I SA/Łd 171/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 rok p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 rok. Odpis postanowienia doręczono na adres pełnomocnika skarżącej 23 kwietnia 2018r. W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu wskazano ponadto, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Odpisy zarządzeń zostały doręczone na adres pełnomocnika strony skarżącej 21 marca 2018r. W odpowiedzi na wezwanie 29 marca 2018r. (data stempla pocztowego) nadesłano odpis uwierzytelnionego pełnomocnictwa do reprezentowania spółki A oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 27 kwietnia 2017r. pełnomocnik skarżącej spółki wystąpił do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia uwierzytelnionego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżące, tj. aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, dołączając aktualny odpis z KRS. W uzasadnieniu wniosku wskazano w pierwszej kolejności, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi wpłynęło na adres Kancelarii [...] 23 marca 2018r., zaś przesyłka zawierająca uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa została nadana 29 marca 2018r., przy czym wskazano, że przesyłka ta nie zawierała odpisu KRS, a omyłko odesłano oryginał zarządzenia. Pełnomocnik podkreślił ponadto, że nadejście do Kancelarii przesyłki 23 marca 2018r. (nie zaś 21 marca 2018r.) potwierdza wydruk ze strony Poczty Polskiej (zał. 2) oraz załączona do wniosku koperta w której przesłano zarządzenie do nadesłania KRS oznaczona numerem [...] (zał. 1). Ponadto podkreślono, że w zakresie osób uprawnionych do reprezentowania spółki nie zaszły w ostatnim okresie żadne zmiany, a w konsekwencji pełnomocnictwo podpisane przez M. G. jest prawidłowe i skuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe jeśli strona uchybiła terminowi, bowiem zaistniała przeszkoda, z powodu której strona nie mogła dokonać czynności procesowej w wyznaczonym terminie. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W ocenie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej - wbrew treści art. 87 § 2 p.p.s.a. - nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, to jest aby po jej stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie powyższego terminu. Pełnomocnik strony skarżącej de facto nie podał bowiem żadnej konkretnej przyczyny, która mogłaby stanowić podstawę do przyjęcia braku jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie pełnomocnik sam przyznał, że przesyłka będąca odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w istocie nie zawierała żądanego przez sąd odpisu KRS, lecz omyłkowo odesłano odpis zarządzenia (oraz pełnomocnictwo-przyp. WSA). Ponadto pełnomocnik podjął polemikę mającą na celu wykazanie, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została w istocie doręczona do kancelarii 23 marca 2018r., nie zaś, jak przyjął sąd w postanowieniu z 17 kwietnia 2018r. odrzucającym skargę 21 marca 2018r., na dowód czego załączył kserokopię koperty opatrzonej nr nadawczym przesyłki [...] oraz wydruk z internetowego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A., z którego wynika, że przesyłka o ww. numerze nadawczym została doręczona na adres Kancelarii pełnomocnika 23 marca 2018r. Pełnomocnik strony kwestionuje również zasadność wezwania do nadesłania odpisu KRS wskazując, że w ostatnim czasie w zakresie danych objętych informacjami z KRS dotyczącymi spółki A nie zaszły żadne zmiany, w szczególności zaś w zakresie osób uprawnionych do reprezentowania spółki, a dostęp do KRS jest ogólnodostępny. Odnosząc się do powyższej argumentacji sąd stwierdza, że jest ona całkowicie chybiona. Po pierwsze pełnomocnik sam wskazał, że w kopercie zawierającej odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych znajdowały się omyłkowo tam włożone – pisma przewodnie z WSA w Łodzi o doręczeniu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz braków formalnych skargi, zgodnie z art. 29 p.p.s.a. oraz oryginał koperty o numerze nadawczym [...]