III SA/Gl 41/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" T. M., M. M., M. M. Spółka jawna w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 zwanej dalej O.p) oraz przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. nr 117, poz. 1054 z późn. zm. – zwanej dalej ustawa o VAT) rozpatrując odwołanie spółki jawnej A T.M., M.M., M. M. (zwanej dalej A lub Spółką) , utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającej w podatku od towarów i usług: za lipiec 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł oraz na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT kwotę podatku do zapłaty w związku z wykazaniem go na fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. w wysokości [...] zł za sierpień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy utrzymał w mocy opisane decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., a w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przestawił stan faktyczny przyjęty przez organ pierwszej instancji. Ustalono, iż spółka jawna A powstała w oparciu o uchwałę z dnia [...]r. w przedmiocie przekształcenia spółki cywilnej o tej samej nazwie, a jej głównym przedmiotem działalności spółki jest pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich. Opisana Spółka w złożonych w dniu [...] r. w Urzędzie Skarbowym w T. deklaracjach podatkowych VAT -7 wykazała: za lipiec 2011r. (korekta deklaracji): - podatek należny w wysokości [...] zł, - podatek naliczony do odliczenia w wysokości [...] zł, - nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł, za sierpień 2011r.: - podatek należny w wysokości [...] zł, - podatek naliczony do odliczenia w wysokości [...] zł, - zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wszczął postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 lipca 2011 r. do 31 sierpnia 2011r. W toku kontroli wykorzystano m.in. dokumentację finansowo-księgową przedłożoną przez Spółkę oraz zabezpieczoną w toku śledztwa o sygn. akt [...] prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G.. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego stwierdzono, iż spółka jawna A w rozliczeniu podatku od towarów i usług za lipiec 2011r. ujęła faktury, które nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organ kontroli skarbowej uznał, iż doszło do zawyżenia podatku naliczonego o kwotę [...] zł, poprzez odliczenie podatku wynikającego z faktury VAT [...] z dnia [...]r., wystawionej przez firmę B M. R. na wartość netto [...] zł ([...] EUR) - jako przedmiot sprzedaży w tej fakturze wskazano 500 kg tworzywa Polyetheretherketone peek of black, oraz zawyżenia podatku należnego w kwocie [...] zł, poprzez uwzględnienie podatku wynikającego z faktury VAT nr [...] z dnia [...]r., wystawionej na rzecz firmy C sp. z o.o. na wartość netto [...] zł; w fakturze jako przedmiot sprzedaży wskazano magiel LAPAUW 2x1200x3000 wraz z podawarką PETERS B20. Pismem z dnia [...] r. Spółka reprezentowana przez adwokata P. K. złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji organu kontroli skarbowej i umorzenie postępowania, względnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zarzucono naruszenie: - art. 191 O.p., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów przejawiającej się błędnym uznaniem wyjaśnień M. R. złożonych w charakterze podejrzanego w postępowaniu karnym za wiarygodne i w konsekwencji uznanie faktury VAT nr [...] za nieodzwierciedlającą rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, - art. 121 i 122 O. p., poprzez wydanie decyzji bez uprzedniego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności, na skutek zaniechania przez organ szeregu wskazanych w uzasadnieniu odwołania czynności dowodowych niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mimo, iż zgodnie z powszechnie przyjętą linią orzeczniczą TSUE i polskich sądów administracyjnych, to na organie spoczywa ciężar wykazania braku rzetelności kwestionowanej faktury, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu faktury VAT nr [...] za nieodzwierciedlającą rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT oraz bezzasadnego niezastosowania art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT - odmowy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podniósł, iż dokonane w zaskarżonej decyzji ustalenia odnośnie transakcji zakupu tworzywa PEEK od firmy B M. R. oparte są na wadliwie zgromadzonym i ocenionym materiale dowodowym. Podniósł, iż przy ocenie tej nie może bowiem uchodzić uwadze sytuacja procesowa przesłuchiwanej osoby. Zdaniem pełnomocnika Spółki, zeznaniom złożonym w postępowaniu podatkowym pod rygorem odpowiedzialności karnej należy przyznać znacznie większą wartość dowodową niż wyjaśnieniom przesłuchiwanego w charakterze podejrzanego. Podkreślił, iż organ pierwszej instancji oparł się na wyjaśnieniach M. R., które były odmienne od jego zeznań złożonych w toku postępowania kontrolnego. Pełnomocnik Spółki zauważył także, iż M. R. jedynie w trakcie przesłuchania w charakterze podejrzanego wskazał na odmienność tworzywa wskazanego w fakturze od towaru będącego przedmiotem obrotu. Różnice w zeznaniach i wyjaśnieniach M. R. m.in. w kwestii znajomości z firmą A zdaniem pełnomocnika Spółki jednoznacznie wskazują na jego nieprawdomówność, wobec czego wyjaśnieniom tym należy odmówić wiarygodności. Ponadto, według pełnomocnika A, dla oceny niniejszej sprawy, zgodnie z powszechnie przyjętą linią orzeczniczą TSUE i polskich sądów administracyjnych, bez znaczenia jest również fakt, że dostawca przedmiotowego tworzywa na rzecz B - R. K., prowadzący firmę pod nazwą D, dopuszczał się działalności przestępczej. Podatnik nie miał bowiem wiedzy odnośnie bezprawnego procederu prowadzonego przez dostawców firmy B, a nie ciążył na nim obowiązek przeprowadzenia śledztwa w zakresie prawidłowości transakcji przeprowadzonych z dostawcami tejże firmy. Na poparcie tego stanowiska pełnomocnik wskazał na wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r. Sygn. I FSK 429/12. Pełnomocnik stwierdził, iż organ pierwszej instancji w obliczu dysponowania materiałem dowodowym pochodzącym w znacznej części z niewiarygodnych źródeł osobowych, powinien podjąć dalszą inicjatywę dowodową w celu ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Na tę okoliczność przywołał wyroki TSUE, wskazujące że jeśli organy mają wątpliwości co do transakcji, to powinny te transakcje sprawdzić. Pełnomocnik Spółki podkreślił, iż Urząd Kontroli Skarbowej zaniechał przeprowadzenia szeregu czynności dowodowych, mimo, iż to na nim spoczywał ciężar wykazania, że przedmiotowa faktura VAT nie obrazuje rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, tj.: nie przesłuchał S. T., działającego w imieniu E z siedzibą w B., którego zeznania pozwoliłyby na ustalenie właściwości tworzywa, będącego przedmiotem nabycia przez ww. firmę, nie zwrócił się do jednostki Policji o informację, czy skradziona firmie B dokumentacja finansowo-księgowa bądź jej część została odnaleziona (zdaniem pełnomocnika przedłożenie zaginionej dokumentacji potwierdziłoby tożsamość tworzywa, będącego przedmiotem obrotu towarem wskazanym w zakwestionowanej fakturze), nie przesłuchał świadka A. W., pracownika firmy M. R., bywającego na spotkaniach z kontrahentami firmy B, którego zeznania mogłyby pozwolić na ustalenie, czy towar wskazany w fakturze swoimi właściwościami odpowiadał tworzywu PEEK. W opinii Spółki, organ podatkowy nie wskazał również na czym miałaby polegać różnica we właściwościach tworzywa sztucznego PEEK oraz tworzywa, które było przedmiotem obrotu, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, iż był to towar zamienny. Zdaniem pełnomocnika brak było tym samym wiarygodnego dowodu na okoliczność, że sporna faktura nie obrazowała rzeczywistego zdarzenia gospodarczego. Zdaniem pełnomocnika składającego odwołanie przedstawione uchybienia wskazują, iż materiał dowodowy został zebrany w sposób niekompletny, z naruszeniem obowiązku dążenia do prawdy obiektywnej. W zakresie sprzedaży i podatku należnego, wynikających z faktury VAT nr [...] z dnia [...]r., pełnomocnik podniósł, iż przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu, a spółka jawna A w dniu [...] r. dokonał stosownej korekty deklaracji za czerwiec 2011 r., co jego zdaniem wyłącza możliwość zastosowania art. 108 ustawy o VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Spółki utrzymał w mocy decyzję organu kontroli skarbowej z dnia [...] r. W uzasadnieniu wydanej decyzji szczegółowo przedstawił ustalenia organów podatkowych. Wyjaśnił, iż w fakturze VAT [...] z dnia [...]r. termin płatności został określony na dzień [...]r., a forma płatności jako przelew. Z wydruków wyciągów bankowych wynika, iż spółka A dokonała przelewu środków finansowych na rzecz firmy B w kwocie [...] EUR w dniu [...]r., natomiast w dniu [...]r. przekazała na rzecz ww. firmy kwotę w wysokości [...] zł, przy czym tworzywo sztuczne PEEK zakupione od firmy B M. R. spółka A odsprzedała firmie E, w B. na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., na wartość netto [...] EUR. W rubryce "nazwa towaru" umieszczono zapis: Polyetheretherketone Peek (Black), wałek śr. 70 mm x dl. 1000 mm. Na okoliczność przeprowadzonych transakcji zakupu i sprzedaży tworzywa PEEK wspólnicy spółki jawnej A złożyli szczegółowe zeznania udokumentowane protokołami przesłuchań kontrolowanego w charakterze strony z dnia [...]r. i z dnia [...]r. oraz