przez Skarżących kasacyjnie w odniesieniu do sposobu realizacji przez Wójta Gminy [...] inwestycji drogowej "[...]", w szczególności zastrzeżeń dotyczących realizacji rzeczonej inwestycji, w tym w szczególności: - zastrzeżeń odnoszących się do powstania istotnych niedogodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - zastrzeżeń dotyczących braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na mapie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - zastrzeżeń dotyczących wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie, powodujących dla Skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego, * czynności zaniechania zapoznania się przez Rade Gminy [...], na etapie poprzedzających przyjęcie uchwały nr [...] z całokształtem dokumentacji przedłożonej przez Skarżących kasacyjnie, w tym czynności uniemożliwienia przedłożenia przez Skarżących kasacyjnie stosownych dokumentów potwierdzających zastrzeżenia Skarżących kasacyjnie (przede wszystkim uniemożliwienia przedłożenia rzeczonych dokumentów na posiedzeniu Komisji) * czynności uniemożliwienia Skarżącym kasacyjnie przez Radę Gminy uzupełnienia pod względem argumentacji skargi na działanie Wójta Gminy [...] a także: * czynności zaniechania realizacji przez Rade Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem Skarżących kasacyjnie) sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]", w tym zażądania przedłożenia przez Wójta Gminy [...] stosownych dokumentów w postaci: - projektu zagospodarowania wraz z projektem budowlanym ww. inwestycji, - ewentualnych projektów zamiennych oraz dokumentacji powykonawczej, - dokumentacji związanej z wnioskiem o dopuszczenie do użytkowania ww. inwestycji, - dokumentacji obrazującej poniesione dotychczas koszty, jak również dokumentację obrazująca koszty planowane. a więc zaniechania czynności nakazanej prawem, w tym należącej do wyłącznej kompetencji Rady Gminy, której cause prawna stanowi regulacja art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym które to czynności naruszały prawo Skarżących kasacyjnie do rzetelnego wyjaśnienia sprawy oraz uzyskania ochrony prawnej przed ujemnymi skutkami związanymi z realizacją inwestycji drogowej w sposób naruszający prawo, oraz, iż: D) skarga Skarżących kasacyjnie stanowiła oprócz skargi na niewykonywanie przez Rade Gminy [...] czynności zaniechania realizacji przez Rade Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem Skarżącego kasacyjnie sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. [...]) także skargę Skarżących kasacyjnie na realizację przez Wójta Gminy [...] stosownych czynności faktycznych i prawnych związanych z realizacją inwestycji drogowej "[...]", a więc czynności mieszczących się w zakresie prawnych obowiązków i kompetencji Wójta Gminy przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w sposób naruszający prawa Skarżących kasacyjnie w szczególności: * czynności naruszających możliwość Skarżących kasacyjnie w zakresie niezakłóconego wyjazdu i dojazdu z nieruchomości objętych własnością Skarżących kasacyjnie na realizowaną drogę gminną w miejscowości [...] oraz bezpiecznego, niezakłóconego korzystania z rzeczonej drogi, w związku ze zwiększonym pochyleniem wjazdu na skrzyżowanie, a w konsekwencji: 1.2 wydaniem przez Sad I instancji rozstrzygnięcia w materii odrzucenia skargi Skarżących kasacyjnie na wybiórczego, materiału dowodowego nie odzwierciedlającego rzeczywistej istoty skargi Skarżących kasacyjnie, w tym nie ujawniającym okoliczności, iż rzeczona skarga stanowiła w rzeczywistości skargę, która ze względu na jej istotę i materię podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a która to sytuacja tożsama jest: 1.3 wydaniem przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia w materii odrzucenia skargi Skarżącego kasacyjnie w sytuacji naruszenia regulacji in procedendo w postaci regulacji art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, determinującą błędne zastosowanie instytucji statuowanej na kanwie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Wskazując na powyższe zarzuty kasacyjne skarżący wnieśli o: III.1. uchylenie w całości objętego zaskarżeniem Postanowienia Sadu I instancji w sprawie IIISA/Gd 16/25 o odrzuceniu skargi i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania, celem: 1) ponownego zbadania sprawy, w tym ponownego poddania analizie rzeczywistego charakteru prawnego i ratio złożonej przez Skarżących kasacyjnie skargi, w tym ponownego szczegółowego zbadania charakteru rzeczonej skargi przy uwzględnieniu kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2, w zw. z art. 11a ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art. 18b ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym oraz kumulatywnej subsumpcji regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w tym w szczególności: 2) w tym ponownego zbadania w następstwie kumulatywnej subsumpcji wyszczególnionych regulacji in ius: 1) czy skarga Skarżących kasacyjnie nie stanowiła