I SA/Bk 283/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Marcin Kojło, , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2025 r. sprawy ze skargi T. N. i Z. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 3 czerwca 2024 r. nr 2001-IEE.7192.58.2024 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną dotyczącą obwieszczenia o trzeciej licytacji nieruchomości oddala skargę. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku Z. i T. N. (dalej jako: "skarżący") w celu wyegzekwowania zaległości podatkowych zawiadomieniem z: - 10 października 2016 r., nr 2004-EA.511.1.44.2016, zajął nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg wieczystych prowadzi kw. nr [...], - 11 października 2017 r., nr 2004-SEE.711.36.2017.10, zajął nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi kw. nr [...]. Organ egzekucyjny z uwagi na nieuregulowanie należności objętych ww. zawiadomieniami, przystąpił do opisu i oszacowania wartości ww. nieruchomości. Pierwszy opis i oszacowanie wartości ww. nieruchomości zakończył się protokołem opisu i oszacowania wartości nieruchomości z 12 czerwca 2019 r., sporządzonym w oparciu o operat szacunkowy z 3 czerwca 2019 r. W związku z dostrzeżonymi nieścisłościami w operacie szacunkowym oraz tym, że rzeczoznawca po dokonaniu analizy stwierdził, że ceny nieruchomości mogły ulec zmianie, na zlecenie organu egzekucyjnego rzeczoznawca majątkowy 10 lutego 2023 r. (po uprzednich oględzinach nieruchomości 23 stycznia 2023 r.) ponownie sporządził operat szacunkowy określający wartość ww. nieruchomości na łączną kwotę 901.070,00 zł. W oparciu o ww. operat szacunkowy organ egzekucyjny 16 lutego 2023 r. sporządził protokół opisu i oszacowania wartości ww. nieruchomości. Następnie 1 września 2023 r. sporządzono obwieszczenie, w którym wskazano, że 7 listopada 2023 r. odbędzie się pierwsza licytacja nieruchomości, dla których Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych w Białymstoku prowadzi księgi wieczyste o numerach [...] Z uwagi na brak licytantów w pierwszej licytacji, w obwieszczeniu z 13 listopada 2023 r. poinformowano, że 19 stycznia 2024 r. odbędzie się druga licytacja ww. nieruchomości. W związku z tym, że druga licytacja również nie doszła do skutku z powodu braku licytantów, organ egzekucyjny w obwieszczeniu z 21 lutego 2024 r. wyznaczył na termin przeprowadzenia trzeciej licytacji ww. nieruchomości 24 kwietnia 2024 r. W dniu 24 kwietnia 2024 r. odbyła się trzecia licytacja ww. nieruchomości, licytant zaoferował cenę wywołania. Poborca skarbowy, informując obecnych, że po trzecim obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieścił trzykrotnie cenę zaoferowania i zamknął licytację, wymieniając licytanta, który zaoferował najwyższa cenę. Pismem z 5 marca 2024 r. skarżący wnieśli skargę na czynność dotyczącą obwieszczenia z 21 lutego 2024 r. o trzeciej licytacji ww. nieruchomości oraz o odwołanie licytacji. W ww. piśmie zarzucili dezaktualizację wyceny nieruchomości, która pochodzi z 2019 r., podczas której rzeczoznawca majątkowy "nie dokonał lustracji nieruchomości", poinformowali o modernizacji nieruchomości, zarzucili brak ustalenia podatku od towarów i usług od sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku postanowieniem z 28 marca 2024 r., nr 2004-SEE.711.241.2023.10, oddalił skargę na czynność dotyczącą obwieszczenia z 21 lutego 2024 r. o trzeciej licytacji nieruchomości. Postanowienie doręczono skarżącym 16 kwietnia 2024 r. Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z 23 kwietnia 2024 r. skarżący wnieśli zażalenie, wnioskując o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i odwołanie licytacji nieruchomości. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku postanowieniem z 3 czerwca 2024 r., nr 2001-IEE.7192.58.2024, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w sprawie spełnione zostały wymagania co do treści obwieszczenia o licytacji wynikające z art. 110w § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a."), a termin licytacji (24 kwietnia 2024 r.) miał miejsce po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanej (tj. 8 marca 2023 r.) protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości z 16 lutego 2023 r. Ww. obwieszczenie zawierało również pouczenie o prawie wniesienia do Naczelnika Drugiego US w Białymstoku skargi na czynność dotyczącą obwieszczenia o licytacji nieruchomości. Organ nie naruszył również uregulowań wynikających z art. 110w § 4 u.p.e.a., jak też z art. 110w § 5 u.p.e.a. DIAS dodał, że zarzut dezaktualizacji wyceny nieruchomości, nieprzeprowadzenia oględzin nieruchomości przez rzeczoznawcę, informacji o modernizacji nieruchomości (mającej wpływ na wycenę nieruchomości), czy też naruszenia art. 156 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm., dalej jako: "u.g.n."), jak również kwestii opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym, nie mogą być przedmiotem skargi z art. 110z § 1 u.p.e.a. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając postanowienie w całości, zarzucili: - naruszenie art. 156 ust. 3 u.g.n., zgodnie z którym operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia. Z akt sprawy wynika, że operat szacunkowy nie został uzupełniony o klauzulę aktualizacyjną. Brak potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego jest uchybieniem istotnym i nie pozwala na rozstrzygnięcie, czy dane stanowiące podstawę wyceny i w efekcie oparta na nich wartość, jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 5 września 2023 r., I SA/Go 122/23 (por. wyrok NSA w Warszawie z 2 października 2012 r., II OSK 1058/11, wyrok WSA w Gliwicach z 23 października 2008 r., II SA/Gl 739/08, wyrok WSA w Warszawie z 17 marca 2010 r., I SA/Wa 2000/09); - dezaktualizację wyceny nieruchomości, która pochodzi z 2019 r., podczas której rzeczoznawca majątkowy nie dokonał oględzin nieruchomości, która była podstawą ustalenia kwoty wywołania podczas licytacji; - błędy w opisie stanu faktycznego nieruchomości spowodowanego brakiem oględzin nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego; - zmianę fizyczną nieruchomości związaną z jej modernizacją; - naruszenie art. 105b § 1 zd. drugie i trzecie w zw. z art. 111 § 4 u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie i dopuszczenie do przetargu licytanta, który dokonał wpłaty wadium z uchybieniem terminu, tj. przelew został zaksięgowany na rachunku organu egzekucyjnego w dniu licytacji 24 kwietnia 2024 r.; - naruszenie art. 40 § 2 k.p.c. poprzez niedoręczanie pism ustanowionemu 25 lutego 2019 r. pełnomocnikowi A. S. (pełnomocnictwo w aktach sprawy). W oparciu o powyższe strona wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy właściwemu organowi do dalszego jej prowadzenia, zobowiązując jednocześnie ten organ do przeprowadzenia postępowania w sposób zgodny z przepisami prawa tak, aby nie naruszano podstawowych uprawnień strony, jako obywatela tego kraju; na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") uchylenie zaskarżonej decyzji w trybie samokontroli. Pismem z 22 lica 2024 r. skarżący wnieśli uzupełnienie skargi z 16 lipca 2024 r., podnosząc uchybienia i niedokładności znajdujące się w operacie szacunkowym z 10 lutego 2022 r., które zdaniem strony są następstwem nieprzeprowadzenia oględzin nieruchomości, wykonania pomiarów oraz zdjęć wewnątrz budynków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości oddalenia przez Naczelnika Drugiego US (a utrzymanego w mocy przez DIAS) skargi wniesionej przez skarżących na czynność obwieszczenia o licytacji nieruchomości, przeprowadzonej w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku skarżących. Zdaniem sądu, utrzymanie w mocy postanowienia w przedmiocie oddalenia skargi na czynność obwieszczenia o licytacji było zgodne z przepisami prawa i nie uchybiało im w żadnej mierze. Podstawą materialnoprawną wydanego postanowienia były przepisy u.p.e.a., w szczególności art. 110w i art. 110z. Zajętą nieruchomość organ egzekucyjny sprzedaje w drodze licytacji publicznej (art. 110w § 1 u.p.e.a.). Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości (art. 110w § 2 u.p.e.a.). Warunek ten został zachowany, gdyż licytacja została wyznaczona na 24 kwietnia 2024 r., zaś doręczenie zobowiązanej protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości nastąpiło 8 marca 2023 r. Art. 110w § 3 u.p.e.a. zawiera elementy publicznego obwieszczenia o licytacji, dokonywanego przez organ. Transponując brzmienie tego przepisu do realiów niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że obwieszczenie było kompletne, gdyż zawierało następujące informacje: 1) termin i miejsce licytacji – 24 kwietnia 2024 r., godz. 10°° w siedzibie Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku przy ul. Plażowej 17, 2) oznaczenie nieruchomości, tj. nieruchomości, dla których Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste o numerach [...] (działki o nr geod.: [...] (działki o nr geod. [...]), 3) oszacowaną wartość ww. nieruchomości – 901.070,00 zł i cenę wywoławczą 585.695,50 zł. W trzeciej licytacji cena wywoławcza wynosi 65% oszacowanej wartości (art. 111j § 5 u.p.e.a.), 4) firmę lub imię i nazwisko zobowiązanej – T. i Z. małżonkowie N., 5) wysokość wadium, jakie licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć – 90.107,00 zł, (tj. 1/10 części oszacowanej wartości nieruchomości). Wskazano również formę wpłaty wadium oraz termin jej uiszczenia, 6) czas, w którym przed dniem licytacji będzie wolno oglądać nieruchomość oraz przeglądać w urzędzie skarbowym akta postępowania egzekucyjnego, tj. że 14 dni przed dniem licytacji można przeglądać akta postępowania egzekucyjnego w siedzibie Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku. Wskazano również telefon do kontaktu w ww. sprawie, 7) informację, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przyznania nabywcy własności nieruchomości bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te nie wystąpiły wcześniej o wyłączenie nieruchomości lub jej przynależności spod egzekucji, 8) informację, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są ujawnione w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów i nie zostaną zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem licytacji, nie będą uwzględnione w dalszym toku egzekucji i wygasną z chwilą, w której postanowienie o przyznaniu własności stanie się ostateczne. Art. 110w § 4 u.p.e.a. wskazuje natomiast, komu należy doręczyć obwieszczenie o licytacji. Również i ten przepis został zastosowany prawidłowo, gdyż obwieszczenie doręczono: 1) uczestnikom postępowania – w niniejszej sprawie są to: Z. N. 8 marca 2024 r. (w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. po z. 572 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), T. N. 29 lutego 2024 r. oraz E. H. 23 lutego 2024 r., 2) właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły zestawienie podatków i innych danin publicznych, należnych na dzień licytacji – w niniejszej sprawie: Burmistrzowi Michałowa 23 lutego 2024 r., ZUS Oddział w Białymstoku (występuje również w roli wierzyciela hipotecznego) 22 lutego 2024 r., KRUS Oddział w Białymstoku 26 lutego 2024 r., 3) osobom mającym prawo pierwokupu nieruchomości, jeżeli prawo to zostało wpisane do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości – w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. W myśl art. 110w § 5 u.p.e.a., obwieszczenie o licytacji wywiesza się w siedzibach urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej na 30 dni przed jej terminem, a jeżeli wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę wyższą niż 83.600 zł - także w dzienniku poczytnym w danej miejscowości. W dzienniku podaje się oznaczenie nieruchomości, termin i miejsce licytacji, oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą oraz wysokość wadium, jakie licytant powinien złożyć (art. 110w § 7 u.p.e.a.). Bez wątpienia i te warunki zostały spełnione. Obwieszczenie z 21 lutego 2024 r. o trzeciej licytacji wywieszono w siedzibie Drugiego US w Białymstoku w okresie od 21 lutego 2024 r. do 24 kwietnia 2024 r. i Urzędu Miejskiego w Michałowie od 26 lutego 2024 r do 24 kwietnia 2024 r. oraz zamieszczono je na stronie BIP Ministerstwa Finansów i Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku w okresie od 23 lutego 2024 r. do 24 kwietnia 2024 r. Natomiast ogłoszenie zawierające obwieszczenie o trzeciej licytacji ww. nieruchomości ukazało się w gazecie: K. i Gazeta W. [...] marca 2024 r. Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 110z § 1 zd. pierwsze u.p.e.a., na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia o licytacji przysługuje skarga. Przypomnieć jednak należy, że przedmiotem wspomnianej skargi mogą być naruszenia przepisów dotyczących sposobu i terminu publicznego obwieszczenia o licytacji lub nieprawidłowości w zakresie doręczenia obwieszczenia uprawnionym podmiotom, a określenia: "naruszenie" lub "nieprawidłowości" odnoszą się do zachowań będących działaniem lub zaniechaniem, jeśli ich konsekwencją będzie spowodowanie naruszeń lub nieprawidłowości. W ramach skargi nie można zatem zaskarżyć innych czynności niż te, które dotyczą wyłącznie obwieszczenia. W ramach skargi można więc podnosić jedynie kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu danej czynności (zmierzającej do realizacji określonego środka egzekucyjnego - egzekucji z nieruchomości, z jej licytacji) na podstawie przepisów regulujących sposób, formę i termin dokonania tych czynności. Pogląd tej treści należy uznać za utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np.: wyrok NSA z 12 kwietnia 2023 r., III FSK 4510/21, z 24 maja 2018 r., II FSK 3150/17; wyrok WSA w Lublinie z 2 marca 2018 r., I SA/Lu 1049/17; powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem kluczowe znaczenie dla rozpoznania spornej materii ma przepis art. 110z u.p.e.a., który zakreśla organowi egzekucyjnemu zakres i kierunek rozstrzygania meritum sprawy, którymi bezwzględnie musi kierować się organ egzekucyjny, a tym samym wyznacza sądowi granice kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego to proces, składający się z różnych i odrębnych etapów (dla egzekucji z nieruchomości będą to: zajęcie nieruchomości, opis i oszacowanie wartości nieruchomości, obwieszczenie o licytacji, uiszczenie wadium, licytacja, przybicie, przyznanie własności). Na każdym z poszczególnych etapów egzekucji jej uczestnikom, w tym stronie zobowiązanej, ustawodawca zagwarantował odpowiednie, odrębne środki zaskarżenia. Ugruntowaną w postępowaniu egzekucyjnym zasadą jest zasada niekonkurencyjności środków zaskarżenia w ramach u.p.e.a. Ma ona zapobiegać powielaniu środka zaskarżenia i komplikacjom wynikającym z uruchomienia różnych trybów ochrony interesu jednostkowego w tej samej co do przedmiotu sprawie. Środki różnią się bowiem między sobą z uwagi na przedmiot, którego mogą dotyczyć, kategorię podmiotów, którym przysługują, termin przewidziany do ich wniesienia, wymogi formalne, właściwość i kompetencje organu władnego rozpoznać konkretny środek, a w konsekwencji - charakter postępowania, jakie wywołuje wniesienie środka zaskarżenia (por. M. Romańska, Skarga na czynności organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz na przewlekłość administracyjnego postępowania egzekucyjnego, (w:) System egzekucji administracyjnej, red. J. Niczyporuk, Wydawnictwo C.H. Beck, War-szawa 2004, s. 535 - 557). Dyferencjacja środków prawnych następuje bowiem nie tylko poprzez zróżnicowanie przedmiotu zaskarżenia, ale także poprzez zastosowanie kryteriów odnoszących się do innych elementów konstrukcji środków prawnych. Zasadą jest zatem wniesienie jednego środka prawnego, a nie dwóch konkurujących wobec siebie (por.: wyroki NSA z 24 października 2014 r., II GSK 1377/13 oraz z 23 listopada 2021 r., III FSK 314/21 i III FSK 330/21; wyroki WSA w Gdańsku z 13 lipca 2021 r. I SA/Gd 384/21, z 19 października 2021 r., I SA/Gd 183/21; wyrok WSA w Szczecinie z 17 listopada 2021 r., I SA/Sz 567/21). W świetle powyższych rozważań przyjąć należy, że zarzuty adresowane wobec obwieszczenia o licytacji nie mogą odnosić się do wcześniejszych faz postępowania dotyczących zajęcia nieruchomości czy też opisu i oszacowania. Podstawa zażalenia postanowienia organu egzekucyjnego co do skargi na czynność obwieszczenia o licytacji ogranicza się tylko do naruszenia przepisów ustawy na etapie obwieszczenia o licytacji i jego doręczenia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Przedmiotem zaskarżenia mogą być tylko uchybienia popełnione przez organ egzekucyjny na danym etapie postępowania. Nie można zatem na każdym etapie kwestionować czynności dokonanych w poprzednich fazach. Skoro zatem egzekucja z nieruchomości jest postępowaniem etapowym, zabezpieczonym przez ustawodawcę stosownymi środkami ochrony prawnej dla zobowiązanego, to na poszczególnych jej etapach mogą być podnoszone wyłącznie kwestie związane ze skarżeniem konkretnych czynności, czy aktów prawnych. Na etapie zażalenia na postanowienie o oddaleniu skargi na czynność obwieszczenia o licytacji nie mogą być podnoszone kwestie związane z opisem i oszacowaniem wartości nieruchomości, gdyż kwestie te mogły być przedmiotem zaskarżenia na etapie wcześniejszym, na podstawie odrębnego środka zaskarżenia. Podnoszenie tego rodzaju zarzutów na etapie postępowania egzekucyjnego jakim jest skarga na czynność obwieszczenia o licytacji, jest spóźnione. Etap ten nie jest etapem, w którym podlegają merytorycznemu rozpoznaniu inne zarzuty wykraczające poza samo obwieszczenie o licytacji, w szczególności zarzuty te nie mogą wkraczać w materię już zakończonych etapów egzekucji, w tym tych dotyczących opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zarzut braku aktualnego operatu szacunkowego nie może być przedmiotem skargi na podstawie art. 110z § 1 u.p.e.a., czyli skargi na czynności dotyczące obwieszczenia o licytacji (por.: wyrok NSA z 12 kwietnia 2023 r., III FSK 4510/21; wyrok WSA w Gdańsku z 15 czerwca 2021 r., I SA/Gd 457/21). Zdaniem składu orzekającego, w rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny dochował wymogów z art. 110w u.p.e.a., przez co należy stwierdzić, że nie naruszył przepisów dotyczących sposobu, terminu i treści obwieszczenia o licytacji nieruchomości. W odniesieniu do podnoszonych przez stronę zarzutów koncentrujących się na: dezaktualizacji wyceny nieruchomości, nieprzeprowadzenia oględzin nieruchomości przez rzeczoznawcę, informacji o modernizacji nieruchomości i drzewostanie, naruszeniu art. 156 ust. 3 i ust. 4 u.g.n., czy też informacji o działce o nr geod. 321, wskazać należy, że - stosownie do zasady niekonkurencyjności środków zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym – wykraczają one poza granice sprawy. Nie może być przedmiotem badania ani organu, ani tym bardziej sądu, ponowne zgłoszenie np. zarzutu braku aktualnego operatu szacunkowego na etapie skargi na czynność obwieszczenia o licytacji. Wypada zauważyć, że Naczelnik Drugiego US w Białymstoku postanowieniem z 8 maja 2024 r., nr 2004-SEE.711.286.2023.10, rozpatrzył wniosek skarżących i odmówił przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości o [...] Stwierdził bowiem, że 16 lutego 2023 r. sporządził ponowny protokół opisu i oszacowania wartości ww. nieruchomości w oparciu o operat szacunkowy z 10 lutego 2023 r., a oględziny nieruchomości miały miejsce [...] stycznia 2023 r. Poza zakresem niniejszego postępowania jest również zarzut naruszenia 105b § 1 zd. drugie i trzecie w zw. z art. 111 § 4 u.p.e.a. poprzez dopuszczenie do licytacji licytanta, który dokonał wpłaty wadium z uchybieniem terminu. Nie dotyczy on bowiem obwieszczenia o licytacji nieruchomości. Sąd nie dopatrzył się zasadności naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. (omyłkowo wskazywanego w skardze jako art. 40 § 2 k.p.c.). Pełnomocnictwo udzielone A. S. w piśmie z 25 lutego 2019 r. nie odnosi się bowiem do niniejszej sprawy. Z treści pełnomocnictwa wynika, że dotyczy innego składnika majątku Spółki U. Sp. jawna, a nie egzekucji z nieruchomości należących do skarżących. Wskazuje na to powołany w pełnomocnictwie nr pisma 2004-SEE.711.735.2018.10, dotyczący obwieszczenia o licytacji nieruchomości należącej do ww. Spółki. W niniejszej sprawie egzekucja przeprowadzona jest z nieruchomości, które wchodzą do majątku należącego do wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej skarżących, a nie do majątku ww. spółki. Jak zauważył organ, wbrew twierdzeniom strony, pełnomocnictwo nie znajdowało się w aktach niniejszej sprawy, zostało ono z uwagi na zarzut stron przekazane z Drugiego US w Białymstoku celem wyjaśnienia. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje również stwierdzenie skarżących, że część gruntów znajdujących się na licytowanych działkach, a znajdujących się pod przepływającą rzeką należy do P. Za organ wspomnieć wypada, że obwieszczenie o trzeciej licytacji odnosi się do nieruchomości, dla których Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste o numerach [...]. Są to działki o nr geod.: [...] (kw. nr [...] i działki o nr geod. [...] (kw. nr [...]). Dane dotyczące ww. działek pozyskano z wypisu rejestru gruntów oraz ww. ksiąg wieczystych, stosownie do regulacji wynikających z art. 110m § 2 u.p.e.a. i są one obowiązujące dla organu. Wynikały z nich powierzchnie działek, oraz to że właścicielami ww. działek są skarżący. Zauważyć także należy, że Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych nie wpisałby 27 listopada 2017 r. i 12 listopada 2017 r. wniosków o wszczęcie egzekucji z ww. nieruchomości, w oparciu o zawiadomienie o zajęciu nieruchomości z 10 października 2016 r., nr 2004-EA.511.1.44.2016.10 (kw. nr [...]), oraz z 11 października 2017 r., nr 2004-SEE.711.36.2017.10 (kw. nr [...]), gdyby ww. nieruchomości były własnością Skarbu Państwa, a nie własnością małżonków-skarżących. Sąd nie dopatrzył się w sprawie żadnych innych naruszeń przepisów prawa procesowego i materialnego, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, orzeczono o oddaleniu skargi w myśl art. 151 p.p.s.a.