pisemne wyjaśnienia z dnia [...]r. i [...]r. Z zeznań i wyjaśnień tych wynika, iż kontakt z firmą B M. R. został nawiązany przez Spółkę A w trakcie poszukiwania przez wspólników Spółki firm zajmujących się handlem folią oraz plastikiem. T. M. - współwłaściciel Spółki A zeznał, że ktoś z firmy B zadzwonił do nas i zaproponował przeprowadzenie transakcji zakupu folii, mieliśmy ją przez kilka dni przechować u nas w firmie i odsprzedać do N., ale na dzień dzisiejszy nie wiem, czy to B nam wskazał odbiorcę tej folii, czy ta N. firma pierwsza się do nas zgłosiła. Warunkiem tego biznesu była konieczność dokonania przedpłaty przez firmę N. E. Spółka A nie podpisywała z firmą B żadnej umowy. Na pytanie o znajomość z M. R. właścicielem firmy B, T. M. wyjaśnił, że nie zna pana R. i nigdy go nie widziałem. Temat był doprecyzowany telefonicznie i mailowo, wskazał on także, iż nie wie czym zajmowała się firma B w 2011r. Przedmiotowa folia (tworzywo PEEK) została zakupiona w celu jej odsprzedaży. Towar został dostarczony przez firmę B w dniu [...]r. i przechowywany w firmie obok. Następnie spółka A zorganizowała transport towaru do N., ponosząc tym samym koszt usługi spedycyjno-transportowej, która została zlecona firmie L. Poniesiono także koszty magazynowania. Folia (tworzywo PEEK) została sprzedana do firmy z B. - E Spółka A nie sprawdzała wiarygodności [...] firmy. T. M. nie pamiętał w jaki sposób został nawiązany kontakt z firmą E. Z kolei M. M. zeznał, iż ktoś z firmy E zadzwonił do niego z zapytaniem dotyczącym tworzywa peek. Także w wyjaśnieniach złożonych w dniu [...]r. wskazano, iż spółka A otrzymała zapytanie ofertowe od firmy E, która wymagała jednocześnie dokumentów rejestrowych oraz aktualnych świadectw o niezaleganiu w ZUS i US. Ustalono, iż A nie weryfikowała natomiast ww. firmy pod względem rozliczeń z US, czy też numeru NIP UE. M. M. zeznał również, iż nie przypomina sobie by sprzedawany towar posiadał jakieś oznaczenia, numery, ani by był przez firmę ważony. Nie pamięta też czy był dołączony jakiś atest czy certyfikat. Być może dane wykazane na fakturze sprzedaży zostały spisane z zamówienia B lub z E. Organ odwoławczy podkreślił, iż jak wskazano w wyjaśnieniach z dnia [...] r. w przedmiotowej transakcji nie przywiązywano wagi do gromadzenia dodatkowych dokumentów, a jedynie do weryfikacji ilościowej towaru, starannego magazynowania oraz organizacji spedycji i nadzoru nad płatnościami. Zaakcentowano, iż opisana transakcja zakupu i sprzedaży folii była jednorazowa, Spółka A więcej nie współpracowała zarówno z firmą B M. R., jak i z N. firmą E. Jak zeznał M. M. firma B negatywnie zaskoczyła spółkę A sposobem przeprowadzenia ww. transakcji (towar został dostarczony przed dokonaniem zapłaty), transakcja ta była dla spółki stresująca, nie mieściła się w wymaganych normach handlowych. Organ odwoławczy wskazał, iż w załączeniu do pisma z dnia [...]r. stanowiącego zastrzeżenia do protokołu badania ksiąg podatkowych Spółka przedłożyła: - kserokopię swojego zamówienia z dnia [...]r. na [...] kg Polyetheretherketone peek of black cena za 1 kg 207 EURO i wystawionej firmie E faktury sprzedaży proforma, - kserokopię dokumentu WZ wystawionego przez firmę B, - wydruki korespondencji mailowej z firmą B M. R. i firmą E. Organ drugiej instancji ustalił, iż tworzywo PEEK należy do grupy tworzyw wysoce specjalistycznych, które charakteryzują się niepowtarzalnymi właściwościami i zachowaniem, nie jest powszechnie wykorzystywane ze względu na swoje unikalne parametry oraz cenę, najczęstszymi odbiorcami PEEK-u są przemysły: lotniczy, motoryzacyjny, medyczny, chemiczny, elektroniczny i im towarzyszące, tworzywo PEEK oferowane jest w formie granulatu, folii lub proszku, cena tworzywa PEEK jest bardzo wysoka, kilkukrotnie wyższa od cen powszechnie stosowanych na rynku tworzyw termoplastycznych, tworzywo PEEK w każdej postaci (granulat, proszek, folia) jest towarem identyfikowalnym (każda partia towaru posiada swój numer identyfikacyjny, dostarczana jest przez producenta z kompletem świadectw jakościowych, a w przypadku szczególnych wymagań, np. w przemyśle medycznym i spożywczym, również stosowane są atesty dopuszczające produkt do kontaktu z żywnością czy tkanką ludzką, bądź krwią), do weryfikacji autentyczności tworzywa PEEK, poza atestami, potrzebna jest specjalistyczna wiedza; dla 100% potwierdzenia jakości tworzywa PEEK wymagane są analizy laboratoryjne. Nadto wskazał, iż M. R. przedstawił schemat handlu tym tworzywem. Stwierdził on, iż w procederze tym brał udział z J. P., którego znał od 7 - 8 lat, i z którym odbywał karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym nr [...] w S.. To on zaproponował mu handel tworzywem sztucznym tzw. PEEK-iem o dużej wartości. Powiedział mu, że ma jakiegoś klienta w N. i potrzebuje jakąś normalną firmę w Polsce, żeby tym pohandlowała. J. P. wskazał mu dostawców i odbiorców PEEK-u. Był on w stałym kontakcie z osobą z N. o imieniu M., którego nazwisko zaczynało się chyba na literę I, a który od 4 lat nie przyjeżdża do Polski, bo jest poszukiwany listem gończym. Pieniądze na ten proceder pochodziły od N. strony. M. R. zawsze ustalał wszystko z M. I. Oni nie wskazywali mu, kto będzie odbiorcą na terenie N., miał tylko dostarczyć towar do polskiej firmy, a z niej do N.. Jego zadaniem było odebranie towaru od dostawcy z polskiej strony i ewentualne dostarczenie do firmy w Polsce, która miała robić eksport. Wskazanym dostawcą towaru była firma D z S.. Firma ta była słupem i importerem PEEK-u ze S. lub C.. M. R. zeznał, że z właścicielem D nie miał żadnego kontaktu, nigdy go nie widział, kontaktował się tylko z G. Ł. i J. P.. Potwierdził również, iż pełnił funkcję bufora. Handel ten polegał zaś na obrocie papierami i czterema paletami PEEK-u (2 tony towaru). W zeznaniach z dnia [...] r. wyjaśnił, iż podział zysków był dzielony na trzy części od każdej transakcji. Przyjmując, że zysków było około [...] złotych na vacie od jednej palety, minus koszty około 35.000 złotych, a reszta była do równego podziału pomiędzy mnie, J. P. i M. I Wychodziło po około [...] złotych na jednej transakcji dla każdego. Wszystko też zależało od kursu euro. Stwierdził, ze swoją działką nie dzieliłem z nikim. Wskazał, iż po zakończeniu współpracy z tymi osobami, będąc w posiadaniu 2 palet, rozpoczął swój własny obrót PEEK-iem. Zaproponował współpracę osobie o nazwisku T., u którego był raz, czy dwa razy w biurze. Wskazał mu dostawcę i odbiorcę PEEK-u. Kojarzy firmę E, jest to firma [...], która pojawiła się jako odbiorca PEEK-u. Do protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia [...]r. M. R. zeznał, iż współpraca w zakresie handlu PEEK-iem z J. P. i N. zaczęła się między kwietniem a majem 2011r., przy czym J. P. wraz z M. I wspólnie przedstawiali mi mechanizm i szczegóły transakcji. Za każdym razem w transakcjach PEEK-iem towar jechał, przechodziły pieniądze przelewami i dokumenty w postaci między innymi faktur VAT. W zeznaniach tych potwierdził również, że po tym jak przestał współpracować z J. P. i M. L, spotykał się w B. ze S. T. u niego w biurze. Zapytany czy zna firmę A z/s T. i jej właścicieli lub osoby, ją reprezentujące zeznał, że nie zna takiej firmy. Z kolei do protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia [...]r. M. R. zeznał że "pierwsze " 4 palety zostały zakupione przez jakąś N. firmę, to była firma kontrolowana przez M. I., było to na początku 2011r. Z tego, co słyszałem PEEK został zakupiony od jakiejś firmy w A. (. . .) jedna paleta kosztowała ok. 15.000 w przeliczeniu na złotówki. Stwierdził że nie wiem, kto wyłożył pieniądze na zakup tych pierwszych 4 palet PEEK-u (. . .) towar o nazwie peek znalazł się w Polsce, gdyż firma N. go fakturowo sprzedała do jakiejś polskiej firmy, do słupa, ale ja nie znam nazwy tej firmy. (. . .) na początku 2011 roku na terenie Polski w obrocie była tylko jedna paleta PEEK-u, kolejne trzy palety znalazły się w Polsce ok. maja 2011 roku i zostały wprowadzone do obrotu. Zeznał że kupował fakturowo opisane palety od którejś z firm kontrolowanych przez J. P.. M. R. zeznał, również, iż towar o nazwie PEEK nie był faktycznie produktem o tej nazwie. Ja miałem od początku świadomość, iż produkt o nazwie PEEK - taka nazwa widniała na fakturach, faktycznie nie był tym rzeczywistym produktem o nazwie PEEK, był to jakiś towar zastępczy. Wyjaśnił, iż towar o nazwie PEEK z N. przeszedł fakturowo do firmy D w cenie ok. 15.000 złotych, po czym został odsprzedany do jego firmy B za cenę ok. 100.000 euro za paletę (500 kg), czyli ok. 400.000 złotych. Podniósł, iż należność netto za PEEK była zawsze w euro, natomiast VAT do podziału był w złotówkach. Na pytanie czy zna firmę E . z B. i jej właścicieli lub osoby ją reprezentujące M. R. zeznał, że: ta firma brała udział w obrocie PEEK-iem lub żelazostopami, jeszcze wtedy gdy brał udział w karuzeli kontrolowanej przez J. P. i M. I.. Do protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia [...]r. M. R. zeznał, iż nie kojarzy firmy A w T., jednakże kojarzy jakąś firmę, która była pralnią chemiczną. Z tego, co pamiętał to firma ta zakupiła z B jedną paletę PEEK-u, wystawiona była na to faktura i towar do nich pojechał. Ta firma chciała zrobić koszty. Jeden raz widział się z kimś z tej firmy i na tym spotkaniu ustalili szczegóły transakcji. To on wskazał mu do której firmy N. mają dostarczyć ten PEEK. Ta transakcja miała miejsce w