w rzeczywistości skargi wywiedzionej przez Skarżących kasacyjnie na niewykonanie przez Rade Gminy [...] czynności przyjęcia przez Rade Gminy [...] sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. na niewykonanie przez Rade Gminy [...] czynności przyjęcia przez Rade Gminy [...] sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]", w szczególności sprawozdania dotyczącego: * kwestii sposobu realizacji rzeczonej inwestycji, w tym kwestii, wyjaśnienia czy na etanie realizacji przedmiotowej inwestycji zachodzą nieprawidłowości wyrażające się w: - powstaniu istotnych niegodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na mapie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie powodujących dla Skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego * kwestii, czy w toku realizacji inwestycji doszło do niewłaściwych zachowań ze strony Urzędników Gminy [...], w szczególności [...] niewłaściwych zachowań względem mieszkańców miejscowości [...], w tym Skarżących kasacyjnie, wyrażających się w sformułowaniu obraźliwego określenia pod adresem Skarżących kasacyjnie, w tym:  * kwestii, czy Wójt Gminy [...] wdrożył stosowne postępowanie dyscyplinarne wobec [...] oraz zastosował przewidziane prawem sankcje przede wszystkim kary dyscyplinarne w związku z zachowaniem [...] * kwestii czy Wójt Gminy [...] w sposób prawidłowy i rzetelny umożliwił Skarżącym kasacyjnie zapoznanie się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, a także wyjaśnienia przyczyn braku umożliwienia zapoznania się z rzeczona dokumentacją a ponadto: 2) czy przedmiotowa skarga stanowiła również skargę na podjęcie przez Rade Gminy [...] czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa Skarżącego kasacyjnie, w szczególności: czynności nierzetelnego rozpoznania przez Rade Gminy [...] zastrzeżeń zgłoszonych przez Skarżących kasacyjnie w odniesieniu do sposobu realizacji przez Wójta Gminy [...] inwestycji drogowej "[...]", w szczególności zastrzeżeń dotyczących realizacji rzeczonej inwestycji, w tym w szczególności: - zastrzeżeń odnoszących się do powstania istotnych niedogodności w komunikacji związanych z przyjętymi na etapie realizacji wyszczególnionej inwestycji drogowej rozwiązaniami - zastrzeżeń dotyczących braku uwzględnienia na etapie projektowania drogi gminnej w miejscowości [...] oraz uwzględnienia na manie geodezyjnej powykonawczej budynków mieszkalnych na działkach nr [...] oraz [...] - zastrzeżeń dotyczących wprowadzenia zmian w projekcie wykonawczym, przewidujących zwiększenie pochylenia wjazdu na skrzyżowanie, powodujących dla Skarżących kasacyjnie znaczące utrudnienie w zakresie korzystania z drogi gminnej w miejscowości [...], w tym powodującego sytuację, iż korzystanie z rzeczonej drogi nie będzie miało charakteru bezpiecznego i niezakłóconego, a E) braku zapoznania się przez Radę Gminy na etapie poprzedzających przyjęcie uchwały nr [...] z całokształtem dokumentacji przedłożonej przez Skarżących kasacyjnie, w tym uniemożliwienie przedłożenia przez Skarżących kasacyjnie przedmiotowych stosownych dokumentów potwierdzających zastrzeżenia Skarżących kasacyjnie (przede wszystkim uniemożliwienia przedłożenia rzeczonych dokumentów na posiedzeniu Komisji) F) uniemożliwienia Skarżącym kasacyjnie uzupełnienia pod względem argumentacji skargi na działanie Wójta Gminy [...] a także: G) czynności zaniechania realizacji przez Rade Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem Skarżących kasacyjnie) sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. "[...]", w tym zażądania przedłożenia przez Wójta Gminy [...] stosownych dokumentów w postaci: - projektu zagospodarowania wraz z projektem budowlanym ww. inwestycji, - ewentualnych projektów zamiennych oraz dokumentacji powykonawczej, - dokumentacji związanej z wnioskiem o dopuszczenie do użytkowania ww. inwestycji, - dokumentacji obrazującej poniesione dotychczas koszty, jak również dokumentację obrazująca koszty planowane. a więc zaniechania czynności nakazanej prawem, w tym należącej do wyłącznej kompetencji Rady Gminy, której cause prawna stanowi regulacja art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w zw. z art 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawy o Samorządzie Gminnym które to czynności naruszały prawo Skarżących kasacyjnie do rzetelnego wyjaśnienia sprawy oraz uzyskania ochrony prawnej przed ujemnymi skutkami związanymi z realizacja inwestycji drogowej w sposób naruszający prawo, a ponadto: 3) czy skarga Skarżących kasacyjnie nie stanowiła oprócz skargi na niewykonywanie przez Radę Gminy [...] czynności zaniechania realizacji przez Radę Gminy [...] przyjęcia (zgodnie z wnioskiem Skarżącego kasacyjnie sprawozdania Wójta Gminy [...] z realizacji inwestycji drogowej pn. [...]), także skargi Skarżących kasacyjnie na realizację przez Wójta Gminy [...] stosownych czynności faktycznych i prawnych związanych z realizacją inwestycji drogowej "[...]" a więc czynności mieszczących się w zakresie prawnych obowiązków