. Po wtóre nadesłana wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu kserokopia koperty o numerze [...] w żaden sposób nie dowodzi, że doręczenie wezwania dotyczącego braków formalnych nastąpiło na adres Kancelarii pełnomocnika 23 marca 2018r. (nie zaś 21 marca 2018r.) z tej przyczyny, że przesyłka o ww. numerze dotyczy sprawy toczącej się przed WSA w Łodzi ze skargi T. S., sygn. akt I SA/Łd 204/18. W istocie przesyłka zawierająca korespondencję z WSA w Łodzi w sprawie I SA/ŁD 204/18 została doręczona pełnomocnikowi 23 marca 2018r., lecz fakt ten pozostaje bez wpływu na skuteczność zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie I SA/Łd 171/18 ze skargi spółki A. Z zawartych w książce nadawczej WSA w Łodzi zapisów potwierdzających nadanie korespondencji w sprawie I SA/Łd 171/18 wynika natomiast, że zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały nadane 12 marca 2018r. i opatrzone odpowiednio numerami nadawczymi [...] oraz [...]. Ponadto, jak wynika z internetowego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. oraz znajdujących się w aktach sprawy duplikatów zwrotnych potwierdzeń odbioru tych przesyłek obie zostały skutecznie doręczone na adres Kancelarii pełnomocnika 21 marca 2018r. A zatem tak, jak wskazano w postanowieniu o odrzuceniu skargi termin do uzupełnienia powyższych braków rozpoczął swój bieg 22 marca 2018r. by upłynąć wraz z 28 marca 2018r. Ponadto argumentacja odnosząca się do zasadności formułowania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z KRS (zgodnie z wymogami art. 29 p.p.s.a.) winna się znaleźć w ewentualnym zażaleniu na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych (postanowienie WSA w Łodzi z 17 kwietnia 2018r.), a nie zaś we wniosku o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. W żaden sposób też Sąd nie podziela postawionej przez pełnomocnika tezy, jakoby ze zdania "aktualny odpis KRS nie został nadesłany do dnia dzisiejszego" można wysnuć wniosek, iż jeżeli w terminie do dnia wydania postanowienia (17 kwietnia 2018r.) strona dostarczyłaby odpis KRS, to uchyliłaby się od negatywnych konsekwencji w postaci odrzucenia skargi. Korespondencja z 9 marca 2018r. (nadana 12 marca 2018r.) zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zawierała jasną informację, iż usunięcie braków formalnych skargi winno nastąpić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, a ich nieusunięcie we wskazanym okresie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe względy sąd stwierdza, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Przyczyna wyłączająca brak winy w uchybieniu terminowi musi być bowiem niezależna od strony i nie może nosić cech zaniedbania, nieuwagi, czy omyłki. To na stronie ciąży szczególna staranność przy dokonywaniu czynności procesowych w terminie. W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy dodatkowo oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowej przez tego pełnomocnika. Osoby te zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Stanowisko, zgodnie z którym mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. postanowienia NSA z dnia 18 października 2007 r., I FZ 421/07; z dnia 11 marca 2009 r., I OZ 198/09; z dnia 31 marca 2009 r., I FZ 69/09; z dnia 23 lipca 2009 r., I OZ 737/09; z dnia 23 czerwca 2010 r., I OZ 465/10; z dnia 19 sierpnia 2010 r., I FZ 133/10; z dnia 10 czerwca 2011 r., I OZ 408/11; z dnia 28 czerwca 2011 r., I FZ 160/11; z dnia 28 lipca 2011 r., I OZ 545/11; z dnia 9 września 2011 r., II FZ 425/11; z dnia 29 listopada 2011 r., I OZ 894/11; z dnia 13 grudnia 2011 r., II FZ 736/11; z dnia 14 grudnia 2011 r., II GZ 527/11; z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 231/11; z dnia 25 stycznia 2012 r., II OZ 2/12; z dnia 13 września 2012 r., II FZ 689/12; z dnia 9 października 2013 r., II FZ 872/13; z dnia 18 lipca 2013 r., I OZ 584/13; z dnia 9 stycznia 2013 r., I OZ 958/13; z dnia 19 grudnia 2012 r., I FZ 566/12, II FZ 201/18 z dnia 10 maja 2018 r., I GZ 78/18 z dnia 11 kwietnia 2018 r.). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. E.B.