wakacje, ale nie pamiętał w którym roku. Na okoliczność obrotu tworzywem PEEK, w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G. o sygn. akt [...], przesłuchano również m.in. J. P. oraz M. O.. J. P. zeznał, iż Schemat obrotu PEEK- iem wyglądał tak, iż firma, przysłowiowy sponsor miała z tytułu naliczonego VAT-u podatek do zwrotu i zamiast zwracać się o jego wypłatę, co mogło wzbudzić podejrzenie Urzędu Skarbowego wolała iść na współpracę zaproponowaną przez R. w celu obniżenia podatku do zwrotu z US. M. R. kładł duży nacisk, aby firmy te założone i kontrolowane przez G. Ł. posiadające swoje siedziby w C. lub S. posiadały magazyny, gdzie towar mógł być magazynowany. Zeznał, iż PEEK zapakowany na czterech paletach, czasem w innej ilości (raz jedna paleta, raz dwie palety) krążył pomiędzy wieloma podmiotami uczestniczącymi w obrocie karuzelowym, jednak ilość palet z PEEK-iem będąca w obrocie na pewno nie odpowiadała jego ilości fizycznie. Wskazał ,z e w obrocie karuzelowym PEEK- iem brały udział następujące podmioty F, G, H. Wskazał, iż Konfiguracja zakupu i sprzedaży podmiotów uczestniczących w obrocie karuzelowym PEEK-iem zmieniała się w zależności od potrzeb i decyzji podejmowanych przez M. R. Natomiast M. O. do protokołu przesłuchania podejrzanej z dnia [...]r. zeznała, że pracowała w firmie B od marca 2011r. i w zakresie obrotu krajowego towarami i usługami w ramach działalności firmy B stwierdziła, iż widywała tylko dwie palety - tworzywo sztuczne PEEK - była to plastikowa wypełniona rura, przy czym dostawcą tego towaru do firmy B w okresie od marca 2011r. chyba do końca 2011r. była firma D R. K. z siedzibą w S.. Rury te dwa razy zostały bezpośrednio sprzedane do firmy E z B Kontrahentów i to zarówno po stronie zakupów jak i sprzedaży znajdował zawsze M. R.. Wobec firmy D R. K. w S. zostało przeprowadzone postępowanie kontrolne m.in. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od I kwartału 2011r. do II kwartału 2012r., zakończone wydaniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za badany okres oraz kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ustawy o VAT, wynikającą z wystawionych faktur VAT w badanym okresie. Ponadto postanowieniem z dnia [...]r. prokurator Prokuratury Okręgowej w G. postawił R. K., prowadzącemu działalności gospodarcze: D R. K. w S., G s.r.o. oraz F s.r.o., zarzuty popełnienia przestępstw i przestępstw skarbowych, w tym. min., że w okresie od stycznia 2011r. do października 2012r. działając pod kierownictwem M. R. brał udział w fikcyjnym, karuzelowym obrocie różnymi towarami, a także w wystawianiu nierzetelnych faktur VAT i dokonał fikcyjnego wprowadzania do obrotu rożnego towaru na terenie kraju i za granicą za pośrednictwem zorganizowanej sieci firm słupów oraz, że wspólnie i w porozumieniu z G. Ł., w celu zatajenia przez niego prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub rzeczywistych jej rozmiarów, umożliwił mu posługiwanie się imieniem i nazwiskiem, nazwą oraz firmą - D R. K. w S.. R. K. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, tzn. do założenia firm i podpisywania faktur, założenia kont bankowych oraz zlecania przelewów. G. Ł., w toku śledztwa o sygn. akt [...] prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G. również został przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu [...]r. zeznał m.in., iż na początku 2011 r., firma D R. K. pośredniczyła w obrocie tworzywami sztucznymi, w których brała udział firma B M. R.. Były to transakcje pozorne, w których chodziło o uwiarygodnienie firmy B w oczach banku, by uzyskać kredyt. Do protokołu w dniu [...]r. G. Ł. zeznał ponadto m.in., iż w roku 2012 systemem karuzelowym, a także systemem polegającym na podstawieniu podwykonawcy, który tak naprawdę nie wykonuje żadnej usługi, a jedynie wypełnia dokumenty związane z usługą bądź inną transakcją dot. jedynie przekazania następował również handel płytami grafitowymi, tworzywami sztucznymi PEEK, teflonem w beczkach, żelazostopami i olejami specjalistycznymi. Ten mechanizm nie był związany od początku 2012 r. z M. R.. Wyjaśnił, iż po stronie czeskiej znajduje się firma biorąca udział w tym mechanizmie tj. I – T. Z. firma G s.r.o. z siedzibą w P. - firma R. K.. Po stronie [....] w procederze biorą udział firmy: F s.r.o. - R. K., jest jeszcze jedna firma J chyba [...] z siedzibą w B.. Zarobek w tym procederze nie polega na wyłudzeniu podatku VAT z urzędu skarbowego w formie jego zwrotu, a jedynie jest to forma przelania należności wobec urzędu skarbowego z tytułu podatku VAT należnego urzędowi skarbowemu na konto firmy występującej w procederze jako dostawca usługi lub towaru. Tak więc, pieniądze zamiast do urzędu skarbowego trafiają do następnej powiązanej ze sobą firmy z wyżej opisanych. Środki w ten sposób uzyskane od firmy, która powinna być płatnikiem podatku należnego do urzędu skarbowego przelewane były do powiązanych tym łańcuszkiem firm lub wypłacane z konta w formie gotówki. Pieniądze, które, zostały w ten sposób wygenerowane są po części zwrotem nadpłaconej kwoty netto do faktycznego dostawcy materiału, który nalicza sobie większą kwotę netto niż cenę towaru sprzedawanego w Polsce. Jak zeznał Ł. obrót PEEK-iem, który przeszedł przez ich firmy mógłby zapewnić zapotrzebowanie dla całego świata na najbliższe 5 lat. Przeprowadzona w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego wobec R. K. analiza rachunków bankowych posiadanych przez firmę D wykazała, że jednym z kontrahentów, którzy w badanym okresie dokonywali płatności za zakup towarów handlowych, była firma B M. R. w Z.. Na podstawie rejestrów VAT zakupów firmy B M. R. ustalono z kolei, że firma D wystawiała na rzecz firmy B faktury VAT z tytułu zakupu tworzywa sztucznego PEEK w okresie od maja do lipca oraz od września do grudnia 2011r. Dodatkowo porównano dane ilościowe wykazane w ww. zamówieniach oraz wartość ceny jednostkowej za kilogram towaru i stwierdzono, że firma B tworzywo PEEK zafakturowane na rzecz firmy A Sp. j. w lipcu 2011r., otrzymała od firmy D na podstawie faktur VAT nr [...] z dnia [...]r. albo nr [...] z dnia [...]r. Dokonane porównanie ilościowe i wartościowe powyższych faktur wskazuje, że na ich podstawie został stworzony obieg dokumentacyjny pomiędzy firmą D, firmą B i firmą A. Jak ustalono, faktury VAT wystawiane przez firmę D w okresie od maja do lipca 2011r. zostały przez firmę B ujęte w rejestrach VAT zakupów i rozliczone w deklaracjach VAT-7, a wszystkie płatności dokonywane były przez firmę D przelewem bankowym Na podstawie dokumentacji finansowo-księgowej Spółki A, ustalono, że A tworzywo sztuczne PEEK zakupione od firmy B M. R. odsprzedała firmie w B.. W dniu [...]r. A wystawiła fakturę PRO FORMA na rzecz ww. firmy z tytułu sprzedaży tworzywa PEEK, na wartość [...] EUR, a już w dniu następnym, tj. [...]r., Spółka wystawiła fakturę VAT nr [...]. Z kolei pisemne zamówienie (nr [...]) na zakup przedmiotowego tworzywa, firma E - reprezentowana przez pana J. W., wystawiła dopiero [...]r., czyli już po wystawieniu przez Spółkę A faktury VAT nr [...]. W treści zamówienia firma E wskazała dokładną specyfikację towaru wraz z kodem CN (39169090), jego ilość (500 kg), warunki płatności (przedpłata), transport (odbiorcy), datę odbioru towaru (po otrzymaniu środków) oraz dane miejsca odbioru towaru (B. - K, W. [...]). Z treści faktury VAT nr [...] z dnia [...]r. wynika, że została ona zapłacona. Jednak wydruk wyciągu bankowego przedłożony przez spółkę A w toku postępowania za pismem z dnia [...]r. wskazuje, że płatność za ww. fakturę została zaksięgowana na koncie spółki A w dniu [...] r. W celu potwierdzenia transakcji przeprowadzonej przez spółkę A z kontrahentem E w B., wystąpiono z wnioskiem do N. administracji podatkowej o przeprowadzenie weryfikacji dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostaw. W odpowiedzi na to N. administracja podatkowa przekazała informację o następującej treści: "Firma E nigdy nie prowadziła faktycznej działalności gospodarczej. Służyła ona tylko do zatajenia rzeczywistych tras dostawy. Wspólnik J. W. nie jest znany. Przedłożony paszport (A.) jest sfałszowany. Faktycznie działającym jest Pan S. T., obecnie miejsce pobytu nieznane. Brak faktur i innych dokumentów, np. dotyczqcych transportu do firmy E, a firma ta jest częścią systemu dotyczącego oszustwa na gruncie podatku VAT Z dokumentów źródłowych Spółki A, zabezpieczonych w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G. wynika, że Spółka transport tworzywa PEEK w ilości 500 kg do siedziby N. firmy E zleciła firmie L (polska) Sp. z 0.0. z/s w W.. Transport miał odbyć się w dniu [...] r., na dowód czego Spółka przedłożyła wydruki korespondencji mailowej z przedstawicielem firmy L. Data załadunku została wskazana na dzień [...] r. (do godz. 18:00), stawka 220 EUR, czas transportu 2-3 dni, bez ubezpieczenia Cargo. Zlecenie spedycyjno-drogowe, zlecenie ogólne oraz załącznik m 4 - lista osób upoważnionych, zostały podpisane przez współwłaściciela spółki A - pana M. M. w dniu [...]r. Do faktury VAT [...] z dnia [...]r. wystawionej przez Spółkę A na rzecz firmy E dołączony został Międzynarodowy samochodowy list przewozowy (dokument CMR), z którego wynika, że towar w postaci 1 palety (90 sztuk - 500 kg) tworzywa PEEK, w dniu [...]r. został przewieziony przez polskiego przewoźnika - Firmę Transportową M A. W. w R.. Nadawcą towaru była firma A Sp. j. w T., a odbiorcą firma E z/s w B.. Jako nadawca dokument CMR podpisał 1 współwłaściciel Spółki A - pan M. M.. W rubryce wskazującej przewoźnika widnieje pieczęć firmowa firmy M oraz podpis kierowcy, natomiast w miejscu wskazującym na podpis odbiorcy widnieje pieczątka N. firmy E i parafa. Na przedmiotowym dokumencie wpisano numer rejestracyjny samochodu – [...]