i kompetencji Wójta Gminy przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym w sposób naruszający prawa Skarżących kasacyjnie w szczególności: *Czynności naruszających możliwość Skarżących kasacyjnie w zakresie niezakłóconego wyjazdu i dojazdu z nieruchomości objętych własnością Skarżących kasacyjnie na realizowaną drogę gminną w miejscowości [...] oraz bezpiecznego, niezakłóconego korzystania z rzeczonej drogi, w związku ze zwiększonym pochyleniem wjazdu na skrzyżowanie, III.2 ponadto Skarżący kasacyjnie wnosi o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych IV. ponadto Skarżący kasacyjnie w razie uznania przez Sąd I instancji, iż podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, wnosi o uchylenie przez Sąd I instancji w ramach instytucji autokontroli statuowanej na kanwie art. 179a ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w całości Postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi oraz ponowne rozpoznanie sprawy, a także wydanie postanowienia o zwrocie na rzecz Skarżącego kasacyjnie kosztów postępowania kasacyjnie, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w przedmiotowym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie jej w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia odrzucającego skargę. Stosownie zaś do treści art. 181 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku wydaje wyrok, a rozpoznając skargę kasacyjną od postanowienia - wydaje postanowienie. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez zakres zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz podniesione i poddane konkretyzacji podstawy kasacyjne. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe ustawowe podstawy kasacyjne wymagają od skarżącego kasacyjnie konkretyzacji poprzez sformułowanie tzw. zarzutów kasacyjnych. Oznacza to, że jeżeli – tak jak w rozpoznawanej sprawie – nie zachodzi nieważność postępowania zakres postępowania kasacyjnego wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Jak już wyżej wskazano z przytoczonych przepisów wynika, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Dalej, wskazać należy, że zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie określony został zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny mógł w niniejszej sprawie zrezygnować z przedstawienia pełnej relacji co do przebiegu sprawy i sprowadzić swoją dalszą wypowiedź już tylko do rozważań mających na celu ocenę zarzutów postawionych wobec wyroku Sądu pierwszej instancji (por. np. wyrok NSA z 24 stycznia 2023 r. sygn. akt II OSK 1511/22, CBOSA). W rozpatrywanej sprawie skarżący kasacyjnie oparł skargę kasacyjną, wskazując obie podstawy – naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., II GSK 819/11, LEX nr 1217424; wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., II FSK 1842/08, LEX nr 596025; wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2014 r., II GSK 402/13, LEX nr 1488113; wyrok NSA z dnia 17 lutego 2023 r., II GSK 1458/19; wyrok NSA z dnia 1 marca 2023 r., I FSK 375/20). Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego. Wskazać należy, że dla uznania za usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie wystarcza samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący kasacyjnie wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 2469/22, Legalis). Dalej, o skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania nie decyduje każde uchybienie przepisów postępowania, lecz tylko i wyłącznie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. W konsekwencji, dla spełnienia wymogu z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie wystarczy przytoczenie w petitum skargi kasacyjnej formuły o naruszeniu przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Trzeba zatem wskazać indywidualne uzasadnienie dla każdego zarzutu formułowanego wobec każdego z tych przepisów, który w ocenie skarżącego kasacyjnie naruszył Sąd pierwszej instancji. Ponadto w treści samego zarzutu – niezależnie od obowiązku wyjaśnienia zajętego stanowiska w uzasadnieniu skargi kasacyjnej – konieczne jest wskazanie, na czym polegało naruszenie konkretnego przepisu, oraz przedstawienie prawidłowej – w ocenie autora skargi kasacyjnej – wersji wykładni lub zastosowania danego przepisu, a także określenie wpływu zarzucanego naruszenia na treść rozstrzygnięcia (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2024 r., II GSK 666/24, Legalis). Na wstępie, z uwagi na sposób zredagowania przez skarżącego zarzutów kasacyjnych, wskazać należy, że skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym wysoce sformalizowanym, gdyż sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Z tego też względu sporządzenie tego środka odwoławczego zostało obarczone przez ustawodawcę obowiązkiem sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach należy stwierdzić, iż nie została ona oparta na usprawiedliwionych podstawach. Konstrukcja zarzutów sformułowanych przez skarżącą kasacyjnie umożliwia ich łączne rozpoznanie, bowiem ich istota sprowadza się do próby zakwestionowania merytorycznego stanowiska Sądu I instancji leżącego u podstaw konkluzji o niedopuszczalności skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. wywiedzionej na podstawie przepisów Badanie dopuszczalności rozpoznania wniesionej do sądu administracyjnego skargi jest dokonywane w oparciu o przepisy p.p.s.a. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określono w art. 3 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023. Poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach enumeratywnie przez ustawę wymienionych. Innymi słowy, skarga wniesiona na akt lub czynność, które nie zostały wymienione w wymienionym katalogu podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zainicjowana taką skargą sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynili uchwałę Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 10 grudnia 2024 r. w sprawie przekazania skargi według właściwości oraz rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...]. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 u.s.g. W uchwale, w odniesieniu do części dotyczącej wypowiedzi pracownika [...] Rada Gminy [...] uznała się za niewłaściwą do jej rozpatrzenia i postanowiła przekazać skargę w tej części do rozpatrzenia Wójtowi Gminy [...], natomiast w odniesieniu do części dotyczącej działalności Wójta Gminy [...] w zakresie realizacji inwestycji: "[...]" Rada uznała skargę za bezzasadną. Mając to na uwadze należy wskazać, że zaskarżona uchwała nie należy do aktów bądź czynności określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Została bowiem podjęta na skutek wniesionej skargi w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII k.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi, stosownie do treści art. 227 k.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). Uproszczenie postępowania skargowego wyraża się w tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego (wnioskodawcy), a tylko zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Na działanie administracji publicznej w sprawach skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wydanie 16, Warszawa 2019, s. 1072, teza 6). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII k.p.a. Postępowanie skargowo-wnioskowe, uregulowane w Dziale VIII k.p.a., ma bowiem charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów Działu II k.p.a., ponieważ - w odróżnieniu od postępowania administracyjnego - postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb ten (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego (zob. w tej materii m.in. postanowienia NSA: z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3045/15 oraz z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3207/17). Pomimo zatem tego, że skarga M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. z dnia 22 października 2024 r. "do Rady Gminy [...] na działalność Wójta Gminy [...]" została rozpatrzona przez Radę Gminy w [...] w formie uchwały, to w żadnym wypadku nie może to automatycznie skutkować uznaniem, że zaskarżona uchwała stanowi akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 u.s.g. Zauważyć należy, że organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego), jednak uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a., mimo specyficznej formy, wykazują cechy czynności informującej o sposobie załatwienia skargi, takiej samej jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym nie przypisano uchwały jako prawnej formy działania (zob. postanowienie NSA z 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2760/17). Innymi słowy, istotną dla wyniku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego okolicznością nie jest to w jakiej formie podjęto dany (zaskarżony) akt ale to, że zaskarżona uchwała zapadła w trybie skargowym. Należy podkreślić, chwała lub inny akt właściwego organu załatwiające skargę powszechną nie są aktami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu wskazanych przepisów, bowiem nie rozstrzygają w sposób władczy o prawach lub obowiązkach skarżącego, mających podstawę w normie prawa materialnego. Akty te są rodzajem aktów informujących, a nie władczych. Stąd też zaskarżonej w sprawie uchwały Rady Gminy [...] nie można zakwalifikować jako aktu z art. 3 § 2 pkt 5, czy pkt 6 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że omawiane akty informacyjne nie są przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Innymi słowy, istotną okolicznością z punktu widzenia możliwości wdrożenia postępowania sądowoadministracyjnego nie jest to w jakiej formie podjęto dany akt, ale to, że zaskarżona uchwała Rady Gminy [...] - zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. - zapadła w trybie skargowym, co nie daje możliwości objęcia jej kontrolą sądu administracyjnego. Uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego w sprawach skarg z Działu VIII k.p.a. nie są sprawami z zakresu administracji