V SA/Wa 1387/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. W. - ,, [...]" E. W. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia Skargę na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożyła w dniu 3 czerwca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E. W. - ,, [...]" E. W. (zwana dalej skarżącą). Do skargi załączono kserokopie potwierdzone za zgodność z oryginałem przez skarżącą: 1. informacji z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...]; 2. pisma Banku Gospodarstwa Krajowego z [...]lutego 2013 r. wzywające skarżąca do uzupełnienia protestu; 3. pismo skarżącej z dnia [...] lutego 2013 r. będące uzupełnieniem protestu (oryginał) 4. protest skarżącej z dnia [...] stycznia 2013 r. (oryginał), 5. zawiadomienie o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie z dnia [...] stycznia 2013 r. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie: kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego (zgodnie z art. 30 c ust 4 i 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) - w terminie 3 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W dniu 17 lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca nadesłała następującą dokumentację: 1.skargę do sądu administracyjnego, 2. wniosek o dofinansowanie (bez numeru, a z datą sporządzenia 16 lipca 2013 r.), 3. kserokopię zawiadomienia o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie z dnia 17 stycznia 2013 r. 4. protest skarżącej z dnia [...] stycznia 2013 r. 5. kserokopię pisma Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] lutego 2013 r. wzywające skarżąca do uzupełnienia protestu, 6. pismo skarżącej z dnia [...] lutego 2013 r. będące uzupełnieniem protestu, 7. kserokopie pisma z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] , 8. wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r Kompletność skargi odnosi się więc do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl). Jednakże mając na względzie treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2012 r. (sygn. akt SK 8/12) w którym orzekł on, iż art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie w jakim przewiduje, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, bez możliwości wezwania do uzupełnienia braków w dokumentacji, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zarządzeniem z dnia 23 listopada 2012 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi. Przypomnieć należy, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Zaznaczyć przy tym należy, iż oceny legalności skarżonego pisma można dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi. Dotyczy to również pozostałej dokumentacji gromadzonej w toku postępowania konkursowego, poczynając od składanego przez stronę wniosku o dofinansowanie. Stanowisko takie jest prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dla przykładu warto wskazać na postanowienie NSA z 18 maja 2011 r. o sygn. akt II GSK 786/11, zgodnie z którym, dokumenty dołączane przez stronę do skargi w zakresie określonym w art. 30c u.z.p.p.r., nie tyle stanowią dokumenty o jakich mowa w art. 48 § 1 p.p.s.a. (nie są przedkładane na żądanie sądu), co zastępują akta administracyjne. Obowiązek ich przedkładania służy przede wszystkim temu, by sąd administracyjny miał zachowaną możność dokonania badania zgodności z prawem działania właściwych instytucji dokonujących oceny projektów w postępowaniu, które cechuje dążność do szybkiego rozpoznania sprawy (post. dostępne na ww. stronie internetowej). Należy nadto zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te winny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedury, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne na ww. stronie internetowej). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła (po wezwaniu Sądu) wygenerowany elektronicznie egzemplarz wniosku o dofinansowanie podpisany przez skarżącą E. W. jednakże nie zawierał on numeru, a widnieje na nim data sporządzenia 16 lipca 2013 r., a więc został on sporządzony po wniesieniu skargi do sądu. Należy zauważyć, iż skarżąca nie nadesłała również załączników opisanych w tymże wniosku (m.in. Biznes plan), jedynym załącznikiem nadesłanym przez skarżącą był wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Mając na uwadze, iż są to załączniki obligatoryjne, których złożenie razem z wnioskiem było warunkiem niezbędnym dla możliwości wzięcia udziału w konkursie, to należy stwierdzić, iż Sąd nie dysponuje tymi samymi dokumentami, którymi dysponował organ oceniając projekt złożony przez stronę skarżącą w ramach konkursu. Wskazać należy, że przewidziany w art. 30c ust. 2 ustawy obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji obejmuje wniosek w pełnej wersji tj. wraz z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienia NSA: z dnia 13 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 321/10, II GSK 322/10, II GSK 323/10, II GSK 324/10; z dnia 21 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 345/10; z dnia 29 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 420/10; z dnia 20 maja 2010 r. o sygn. akt II GSK 507/10; z dnia 24 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 864/10; z dnia 15 września 2010 r. o sygn. akt II GSK 1042/10; z dnia 19 listopada 2010 r. o sygn. akt II GSK 1321/10; z dnia 9 grudnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 1391/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1428/10; z dnia 12 stycznia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1463/10; z dnia 16 marca 2011 r. o sygn. akt II GSK 269/11; z dnia 17 marca 2011 r. o sygn. akt II GSK 352/11; z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 876/11 i inne – treść powołanych orzeczeń jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarżąca pomimo wezwania Sądu z dnia 12 lipca 2013 r. nie złożyła kompletnej i czytelnej dokumentacji w sprawie zgodnie z art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2012 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W tym stanie rzeczy Sąd nie może dokonać kontroli legalności postępowania Ministra Gospodarki w sprawie. Katalog dokumentów koniecznych do załączenia do skargi, wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie stanowi katalogu zamkniętego. Dokumentację uznać należy za kompletną, gdy stanowi całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy, oceniając projekt jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas, bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów. Tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 19 stycznia 2012 r. (II GSK 2300/11). Mając zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, iż skarga jest niekompletna i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Na koniec wskazać należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego piśmie Ministra Gospodarki z 10 maja 2013 r., które uznał za prawidłowe i kompletne. Treść pouczenia stanowi przywołanie właściwych przepisów u.z.p.p.r., z których jednoznacznie wynika jakie dokumenty należy dołączyć do skargi. Konkludując stwierdzić należy, iż spoczywający na organie obowiązek wynikający z omawianego art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. został spełniony, bowiem w piśmie 10 maja 2013 r. zawarto pouczenie o trybie i zasadach wnoszenia skargi, a pouczenie to nie jest błędne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.