. Organ wskazał, iż Faktura VAT nr [...] z dnia [...]r., wystawiona przez firmę A Sp. j. na rzecz firmy C Sp. z o.o. w W. zaewidencjonowana została w rejestrze VAT pn. "Ewidencja obrotu opodatkowanego stawkami krajowymi i zwolnionego" za lipiec 2011r. pod pozycją nr 3. Przedmiotem sprzedaży, wskazanym na ww. fakturze był magiel LAPAUW_x1200x3000 wraz z podawarką PETERS B20 W trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego w spółce A w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za czerwiec 2011r. ustalono, że A w rozliczeniu za ten miesiąc dokonała odliczenia, podatku naliczonego z faktury VAT nr [...] z dnia 3 [...]r., otrzymanej od firmy N Sp. z 0.0. z/s w T. z tytułu zakupu magla 2 wałowego LAPAUW, która nie dokumentowała rzeczywistego przebiegu zdarzenia gospodarczego, z uwagi na czynność niedokonaną. Tym samym organ podatkowy stanął na stanowisku, że spółka A zawyżyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT o kwotę [...] zł. Spółka skorzystała z prawa do złożenia w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym korekty i złożyła korygującą deklarację obejmującą w całości stwierdzone nieprawidłowości. Na powyższą okoliczność organ kontroli skarbowej wydał wynik kontroli. Jak ustalono, firma N Sp. z 0.0. z/s w T. prowadziła w 2011 r. działalność polegającą na dystrybucji wody mineralnej, świadczeniu usług fryzjerskich i regeneracji turbosprężarek. Zgodnie z zaświadczeniem o numerze Regon przedmiotem działalności Spółki N była sprzedaż hurtowa napojów bezalkoholowych. Spółka N była reprezentowana przez P. S. - prezesa zarządu i jedynego udziałowca spółki. Spółka N w 2011r. zatrudniała 6-7 pracowników. Byli to kierowcy zajmujący się dystrybucją wody, fryzjerzy zatrudnieni w zakładzie fryzjerskim, jeden pracownik do regeneracji turbosprężarek i jedna pracownica zajmująca się wystawianiem faktur i rozliczaniem pracowników dostarczających wodę. Czynności sprawdzające przeprowadzone w firmie N Sp. z o.o. potwierdziły wystawienie w czerwcu 2011r. na rzecz firmy A Sp. j. min. faktury VAT nr [...] z dnia [...]r., na kwotę netto [...] zł, VAT [...] zł z tytułu sprzedaży magla 2 wałowego LAPAUW. Podatek należny z tytułu ww. dostaw towarów został zaewidencjonowany w rejestrze sprzedaży Spółki N za czerwiec 2011r. i wykazany w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2011 r. Zapisy na koncie rozrachunków [...] dokonywanych z firmą A w 2011r. dotyczyły przede wszystkim sprzedaży na rzecz tej spółki naturalnej wody źródlanej [...] i jednostkowej sprzedaży magla oraz wykonania instalacji i montażu tunelu pralniczego. Zakup w czerwcu 2011r. wody źródlanej [...] oraz magla potwierdza również przedłożony przez Spółkę A "Wydruk zaznaczonych dokumentów z rejestru zakupów krajowych" za 2011r., a dotyczący kontrahenta Spółki, czyli firmy N Sp. z o.o. Podczas ww. czynności sprawdzających w firmie N Sp. z 0.0. ustalono, jakie było źródło pochodzenia magla sprzedanego firmie A Sp. j. przedłożonej przez firmę N Sp. z o.o. faktury VAT nr [...] z dnia r. wynika, że przedmiotowe urządzenie pralnicze zostało zakupione od firmy O A. G. z/s w G.. Ww. faktura została zaewidencjonowana w rejestrze zakupów za czerwiec 2011 r. pod pozycją nr 1. Z protokołu przesłuchania P. S. - prezesa zarządu firmy N z dnia [...]r. wynika, iż współpraca z firmą O A. G. w G. trwała od lipca 2009r. do stycznia 2013r., obejmowała szerokie spectrum dostaw: od świadczenia usług transportowych, poprzez sprzedaż, segregację i przemiał tworzyw, wykonywania prac inwentaryzacyjnych, sortowania materiałów, monitorowania budowy, aż do dostaw magla, suszarki parowej, automatyki odzysku kondensatu oraz instalacji maszyn i urządzeń. Zeznał on, iż wszystkie te usługi, handel i pośrednictwo udokumentowane fakturami zakupu od firmy O A. G. w G. były dalej odsprzedawane przez firmę N Sp. z o. o., a ceny w fakturach sprzedaży były wyższe niż w fakturach od G.. Zapytany o to, czy wszystkie faktury z nazwą "O A. G." wystawione na rzecz firmy N Sp. z o.o. dokumentują rzeczywiste transakcje, odpowiedział, że potwierdza wykonanie tych transakcji. P. S. zeznał również, iż własnoręcznie wystawiał wszystkie faktury z nazwą wystawcy O A. G., ale po uzgodnieniu z A. G.. Odnośnie kontaktów oraz rozliczeń z ww. osobą P. S. do protokołu przesłuchania świadka z dnia [...] r. zeznał, iż A. G. przywozi z zachodu używany sprzęt, a ponieważ oni wcześniej kupili od niej jako spółka pralkę przemysłową i sprzedali ją firmie A, po uzyskaniu od niej informacji, iż w N. likwiduje się P i ma do sprzedania pralkę oraz inne urządzenia, przesłał do firmy A listę rzeczy i oni byli zainteresowani. W oparciu o materiał dowodowy dotyczący firmy O A. G. w G. ustalono, że ww. podatnik był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług do dnia [...]r. Z tym dniem działalność gospodarcza prowadzona jednoosobowo w zakresie usług transportowych została zlikwidowana, sporządzono remanent likwidacyjny i złożono w dniu [...]r. odpowiednie deklaracje: VAT-7 za 1/2009, VAT-R, VAT-Z i NIP-3. Po okazaniu A. G. w trakcie przeprowadzonej wobec niej kontroli podatkowej faktur, których podmiotem wystawiającym jako wykonujący usługi i dostawca towarów była firma O A. G., a odbiorcą towarów/usług była firma N Sp. z o.o. w T., zaprzeczyła, by okazane faktury VAT były przez nią wystawione. Przesłuchano również w charakterze kontrolowanej w dniu [...]r. stwierdziła, że nie zna ani prywatnie, ani służbowo P. S., jak również nie zna firmy N Sp. z o.o. w T. i nigdy nie współpracowała z taką firmą. Prowadząc działalność gospodarczą do [...]r. posługiwała się innymi formularzami faktur generowanymi elektronicznie (nigdy nie wystawiała faktur 'wypisywanych ręcznie) i inną - choć podobną - treścią pieczęci firmowej, a także stosowała inny rodzaj numeracji faktur, a charakter pisma na fakturach nie jest jej znany. Podkreślił, iż w swojej działalności świadczyła wyłącznie O, nie dokonywała sprzedaży towarów, ani nie świadczyła innych usług poza transportowymi. Nie korzystała również z usług podwykonawców. Celem potwierdzenia swoich zeznań i oświadczeń składanych w toku kontroli podatkowej pani A. G. przedłożyła również dokumentację księgową za rok 2008. W przedłożonej dokumentacji nie stwierdzono jakichkolwiek transakcji z firmą N sp. z o.o. w T.. Nadto A. G. oświadczyła też, że charakter pisma na okazanych fakturach nie jest jej znany i pismem z dnia [...]r. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa poprzez bezprawne posługiwanie się jej danymi osobowymi i firmowymi Pismem z dnia [...]r. Strona złożyła pisemne wyjaśnienia, m.in. na okoliczność zakupu magla od firmy N Sp. z 0.0. W piśmie tym wyjaśniono, że transport magla do firmy A Sp. j. odbywał się na zlecenie i koszt firmy N Sp. z o.o., z kolei transport magla do odbiorcy towaru - firmy C Sp. z o.o. zorganizowany został przez tych ostatnich i na ich koszt. Załadunek i wyładunek maszyny z samochodów ciężarowych zorganizowany został przez firmę A Sp. j. z wykorzystaniem wózka widłowego z sąsiedniej firmy (wózek był o udźwigu ok. 8 ton). Weryfikacja zakupionego od spółki N sprzętu (tj. magla) odbyła się na podstawie fotografii i wiedzy wspólników na temat sprzętu pralniczego, to wystarczyło do podjęcia decyzji o zakupie ww. maszyny. Wspólnicy nie zostali poinformowani o źródle pochodzenia maszyny. Zgodnie z ww. i wyjaśnieniami pierwotnie wspólnicy założyli, że jest to zakup maszyny na potrzeby Spółki A, ale w międzyczasie otrzymali lepszą ofertę od Spółki C. Oferta ta obejmowała dostawę lepszego, kompletnego sprzętu wraz z możliwością odkupu i kompensaty maszyn zakupionych z firmy N Sp. z o.o. Jako dowód powyższego firma A Sp. j. dołączyła do przedmiotowych wyjaśnień kserokopię umowy leasingu operacyjnego podpisaną z Europejskim Funduszem Leasingowym S.A. - nr [...] z dnia [...] r., dotyczącą przedmiotu leasingu pod nazwą: "urządzenia do pralni/farbiarni: INNA/LAPAUW/PODAWARKA DUO FEET VEGA/SKŁADARKA VEGA FOLD ZE SZTAPLARKĄ". Przesunięcie czasowe pomiędzy odbiorem magla przez firmę C Sp. z o.o., a wystawieniem faktury VAT i dokonaniem płatności wystąpiło natomiast z uwagi na fakt, iż zgodnie z ustną umową dopiero, gdy Spółka C znalazła nabywcę na ten sprzęt, to Spółka A otrzymała fakturę VAT od Spółki N i nastąpiły późniejsze płatności na ich rzecz. Z przesłuchania Strony z dnia [...]r. wynika, iż w czerwcu 2011r. firma A Sp. j. kupiła od firmy N Sp. z o.o. magiel dwuwałowy. Maszyna ta była przeznaczona do odsprzedaży firmie C Sp. z o.o. w W.. Jak zeznał w trakcie przesłuchania wspólnik Spółki A – T. M., firma C jest to firma z kapitałem N.. Firma C jest nam znana, jest to firma znana w branży pralniczej, współpracujemy z tą firmą od początku naszej działalności. Współpraca polegała zarówno na doradztwie jak i na zakupie od firmy C maszyn i urządzeń pralniczych, Na dzień dzisiejszy nie jestem w stanie sobie przypomnieć, kto wystąpił z propozycją zakupu/sprzedaży tego magla, czy inicjatywa wyszła od firmy N czy od firmy C. Nie wiem też, w jaki sposób, kiedy i przez kogo była transportowana i gdzie nastąpił