publicznej (por. postanowienia: WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Go 37/10; WSA w Gliwicach z 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1206/17 oraz WSA w Warszawie z 11 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 136/18). Tak więc Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, przytoczoną argumentację i przywołane poglądy prawne. Zarzuty skargi kasacyjne zarówno te odnoszące się do naruszenia prawa materialnego jak i prawa procesowego, które się powielają, próbując podważyć rozstrzygnięcie sądu wojewódzkiego przenoszą spór na grunt postępowań zastrzeżonych do kompetencji organów nadzoru budowlanego i ewentualnie architektoniczno-budowlanych, celem wykazania nieprawidłowości wykonania prac budowlanych i związanej z tą realizacją działalności Wójta Gminy [...] w zakresie wykonania inwestycji: "[...]", którą to skargę Rada uznała za bezzasadną. Niezależnie od tego jakie dokumenty zostałyby pozyskane przez skarżących z urzędu dla zbadania prawidłowości bądź nie wykonanej inwestycji, to zarówno organy gminy, w których kompetencji nie leży rozstrzyganie takich spraw, ani wnioski skarżących w tym zakresie nie mogą doprowadzić do wydania wiążącego rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Przypisywanie natomiast pewnych intencji pismom skarżących, które winny skłonić organny do zastosowania regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o Samorządzie Gminnym, tj.: regulacji kreującej legitymację do wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji zaniechania przez Organ Gminy nakazanych prawem czynności lub niepodejmowania czynności prawnych lub faktycznych naruszających prawa osób trzecich, czy też regulacji art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o Samorządzie Gminnym , tj.: regulacji określającej, iż sprawy dotyczące dróg gminnych oraz organizacji ruchu drogowego należą do spraw objętych zakresem zadań własnych Gminy, w tym należą do spraw których realizacja mieści się w zakresie nakazanych prawem obowiązków prawnych Gminy, w tym jej Organów oraz regulacji art. 18 ust. 2 pkt 2 zdanie 2 ustawie o Samorządzie Gminnym kreującym upoważnienie prawne Rady Gminy do przyjmowania sprawozdań z działalności Wójta Gminy, w tym sprawozdań z realizacji czynności, stanowiących zdania własne Gminy oraz których realizacja należy do kompetencji Organów Gminy, jest zbyt daleko idącą i nieuzasadnioną interpretacją przepisów prawa. W sprawie powstaje zasadnicze pytanie jakich skutków oczekiwali skarżący wywodząc zarzuty skargi kasacyjnej te procesowe jak i skierowane do prawa materialnego. Działalność Wójta Gminy [...] w zakresie realizacji inwestycji drogowej i jej ewentualne ustalenie nie sposób przełożyć w tym postępowaniu będącym skargą powszechną wywiedzioną na podstawie Działu VIII k.p.a. Skargi i wnioski na wykonanie inwestycji drogowej. Zarzuty skargi opisują hipotetyczne, ewentualne i przyszłe ustalenia, które mogłyby bądź maja doprowadzić do ustalenia roli Wójta przy tej inwestycji, co i tak nie zmienia możliwości skutecznego zaskarżenia do sadu administracyjnego i prowadzenia postepowania na podstawie skargi skierowanej – wywiedzionej na podstawie art. 227 k.p.a. Nadto skarga skonstruowana jest w taki sposób, że przytacza różne kompetencje organów gminy wynikające z ustawy, których nikt nie kwestionuje, wiążąc je z powinnościami, których oczekują skarżący, w możliwie najszerszym zakresie, a które winny być przedmiotem pogłębionej analizy po złożeniu pisma przez skarżących z 22 października 2024 roku aby właściwie odczytać intencje wnoszących to pismo. Ani z treści tego pisma ani z treści skargi nie sposób wywieść też intencji jakie przyświecały skarżącym ich oczekiwań, które stały się podstawą zarzutów skargi kasacyjnej. Wszystko natomiast koncentruje się w sprawie do kwestionowania inwestycji drogowej i niezakłóconego wyjazdu i dojazdu z nieruchomości objętych własnością Skarżących. Również zupełnie bez jakiegokolwiek znaczenia w sprawie pozostają zarzuty skargi kasacyjnej skierowane do niewłaściwej, aroganckiej, niegrzecznej wypowiedzi pracownika [...] i oczekiwania co do stosowania kar dyscyplinarnych dla podwładnego Wójta. Ta sprawa została przekazana kwestionowaną uchwałą z 10 października 2024 roku Wójtowi i jej dalszy tok nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Istota sprawy sprowadza się udzielenia odpowiedzi, czy zaskarżona uchwała, czynność z 10 października 2024 roku podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 u.s.g. Rady Gminy [...] mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a Udzielenie negatywnej odpowiedzi stanowi o bezzasadności skargi, czemu już dał wyraz swym rozstrzygnięciem Sąd I instancji oraz o nieskuteczności zarzutów skargi kasacyjnej, niezależnie od tego jak będą one rozbudowane i jakie hipotetyczne ewentualne i potencjalne rozwiązania przewidują i oczekują przy ponownym rozpoznaniu sprawy skarżący. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.