załadunek/rozładunek tej maszyny. Nie wydaje mi się, żeby ona była u nas instalowana. Płatność była dokonywana na rzecz N na pewno w ratach, gotówką i przelewami. Płatności gotówkowe były dokonywane przez wspólników firmy A do rąk własnych pana S.. Jeżeli chodzi o zapłatę otrzymaną od firmy C z tytułu zakupu ww. maszyny to nie przypominam sobie, żebyśmy otrzymali zapłatę gotówką. Wydaje' mi się, że zapłata nastąpiła przelewem/przelewami. Wydaje mi się, że był to magiel używany. Nic nie wiem na temat gwarancji i serwisu tego urządzenia. My żadnej gwarancji na pewno nie udzielaliśmy." Na pytanie czy przed dokonaniem transakcji zakupu od spółki N w czerwcu 2011r., ktoś ze spółki A oglądał przedmiotowe maszyny i urządzenia, T. M. odpowiedział, że on na pewno tam nie był, być może był któryś z pozostałych wspólników. Wyjaśnił również, że firma ta była im znana, z racji tego, że od lat dostarcza do firmy A wodę pitną do dystrybutorów. T. M. oświadczył też, że zna prezesa firmy - P. S. jeszcze z czasów liceum i to z racji tej znajomości prezes firmy N zwrócił się do firmy A Sp.j. w 2007r. lub 2008r. z ofertą dostarczania do firmy ww. Spółka A nie sprawdzała wiarygodności firmy N Sp. z o.o. M. M. zapytany o dane techniczne, które charakteryzowały zakupiony od spółki N magiel odpowiedział: " był to magiel używany, na pewno był to magiel dwuwałowy, 2x1200, gazowy ( .. ), na pewno był starszy od tego kupionego od C, czyli starszy od 2004r. ( .. .) na pewno były jakieś uzgodnienia z panem S., że daje nam gwarancję rozruchu tej maszyny. Jeśli magiel by nie działał to nie nastąpiła by zapłata. Zdecydowaliśmy się na zakup tego magla od N, ponieważ cena za ten magiel była na pewno atrakcyjna, my zapłaciliśmy za niego około [...] tyś. złotych, a podobne magie kosztowały w tym czasie około [...] -[...] tyś złotych. My w końcowym efekcie nie uruchamialiśmy tego magla, a pan G. powiedział, że bierze ten magiel w takim stanie jak jest i bez względu na to czy ona działa, czy nie. " Z wyjaśnień Strony wynika, że do transportu magla wykorzystany był na pewno samochód ciężarowy. M. M. nie pamiętał natomiast jakiego rodzaju sprzęt był wykorzystany do rozładunku magla. Stwierdził, iż magiel ten nie był przez nich użytkowany. Prawdopodobnie stał u nich ok. miesiąca, ale nie był instalowany, ponieważ zgłosił się do nich Pan G. z firmy C z W. z propozycją sprzedania lepszego magla i wzięcie w rozliczeniu tego kupionego przez nas od N. Ww. zajmuje się od wielu lat handlem używanym i nowym sprzętem pralniczym, ma kontakty w N. i często sprowadza takie urządzenia z N. pralni. Ma też serwis takiego sprzętu. M. M. zapytany dlaczego od firmy N Sp. z o. o. zakupiony został jedynie magiel, a do firmy C Sp. z o.o. sprzedany został magiel wraz z podawarką, wyjaśnił: " Nie umiem sobie dokładnie przypomnieć skąd była ta podawarka, być może była to nasza stara podawarka i sprzedaliśmy ją razem z tym maglem. Było to stare urządzenie, tzw. pasy podawcze i pewnie sprzedaliśmy ją w cenie złomu. Na taką starą podawarkę podawało się ręcznie i nie było w niej torów podawczych. Najprawdopodobniej była to podawarka z naszego starszego magla, zresztą też kupionego od C w 2009r. My ją wtedy w komplecie odsprzedaliśmy". Z kolei na podstawie dokumentów przesłanych przez Europejski Fundusz Leasingowy S.A. za pismem z dnia [...]r. ustalono, iż ww. urządzenia pralnicze firma C Sp. z 0.0. dostarczyła na podstawie faktur VAT nr [...] oraz nr [...]. Natomiast sporządzone umowy przelewu wierzytelności dowodzą, że firma C Sp. z 0.0. otrzymała od Spółki A we wrześniu i w październiku 2010r. zaliczkę za leasingowany sprzęt w łącznej wysokości [...] zł, natomiast resztę należności dostawcy przekazał leasingodawca, czyli firma E S.A. W spółce C Sp. z o.o. przeprowadzone zostały czynności sprawdzające w zakresie rzetelności dokumentów w związku z postępowaniem kontrolnym prowadzonym w spółce A. Z pisma syndyka masy upadłości firmy C Sp. z 0.0. w upadłości likwidacyjnej – M. K. z [...]r. wynika, że w dokumentach likwidowanej spółki znajduje się jedynie faktura VAT nr [...], wystawiona przez spółkę A, która dotyczy zakupu przez spółkę C magla dwuwałowego LAPAUW oraz pismo potwierdzające kompensatę i zobowiązania z należnościami od firmy A Sp. j. Ponadto syndyk wyjaśnił, że zakup ww. magla nastąpił ponad rok przed ogłoszeniem upadłości Spółki C, a w przekazanych przez upadłego materiałach brak jest pełnej dokumentacji dotyczącej tej transakcji. Potwierdził to również w piśmie z dnia [...]r. W toku przeprowadzonych czynności Syndyk okazał wydruk rejestru zakupu za lipiec 2011r. prowadzony przez firmę C Sp. z o.o., deklarację VAT-7 za lipiec 2011 r. oraz umowę sprzedaży z dnia [...] r. i protokół odbioru magla J LAPAUW 1x1200x3000 z dnia [...]r. W ww. rejestrze zakupu znajduje się faktura VAT nr [...] z dnia [...]r. wystawiona przez spółkę A dotycząca magla dwuwałowego LAPAUW 2x1200x3000 wraz z podawarką. Z ww. umowy sprzedaży i protokołu odbioru wynika, iż przedmiotem tejże transakcji był magiel LAPAUW 1x1200x3300 (jednowałowy), rok produkcji 2011. Nie była to zatem odsprzedaż magla kupionego przez firmę C Sp. z o.o. od firmy A Sp.j. W wyniku przeprowadzenia kolejnych czynności sprawdzających w firmie C, na podstawie dokumentów udostępnionych przez syndyka ustalono, że spółka C sprzedała w sierpniu 2011r. magiel LAPAUW 2x1200x3000 (2C1/1230G, używany, rok produkcji 1999r. nr seryjny [...]), w oparciu o fakturę VAT nr [...] z dnia [...]r., wystawioną na wartość brutto w wysokości [...] zł na rzecz firmy P SK S. K. w Z.. Faktura pro forma na ten magiel została wystawiona w dniu [...]r. na wartość netto w wysokości [...] zł. Z dokumentów przewozowych wynika, że w dniu [...]r. magiel ten został załadowany na transport wystawioną przez firmę R – J. S. w W. oraz przewieziony dwoma samochodami w dniu [...]r., zgodnie ze zleceniem spedycyjnym dla firmy S Sp. z o.o. w W. - dwie sztuki przesyłki każda o wymiarach 4,30 m długości, 1,90 m szerokości, 1,70 m i wadze każda po 4 500 kg. Z kolei z wiadomości e-mail wysłanej przez C w dniu [...]r. na adres: [...] wynika, że sprzedawany firmie P SK S. K. magiel był maglem olejowym. W dokumentacji firmy C Sp. z o. o. nie znaleziono faktur, zleceń spedycyjnych dokumentujących transport magla dwuwałowego z T. do W.. Strona nie zgodziła się z ustaleniami tego organu, iż magiel sprzedany przez firmę C w maju 2011r. nie mógł być maglem zakupionym w spółce A na podstawie zakwestionowanej faktury. Polemizując z zawartą w zaskarżonej decyzji argumentacją organu pierwszej instancji dotyczącą ww. kwestii zwrócono uwagę na fakt, iż magiel gazowy również jest maglem olejowym. Stwierdzono także, iż o braku tożsamości towaru wskazanego na zakwestionowanej fakturze z towarem sprzedanym przez firmę C nie może świadczyć fakt, iż cena zakupu magla była wyższa od ceny na fakturze Wystawionej przez ww. firmę kolejnemu nabywcy magla tj. firmie P SK S. K. w Z., jak również brak korelacji pomiędzy datą transportu sprzedanego magla do Z. (maj 2011r.), a datą fakturowania zakupu magla przez firmę C (lipiec 2011r.). Wspólnicy wnieśli przy tym nowe dowody w postaci wydruku oferty spółki C z dnia [...]r. zawierającej zdjęcia magla na terenie hali produkcyjnej spółki A oraz maili od pracowników spółki C: z dnia [...]r. od A. M. i z dnia [...]r. od K. M.. Ponadto Strona wniosła o przesłuchanie M. K. z firmy P SK, który bywał w siedzibie spółki A i może potwierdzić, że magiel dostarczony do Z. jest tym samym, który widział wcześniej w ww. firmie, A. R., A. K. i K. P., na okoliczność istnienia magla i tego, że był w firmie A, A. M. i K. M., które znają szczegóły transakcji zakupu magla przez firmę C. W celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości Strona przedstawiła natomiast fakty dotyczące nabycia i sprzedaży przedmiotowego magla w ujęciu chronologicznym, tj. sierpień 2010r. - nabycie magla od firmy N (bez fakturowania), wrzesień 2010r. - zakup nowocześniejszego magla od firmy C i sprzedaż ww. firmie magla zakupionego od N (bez fakturowania); przekazanie ww. magla było traktowane jako rozliczenie zaliczki mającej związek z leasingiem nowszego magla. Zdaniem wspólników spółki A wydanie (bez wystawiania faktury) we wrześniu 2010r. magla do C miało wszelkie cechy "dostawy towaru" i przekazania prawa do dysponowania towarem jak właściciel. C z tego prawa korzystała, oferując magiel w internecie, a następnie sprzedając go do Z. w maju 2011r. pomimo, że fakturę otrzymała od A w lipcu 2011 r. Podkreślili przy tym, że w trakcie postępowania prowadzonego przez organ kontroli skarbowej informowali o przesunięciu czasowym pomiędzy odbiorem magla przez firmę C, a wystawieniem faktury (9 miesięcy) jednak nie zostało to odpowiednio potraktowane pomimo zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyrażonej w art. 122 O. p. Odnośnie zaś zakwestionowania podatku naliczonego z faktury B Strona podniosła, iż organ pierwszej instancji bez stosownej podstawy prawnej sugeruje, że spółka A świadomie brała udział w oszustwie podatkowym. W tym miejscu wspólnicy wskazali na wyrok TSUE z dnia 22.10.2015r. C-277114, w sentencji którego stwierdzono, że niedopuszczalnym jest odmowa prawa do odliczenia w sytuacji kiedy podatnik nie dokonywał ustaleń, do których nie jest zobligowany. Z kolei zgodnie z postanowieniem Trybunału z dnia 6 lutego 2014r. w sprawie C-33/13 (dotyczącej niezgodności towaru określonego na fakturze z towarem dostarczonym) podejmowanie czynności sprawdzających nie jest co do zasady zadaniem podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej w K. zarzuty Spółki uznał za bezzasadne. Stwierdził, iż w niniejszej sprawie organ kontroli skarbowej przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające i zgromadził pełny materiał dowodowy, pozwalający na poczynienie prawidłowych ustaleń faktycznych. Zgromadzone dowody zostały zaś wszechstronnie ocenione, zgodnie z art. 187 O.p. Nadto Organ odwoławczy wskazał, iż w zakresie zarzutu naruszenia art. 191 O. p. poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów przejawiającej się uznaniem wyjaśnień M. R. złożonych w charakterze podejrzanego w postępowaniu karnym za wiarygodne, że materiały zgromadzone w toku postępowania karnego są pełnoprawnym dowodem w postępowaniu podatkowym, co wynika z art. 181 O.p. Podkreślono, iż ordynacja podatkowa dopuszcza możliwość przeprowadzania dowodów z zeznań złożonych w innym postępowaniu to jednocześnie nie może to być sprzeczne z innym przepisem Ordynacji podatkowej regulującym zasady prowadzonego postępowania podatkowego. Posłużenie się w niniejszej sprawie materiałami zgromadzonymi w toku postępowania karnego z całą pewnością nie naruszyło zatem zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 191 O. p. Wyjaśniono, że takie działanie organów podatkowych związane było z obszernym zakresem tego postępowania oraz dużą ilością zgromadzonych w jego toku dowodów, istotnych także dla postępowania podatkowego, a wykorzystanie na potrzeby postępowania podatkowego materiałów zgromadzonych w postępowaniu karnym, także wyjaśnień podejrzanych odbywa się zgodnie z regułą określoną w ww. przepisie. Organ drugiej instancji podniósł, że dowody w postaci wyjaśnień podejrzanych, którym następnie przedstawiono zarzuty, konfrontowane są z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, a ich moc dowodowa podlega swobodnej ocenie organu podatkowego, dokonywanej jednak z uwzględnieniem zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego. Z tego względu twierdzenie Strony, że wyjaśnienia podejrzanego mają mniejszą wartość dowodową niż zeznania świadka są bezpodstawne. Stwierdzono, że dowody te, co należy ponownie podkreślić, ocenione we wzajemnym powiązaniu oraz w zestawieniu z pozostałymi dowodami, pozwoliły na ustalenie istotnych okoliczności sprawy. Za bezpodstawny uznano zarzut naruszenia art. 121 i 122 O.p. Organ podkreślił, iż świadomość udziału spółki A w procederze oszustwa podatkowego w handlu PEEK-iem została wykazana. W świetle powyższego zarzut bezzasadnego zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit.a ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezastosowania art. 86 ust. 1 i 2 ww. ustawy nie znajduje podstaw. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż twierdzenie pełnomocnika Strony, iż nie było podstaw do zastosowania art. 108 ustawy o VAT w stosunku do podatku wynikającego z faktury VAT nr [...] z dnia [...]r., gdyż nie została ona wprowadzona do obrotu, a podatnik dokonał korekty za miesiąc czerwiec 2011r. jest co najmniej niezrozumiałe, gdyż Z akt sprawy wynika, że faktura ta była w posiadaniu kontrahenta. tj. firmy C, a zatem z całą pewnością została wprowadzona do obrotu gospodarczego. Fakt wystawienia ww. faktury sprzedaży i wykazania podatku należnego, która, jak ustalono, nie dokumentowała faktycznej czynności gospodarczej, spowodował natomiast powstanie obowiązku podatkowego w oparciu o ten przepis. Podkreślono, że bez znaczenia dla powyższego pozostaje fakt dokonania korekty deklaracji za miesiąc czerwiec 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Odnosząc się do opisanego powyżej zakresu kognicji sądu administracyjnego należy uznać, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co byłoby podstawą jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do stwierdzenia czy w świetle wskazanego w zaskarżonej decyzji stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa materialnego, podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT wystawionych na jego rzecz przez B M. R. oraz wystawionych przez skarżąca na rzecz E w B., a w konsekwencji stwierdzenie czy organ prowadząc postępowanie, naruszył wskazane w skardze przepisy prawa. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...). Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika m. in. z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT). Uprawnienie to, z uwagi na konsekwencje wynikające z zasady samoobliczania podatku, uzależnione jest jednak od spełnienia warunków określonych w ustawie o VAT. Zgodnie z treścią art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu znajdującym zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Pojęcie "czynność która nie została dokonana" należy natomiast wykładać z uwzględnieniem treści art. 106 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika (sprzedawcy) i nabywcy. Przepis art. 86 ustawy o VAT nie daje podstawy do konstruowania domniemania prawdziwości faktury. Dokumenty prywatne, a są nimi również faktury oraz wszelkie dowody księgowe będące podstawą wpisów w księgach podatkowych, co wynika z art. 86 § 1 O.p. stanowiące środki dowodowe w postępowaniu podatkowym, nie korzystają ze szczególnej mocy dowodowej ( P. Pietrasz [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2007, wyd. II). Faktura nie ma więc waloru dokumentu urzędowego, z którym Ordynacja podatkowa wiąże domniemanie prawdziwości ( wyrok NSA z dnia 5 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Wr 2322/00). Zatem faktura VAT tak jak każdy dokument prywatny - podlega ocenie organu podatkowego, co do prawdziwości zawartych w nim danych ( wyrok WSA w W. z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 378/11). W przypadku powzięcia wątpliwości, co do tego, czy faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenia gospodarcze organ podatkowy uprawniony jest do sprawdzenia zgodności faktury z tym zdarzeniem ( wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 1858/09). Z treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT wynika, że podatek naliczony to podatek wskazany na fakturze stwierdzającej nabycie określonych towarów lub usług. Powyższe oznacza, że "faktura" stanowiąca podstawę do odliczenia przez podatnika podatku naliczonego musi być poprawna nie tylko z formalnego punktu widzenia (wystawiona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami wykonawczymi do ustawy o podatku VAT), ale przede wszystkim powinna odzwierciedlać prawdziwy przebieg zdarzeń gospodarczych zaistniałych między dwoma podmiotami wskazanymi na fakturze jako sprzedawca i nabywca. Jeśli zaś faktura odnosi się do czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane między wskazanymi na niej podmiotami, to wymienione w niej kwoty podatku nie stanowią de facto podatku naliczonego, o który podatnik jest uprawniony obniżyć podatek należny ( wyroki WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Go 67/09, WSA w Olsztynie z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 821/09, WSA w Opolu z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I SA/Op 228/09, WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 493/09). Także w orzecznictwie TSUE podkreśla się tę zależność i tak C-342/87 Genius Holding BV vs. Staatssecretaris van Financien wprost stwierdzono, że wynikające z przepisów dyrektywy prawo do odliczenia nie znajduje zastosowania do podatku, który jest należny wyłącznie z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Faktury dokumentujące czynności, które nie zostały dokonane, lub dokumentujące sprzedaż inną niż rzeczywista lub też dokumentujące sprzedaż dokonaną przez podmiot inny niż wykazany w ich treści - nie mogą stanowić podstawy do odliczenia wykazanego w nich podatku naliczonego ( wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1161/07). Przyznanie podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy inny (niż wskazany na fakturze VAT) podmiot dostarcza towar lub wykonuje usługę, prowadziłoby w konsekwencji do niedopuszczalnej akceptacji rozliczenia podatkowego opartego nie na rzeczywistym przebiegu działalności gospodarczej, lecz wyłącznie na prywatnych dokumentach przedstawionych przez podatnika (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1562/07). Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego sprawy należało podzielić stanowisko organu drugiej instancji, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że sporna faktura nr [...] z 29 lipca 2011r. wystawiona przez B nie dokumentuje rzeczywistej transakcji kupna za kwotę [...] EUR tworzywa sztucznego PEEK. Tworzywo to zostało następnie odsprzedane E w B. na podstawie faktury VAT nr [...] z 31 sierpnia 2011r. Ustalenia odnośnie transakcji z B poczyniono na podstawie niespójnych zeznań wspólników A T. M. i M. M.. Z zeznań tych wynika, że to raczej ktoś z B zadzwonił z propozycją transakcji nabycia, przechowania i odsprzedaży towaru do E. Warunkiem dokonania transakcji była przedpłata od firmy N.. Skarżąca otrzymała zapytanie ofertowe od B (dokumenty rejestrowe, zaświadczenie o nie zaleganiu z ZUS i US), zaś skarżąca nie wymagała takich wyjaśnień, jak również nie weryfikowała danych zakupionego towaru (oznaczeń, atestu, certyfikatu). Transakcja ta była jednorazowa, w ocenie spółki nie mieściła się w normach handlowych gdyż np. towar dostarczono przed dokonaniem zapłaty. Towar był odsprzedany po wystawieniu faktury proforma i dokonaniu zapłaty, zaś skarżąca nie znała tego towaru, jego przeznaczenia. Organ podatkowy ustalił natomiast, że tworzywo PEEK jest produktem wysoko specjalistycznym, każda partia towaru ma swój numer identyfikacyjny, dostarczana jest z kompletem świadectw jakościowych, a do weryfikacji autentyczności tworzywa wymagane są specjalistyczne badania laboratoryjne. Nadto organ podkreślił, że przedmiotem działalności spółki była hurtowa sprzedaż paliw i produktów pochodnych, metali i rud metali. Dokonując czynności sprawdzających w B ustalono, że dokumentacja dotycząca omawianej transakcji oraz dokumentacja finansowo księgowa za okres 1 czerwca 2010r. – 31 sierpnia 2011 r. została skradziona. W toku postępowania przesłuchano M. R., prowadzącego działalność gospodarcza pod firma B na okoliczności związane z przeprowadzeniem transakcji. W oparciu o te zeznania ustalono, że to B wskazała skarżącej spółce N. odbiorcę towaru, gdyż poszukiwano formy, którą będzie stać na czekanie na zwrot lub kompensatę VAT. Równocześnie w oparciu o pisemne zamówienie i rejestr VAT za lipiec 2011r. ustalono, że dostawcą tworzywa do B była firma D z S.. M. R. nie pamiętał okoliczności nawiązania kontaktów, nie poznał właściciela tej firmy, nie był w jej siedzibie, a towar przewoził kierowca z magazynu w D. do magazynu w G. lub do innego kontrahenta. Handel tworzywem sztucznym zaproponował mu J. P., którego poznał w Zakładzie Karnym w S. 7-8 lat wcześniej. To J. P. znał osoby w N., z którymi prowadzono proceder obrotu tworzywem, on też wszystko organizował. M. R. potwierdził, że w procederze obrotu tworzywem pełnił funkcje bufora, a handel polegał na obrocie papierami i czterema paletami PEET (2 tony towaru), zaś z jednej transakcji otrzymywał około 20.000 zł. Ponadto pytany o skarżącą zeznał, że nie zna takiej firmy. W późniejszym okresie zorganizował własną "karuzelę", gdzie w obrocie były dwie palety PEEK zakupione od D. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zeznaniach J. P.. Przebieg transakcji potwierdziła pracownica B M. O. zajmująca się wystawianiem faktur i zamawianiem towaru, nie przesądzając jednak o karuzelowym charakterze obrotu. Z postępowania kontrolnego prowadzonego wobec D R. K. w S. wynika, że wydano decyzję w przedmiocie zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług na podstawie art. 108 ustawy o VAT, w zakresie I i II kwartału 2011r. Podmiot ten nie prowadził działalności w miejscu określonym jako jego siedziba, nie płacił zobowiązań podatkowych wykazanych w złożonych deklaracjach, został wykreślony z rejestru podatników VAT z dniem 18 czerwca 2012r. na mocy art. 96 ust. 9 ustawy o VAT. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013r. postawiono R. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod D, G s.r.o. i F s.r.o. zarzut popełnienia przestępstwa i przestępstwa skarbowego, a do zarzutów tych przyznał się wskazując G. Ł. jako osobę, z którą kontaktował się w sprawie procederu. Zeznał również, że nigdy nie kupował i nie sprzedawał pod szyldem założonych przez siebie firm. Zeznania te zostały potwierdzone przez G. Ł. w toku postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w G.. W oparciu o porównanie danych wartościowych zaewidencjonowanych w rejestrze VAT za lipiec 2011r. w B i A oraz D odtworzono obieg dokumentacji, nie zaś faktycznych transakcji. Powyżej opisany proceder został również potwierdzony przez T. Z., prowadzącego firmy I s.r.o. i T. Jak sam zeznał były to firmy "słupy", a proceder organizował G. Ł.. Tożsamy proceder miał miejsce w firmie H s.r.o. T. B., U P. H.. W sprawie nie jest sporne, że skarżąca odsprzedała tworzywo sztuczne PEEK firmie E w B.. Fakturę proforma wystawiono w dniu 30 sierpnia 2011r. na kwotę [...] Euro, a w dniu 31 sierpnia 2011r. wystawiono fakturę nr [...] dokumentującą sprzedaż towaru, natomiast pisemne zamówienie od kontrahenta opatrzone było datą 1 września 2011r., a płatność odnotowano na koncie skarżącej w dniu 2 września 2011r. Dokonując weryfikacji powyższej transakcji zwrócono się do N. administracji podatkowej, która poinformowała, ze firma E w B. nie prowadziła faktycznej działalności gospodarczej, austriacki paszport wspólnika J. W. jest sfałszowany, faktycznie prowadzącym działalność był S. T., a jego miejsce pobytu jest nieznane. Firma ta została zarejestrowana jako aktywny podatnik VAT dnia 7 maja 2011r., a wyrejestrowana w dniu 1 maja 2013r. Faktura[...] nie została zarejestrowana w ewidencji skarżącej, nie złożyła też deklaracji VAT UE. Ustalono również, że transport miał odbyć się 2 września 2011r. przez [...], bez ubezpieczenia CARGO, a transport wykonał polski przewoźnik M A. W. z R.. Jako nadawca CMR podpisał się współwłaściciel skarżącej M. M., a w miejscu potwierdzenia odbioru przesyłki widnieje pieczęć E i nieczytelna parafa. Kierowca L. D. stwierdził, że adres dostarczenia przesyłki otrzymał od A. W. telefonicznie po około 2 godzinach, a pod adresem dostawy znajdowała się skrzynka pocztowa. Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty, co stanowi realizację zasady neutralności podatku od wartości dodanej ( wyroki TSUE: z dnia 13 grudnia 1989 r. w sprawie C-342/87 Genius Holding BV, pkt 19; z dnia 19 września 2000 r. w sprawie C-454/98 Schmeink & Cofreth AG & Co. KG i Manfred Strobel, pkt 53; z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie C-35/05 Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH, pkt 23). Ukształtowane już orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury nie może powstać u jej dysponenta, jeżeli u jej wystawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w tym podatku w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu ( wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt. I SA/Łd 1289/08, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt. I SA/Sz 715/08, oraz wyrok NSA z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I FSK 829/08 ). Z rozpatrywanego materiału dowodowego wynika, że zakwestionowane faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy B, stroną skarżącą a E, a faktury przyjęte i wystawione przez skarżącą nie odzwierciedlały faktycznie dokonanych transakcji. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można uznać by strona skarżąca nie miała świadomości charakteru wzajemnych powiązań i ich skutków podatkowych. Mając powyższe na uwadze podzielić należało kwalifikację prawnopodatkową przepisów prawa materialnego dokonaną przez organ odwoławczy w stosunku do faktury VAT dokumentującej obrót tworzywem sztucznym PEEK pomiędzy podmiotami wyżej wymienionymi. W konsekwencji tych ustaleń stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, faktury wystawione przez B nie mogły stanowić dla strony skarżącej podstawy do odliczenia podatku naliczonego w nich zawartego. Firma B pełniła w cyklu transakcji rolę tzw. bufora, a skarżąca dokonała rozliczenia podatku od towarów i usług z uwzględnieniem faktury wystawionej przez tą firmę. Skarżąca dokonała również sprzedaży tego towaru do firmy E, z niewiadomych przyczyn nie zaewidencjonowała tej transakcji. Odnośnie faktury nr [...] z dnia 14 lipca 2011r. wystawionej przez stronę skarżącą na rzecz C sp. z o.o. w W. organ stwierdził, ze dokumentowała ona sprzedaż magla Lapauw 2x1200x3000 wraz z podawarką Peters B20. W wyniku kontroli u strony skarżącej stwierdzono, że za czerwiec 2011r. skarżąca dokonała rozliczenia faktury VAT nr [...] z 3 czerwca 2011r. otrzymanej od N sp. z o.o. w T. z tytułu zakupu magla 2 wałowego Lapauw za kwotę 180.000 zł, która nie dokumentowała rzeczywistego przebiegu zdarzenia, a skarżąca zawyżyła podatek naliczony o kwotę [...] zł. Powyższe ustalenia znalazły odzwierciedlenie w protokole badania ksiąg podatkowych (art. 193 § 6 O.p.). Podkreślono, że N prowadziła działalność w zakresie dystrybucji wody mineralnej, świadczenia usług fryzjerskich, regeneracji turbosprężarek, a kontakty handlowe ze skarżącą dotyczyły sprzedaży wody źródlanej [...]. N sp. z o.o. nabyła magiel Lapauw od firmy O A. G. w G., a współpraca firm dotyczyła różnych produktów, zaś zapłata następowała w gotówce w trakcie osobistych spotkań Prezesa Zarządu N P. S. z A. G.. W toku dalszych przesłuchań P. S. odmówił zeznań powołując się na art. 196 § 2 O.p. A. G. nie potwierdziła tych faktów, zaprzeczyła by znała P. S., by podpis na okazanych jej fakturach należał do niej, nie wystawiała ręcznie faktur, opatrywała je inną numeracją i inna pieczęcią, nie świadczyła innych usług poza transportowymi, zaś w dokumentacji nie widnieją żadne transakcje z N sp. z o.o., a spółka ta nie jest jej znana. Odnośnie zakwestionowanej transakcji skarżąca wskazała, że magiel zakupiła na własne potrzeby, ale otrzymała lepszą ofertę od firmy C z możliwością odkupu i kompensaty maszyn zakupionych od N. Przesunięcie czasowe pomiędzy odbiorem magla przez C sp. z o.o. a wystawieniem faktury i dokonaniem płatności nastąpiło z uwagi na fakt, że zgodnie z ustna umową dopiero gdy C znalazła nabywcę na sprzęt, to Skarżąca otrzymała fakturę od N i nastąpiły płatności, w tym na rzecz N w gotówce. Jednocześnie skarżąca nie znała źródła pochodzenia magla. Skarżąca nie była w stanie wyjaśnić skąd pochodziła podawarka sprzedana wraz z maglem C sp. z o.o., najprawdopodobniej była to podawarka z jakiegoś starego sprzętu. Skarżąca w drodze umowy leasingu z dnia 15 września 2010r. zaopatrzyła się w urządzenie pralnicze: podawarkę, magiel składarkę ze sztaplarką na łączną kwotę [...] Euro. Dokonując weryfikacji transakcji w C sp. z o.o. stwierdzono, że z dniem 25 września 2012r. spółka ta została postawiona w stan upadłości, a w niepełnej dokumentacji znajduje się faktura A dokumentująca sprzedaż magla Lapauw wraz z podawarką i pismo potwierdzające kompensatę zobowiązań z należności od skarżącej. W dokumentacji C znajdowała się faktura z 1 sierpnia 2011r. sprzedaży do firmy P SK S. K. w Z. magla, zaś z dokumentacji mailowej wynika, że był to magiel olejowy, a w dokumentacji nie odnaleziono zleceń spedycyjnych na transport magla dwuwałowego z T. do W.. W oparciu o poczynione ustalenia organ podatkowy stwierdził, że magiel sprzedany przez firmę C w maju 2011r. nie mógł być maglem zakupionym w skarżącej spółce na podstawie zakwestionowanej faktury, a nie może o tym świadczyć różnica w cenie zakupu i sprzedaży. W szczególności nie podzielił stanowiska skarżącej, że wydanie bez wystawienia faktury we wrześniu 2010r. magla do C miało cechy dostawy towaru i przekazania władztwa nad rzeczą. W ocenie Sądu pogląd ten należno jednak podzielić mimo zarzutów strony skarżącej, a organ zasadnie odwołał się do dyspozycji art. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT w zakresie nabycia magla oraz do art. 108 ustawy o VAT w zakresie jego zbycia. Strona nie wykazała by przedmiotem tych transakcji był tożsamy towar, a zgromadzona w sprawie dokumentacja również nie pozwoliła na przyjęcie takiego stwierdzenia. Przywołane powyżej okoliczności, szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji, pozwalają w ślad za organem na stwierdzenie, że skarżąca miała świadomość uczestniczenia wraz z N i C w tworzeniu dokumentów, tj. zakwestionowanej faktury, nie odzwierciedlającej faktycznych transakcji pomiędzy tymi podmiotami. Sama skarżąca stwierdziła, że obrót maglem nie był dokumentowany fakturami, a więc transakcja sprzedaży magla miała miejsce we wrześniu 2010r., zaś faktura z lipca 2011r. nie może jej dokumentować, gdyż sprzedaż nie nastąpiła w dacie wykazanej w fakturze. Takie zachowanie sprzeczne jest z zasadami opodatkowania transakcji w systemie podatku od wartości dodanej. W sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, a w decyzji organu odwoławczego w oparciu o zebrany materiał dowodowy, zgodnie z art. 190 O.p., udowodniono w sposób przekonywający i wyczerpujący stanowisko w spornej sprawie oraz dokonaną według powyższej zasady ocenę materiału dowodowego stanowiącego podstawę faktyczna podjętego rozstrzygnięcia, zaś wyprowadzone z tej oceny wnioski są logiczne i wszechstronne. Natomiast dokonanie przez stronę skarżącą odmiennej oceny, do której ma prawo, zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie może jednakże prowadzić do wniosku, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Zgodnie natomiast z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten konkretyzuje i rozwija zasadę prawdy obiektywnej z art. 122 O.p. w ten sposób, że formułuje regułę przeprowadzania postępowania dowodowego w sposób zupełny. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że charakter postępowania podatkowego oraz obowiązek podejmowania wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nie oznacza, że ciężar dowodu obciąża w każdej sytuacji organ podatkowy, a ustalenie niektórych faktów, o których wie wyłącznie podatnik, pozostaje poza zakresem możliwości organu podatkowego. Ze zwykłych reguł logiki formalnej wynika, że dowód powinien przeprowadzić ten, kto twierdzi, że dany fakt miał miejsce, a nie ten, kto istnieniu tego faktu zaprzecza. ( wyroki TSUE: z dnia 26 września 1996 r. w sprawie C-230/94 Enkler oraz z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie C-78/12, Ewita-K EOOD, wyrok NSA z dnia 6 kutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1671/06, wyrok WSA w G. z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/G1 1326/12, wyroki NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I FSK 348/13, z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 704/13 oraz z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1242/13). Wskazane przez stronę skarżącą źródła dowodowe w postaci zeznań świadków nie były przydatne dla potrzeb postępowania, gdyż podstawowym źródłem wiedzy o danej transakcji jest faktura i odpowiednie dokumenty potwierdzające przebieg transakcji u kontrahentów strony skarżącej. Powołane wyżej przepisy prawa krajowego znajdują oparcie w art. 167 Dyrektywy 2006/112, z którego wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Przepis art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112 stanowi, że jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika. Stosownie do art. 178 lit. a Dyrektywy 2006/112 w celu skorzystania z prawa do odliczenia, podatnik, o którym mowa w art. 168 lit. a), w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, musi posiadać fakturę sporządzoną zgodnie z art. 220-236 i art. 238, 239 i 240. Zgodnie z art. 220 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112 : "1. Każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, albo w jego imieniu i na jego rzecz przez osobę trzecią, w następujących przypadkach: 1/ dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych przez niego na rzecz innego podatnika lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem." W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przewidzianego z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych przez innego podatnika - wyłącznie w odniesieniu do podatku wynikającego z faktury, dokumentującej faktycznie zrealizowaną przez jej wystawcę czynność podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. W przypadku, gdy podatek wynika jedynie z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy u jej wystawcy - faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanego w niej podatku ( wyrok NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. I FSK 1223/10; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. I FSK 480/07; wyrok NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. I FSK 1029/07; wyrok NSA z dnia 27 maja 2008 r., sygn. I FSK 628/07; wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. I FSK 745/07; wyrok NSA z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. I FSK 1699/07; wyrok NSA z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. I FSK 1700/07, wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. I FSK 584/09; wyrok NSA z dnia 13 października 2009 r., sygn. I FSK 928/08, wszystkie powoływane: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko to znajduje swe odzwierciedlenie w orzecznictwie TSUE gdzie wskazano, że wprawdzie prawo do odliczenia podatku jest integralną częścią mechanizmu funkcjonowania podatku od wartości dodanej i fundamentalnym prawem podatnika, które zasadniczo nie może być ograniczane, to jednak zasada ta nie ma nieograniczonego zasięgu i może doznać wyjątku w tych wszystkich przypadkach, gdy miało miejsce działanie w nieuczciwych celach lub nadużycie prawa (pkt 54 wyroku z 6 lipca 2006 r. w sprawach połączonych C-439/04 i C-440/04 Kittel i Recolta Recykling; pkt 68 wyroku z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C-255/02 Halifax i in. i pkt 32 wyroku z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie C-32/03 Fini H, http://eur-lex.europa.eu). Natomiast w wyrokach z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 Mahagében kft oraz Péter Dávid (dostępny jak wyżej) TSUE orzekł, że: 1/ art. 167, art. 168 lit. a, art. 178 lit. a, art. 220 pkt 1 i art. 226 Dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce krajowej, w ramach której organ podatkowy odmawia podatnikowi prawa do odliczenia od kwoty należnego podatku od wartości dodanej kwoty tego podatku należnego lub zapłaconego z tytułu świadczonych mu usług z tego powodu, że wystawca faktur dotyczących owych usług lub jeden z jego usługodawców dopuścił się nieprawidłowości, bez udowodnienia przez organ podatkowy na podstawie obiektywnych przesłanek, iż podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia wiązała z przestępstwem popełnionym przez wystawcę faktury lub inny podmiot działający na wcześniejszym etapie obrotu, 2/ art. 167, art. 168 lit. a, art. 178 lit. a i art. 273 Dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce krajowej, w ramach której organ podatkowy odmawia prawa do odliczenia z tego powodu, iż podatnik nie upewnił się, że wystawca faktury za towary, których prawo do odliczenia ma dotyczyć jest podatnikiem, że dysponował on tymi towarami i był w stanie je dostarczyć oraz że wywiązał się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty podatku od wartości dodanej, albo z tego powodu, że podatnik nie posiada, poza fakturą, innych dokumentów potwierdzających spełnienie powyższych warunków, mimo że spełnione były warunki materialne i formalne powstania prawa do odliczenia określone w Dyrektywie 2006/112, a podatnik nie miał przesłanek podejrzewać, że wystawca faktury dopuścił się nieprawidłowości lub przestępstwa. Powyższe stanowisko zostało uwzględnione w zaskarżonej decyzji, a równocześnie organ odwoławczy dokonując weryfikacji stanu faktycznego sprawy zastosował się do reguł wynikających z powołanych przepisów prawa krajowego w kontekście uregulowań prawa unijnego i jego wykładni dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 p.p.s.a.